Aad Meijer

Hoe je het ook wendt of keert : samen fotograferen schept een band die heel hecht blijkt.

Als klas D102 beseften we vandaag dat we elkaar twee weken niet zouden zien, dus bleven we gezamenlijk plakken bij Engels, de drinkgelegenheid pal om de hoek. Want twee weken zonder elkaar is lang. Héél lang…

Ook voor mijn blaas bleek het samenzijn te lang geweest, dus na aankomst op station Roosendaal op zoek naar een toilet. Náárstig op zoek naar een toilet..!

Ik vond het op perron 4B. Voor slechts vijftig cent, kun je daar zitten op je krent. Na inworp opende de blinkende stalen deur, en voor mijn ogen zakte langzaam een roestvrijstalen bril uit de wand naar benee. Ik durfde er echter niet op zitten.

Nu heb ik geen zweetbillen, maar bij een temperatuur van min-zoveel graden is de kans vast te vriezen aan deze koude zetel wel érg groot. En wie komt je bevrijden..?

Ik bleef staan dus, en produceerde een strakke straal die door de kou met zo’n snelheid rooksignalen afgaf dat ze niet te ontcijferen waren.

‘Doe mij terug’, las ik nog ternauwernood. Ik schudde droog, pakte de handel in en trok de rits terug omhoog.

Goh, wat is dat toch fijn, zo’n lege blaas…

Het is pauze en we willen de Academie uit om een broodje te scoren. Niets van dat alles: onze omgeving is versperd met roodwitte politielinten. Wat er gaande is weten we niet, maar mijn camera zal oplossing bieden, meen ik.

De arbeiders zijn not amused, lijkt het. Door het graven rondom het nieuw te bouwen Centraal Station begint de hele omgeving spontaan maar liefst een meter te zakken. En dat is veel. Naarmate de dag duurt zullen de linten naar buiten verplaatst worden, zodat we ‘s avonds via een omweg naar het station zullen moeten.

Na Venetie, zakt ook nu Rotterdam langzaam weg..?

Opdracht van de Academie : maak een foto volgens Mapplethorpe met de technische camera. Nu moet je weten dat deze fotograaf óf bloemen met een erotische uitstraling fotografeerde, óf mannen met enorme lullen. Hij deed dat vrij goed overigens.

De enorme lullen kon ik nergens vinden, want klasgenoot Frank deed de camera, en ik het licht, en Anaïs ( foto) dacht er het hare van. Vrijwel alle bloemen hebben iets erotisch, als je het wilt zien. Ik had een doos vol bij me en we deden deze: de Likmeretia. Na drie uur zwoegen ontstonden er drie sappige platen zoals we ze wilden.

Niet om het een of ander, maar doe mij maar een levend menselijk model…