Aad Meijer

Eufemisme is het glijmiddel van de macht en de politiek.

Gerrit Komrij

Al sedert Het Bombardement klinkt de hartslag van Rotterdam als het geluid van een heimachine. Het korte stukje tussen de Academie ( links ) en het ‘nood’-Centraal Station brengt me langs de ingang van de immense bouwput waar dag en nacht gewerkt wordt aan een nieuw Rotterdam Centraal.

Boven op een berg, angstvallig dicht bij een diepe afgrond torent een groot geel stalen prehistorisch monster boven mij uit. Hij hapt gaten in Rotterdam, en spuugt ze vervolgens naast zich uit.

Met ontzag kijk ik toe, wetend dat ik hierdoor mijn trein kan missen. Maar ik kijk toe met het gevoel te weten hoe het doorgaans prehistorische monsters zal vergaan…

Vanavond met Juliette de studio van de Academie ingedoken om Low Key te doen. Dat betekent 95% schaduwtinten in je foto, maar wél de hele grijsschaal laten zien…

Voor Juliette is het allemaal nieuw, maar telefonisch klikte het eigenlijk al dus de chemie wás er terwijl ik m’n zwarte wandjes en licht opstelde. Ik wilde een mysterieuze stemming, dus pakte een 650 watt spot met de fresnelkleppen bijna dichtgeknepen.

Bij 400 ISO was 1/25 bij F5 een verstandige keuze. Wat je mist bij zo weinig licht is een glimmertje in de ogen, en dat is juist de kers op de taart..!

Ik gebruikte een led-fietslampje dat ik naast m’n lens hield met dezelfde hand waarmee ik afdrukte. Dan in haar ogen mikken. Even klooien, maar ook dát went.

Na een half uur is je opdracht klaar, en heb je samen dermate de smaak te pakken zodat je lekker anderhalf uur vrij de mooiste beelden maakt. Als model laat Juliette mij nooit meer in de steek, dat weet ik zeker…

Opvallend bord bij Claire’s in Roosendaal…

Vanmorgen in een bushokje gezien: wat is er in ‘s hemelsnaam gebeurd met Jantje Smit..?