Aad Meijer

Een voorproefje voor het thema van januari wordt al meteen ingezonden vanavond ! Het is één van de mooiste sportprenten van het AP, en beeldredacteur Alfred schoof em meteen uit z’n la toen hij vanavond dit weblog las…

De maand is bijna om, en het thema ‘Nieuw Leven’ leverde slechts één bijdrage op. Gelukkig was dit een prachtige foto van Xandra, dat maakt weer veel goed. Maar toch jammer, het is juist zo leuk om te zien hoe eenieder met een onderwerp omgaat.

Wellicht was de opdracht te lastig in deze drukke tijd. Het thema van komende maand is ‘Schaduw’, een fenomeen dat zich deze maand vaak manifesteert, in vele opzichten.

Pak je camera, en trek er eens op uit, of duik in je foto-verzameling. We kijken uit naar jouw foto..!

Vanmiddag was ik uitgenodigd om ‘officieel’ afscheid van mijn voormalige collega’s te nemen. Ditmaal moest ik me melden aan de balie van het grote gebouw, waar iedereen me kent.

Om drie uur kreeg ik drie cadeautjes: een bos bloemen, een fles wijn en een webcam waarop ‘bedankt’ stond.

Dank je wel.

In m’n hart had ik liever gierend van de lach met m’n grafische maatjes ergens aan een bar gehangen of over een tafel gelegen. Maar zoals mijn schoonmoeder altijd pleegt te zeggen : ‘liever koekjes worden niet gebakken’.

En zo is het maar net. De draaideur is nu definitief achter me dicht. Ik zie wel welke van m’n maatjes in m’n leven wensen te blijven ja of nee. Uit m’n zak pak ik m’n Leicaatje en neem een kiekje van de grote glanzende gevel.

Voorbij, voorbij die tijd…

Het stukje land waar België tegen de Nederlandse grens aanleunt is heel boeiend. Hier stond de tijd écht stil. Terug naar de vijftiger jaren met de fotografische techniek van die tijd is heel goed te doen.

Je zorgt voor een 35 mm objectief op je digitale camera, of zet je zoom in die stand als dat mogelijk is, je kijkt en gaat je gang. Fotograferen wordt vanaf dat moment registreren. Je verandert je standpunt niet, legt je onderwerp vast zoals je het tegenkwam.

Het levert ontroerende plaatjes op, de plaatjes die het decor vormden van mensen die hard werkten om de gevolgen van vijf jaar oorlog achter zich te laten, en een toekomst voor hun kinderen te bouwen. Misschien is het daarom dat ik dit graag doe.

Ik was immers één van die kinderen…

Wat is België toch een heerlijk land als je lokaties voor fotoshoots zoekt. Fotografen als ik, die hun modellen het liefst fotograferen op boeiende plaatsen, zijn dus altijd op zoek naar lege fabrieken, huizen, inrichtingen, werkplaatsen en ga-zo-maar-door.

Vandaag vond ik weer een prachtig gebouw, en het hek stond gewoon open. Toch maar even op zoek naar een contactpersoon betreffende deze plek. Is wel zo netjes, en werkt wel zo makkelijk.

Met een passend model gaat hier weer iets heel moois ontstaan…

De Kerstdagen hebben het juiste antwoord op de fotovraag niet opgeleverd. Het was dus een schoen, dames en heren, appels en peren..!

Net zo vreemd als het paar laarzen hier, dat overigens van dezelfde site komt : virtualshoe.com. Helaas momenteel uit de lucht, want er is/was veel grappigs te bekijken.

Kerstmis is weer voorbij. Een Kerstmis waar ik met wisselende gevoelens naar toe keek.

Het werden twee mooie dagen. Want hoezeer je iemand dan mist, des te blijer ben je met de mensen die wél bij je zijn. Al met al was het dus een kerst met meerwaarde.

Daar mag ik dus best dankbaar voor zijn…

Onverwacht en op een moment dat het helemaal niet uitkomt krijg je als Roosendaals fotograaf het verzoek een serie samen te stellen over het afgelopen Roosendaalse jaar, die zondag al gepresenteerd gaat worden.

Het voordeel van ouder worden is dat je gewend bent geraakt aan het feit opdrachten te krijgen op momenten dat het niet uitkomt, dat je domweg geen tijd hebt.

En daarom heb ik nu na een lange wandeling door m’n jaararchief 169 foto’s klaar staan ter presentatie.

Hier gaat het gebeuren, in de Moriaan en het begint om drie uur. Ik denk wel dat ik er zal zijn…

Eerste Kerstdag. Geen bal aan..?

Welnee, je verwacht dat zo’n dag in het teken zal staan van kerstballen. Echter, de weg tussen Terheijden en Teteringen loopt langs een golfbaan, en dit keer moest ik toch echt even de auto langs de kant zetten. Want dit was het beeld dat ik vanuit m’n ooghoek zag.

Het kan vriezen, het kan dooien. Maar golfen ze daar écht zó slecht..?

Rob Goethals..! ( Galder )