Aad Meijer

Zondagavond om 21.30 u. zal er niemand dit weblog lezen. Wég zijn m’n kijkcijfers..!

En hoe kom ik nu in sjezusnaam aan het gevoel dat ik hoop dat er dan bekend word gemaakt dat Natalee leeft..?

Het ziet er naar uit dat ik op zeer korte termijn m’n eigen bedrijfje zal moeten oprichten, want er is veel werk op me af aan het komen. Deze week ben ik daar bovenop begonnen met fotograferen en schrijven voor R-Magazine, een regionale glossy. Leuk en mooi om te doen.

Tussen de bedrijven door werk ik nu aan m’n huisstijl, en ik wil het representatief maken voor wie ik ben, en waar ik voor sta. De uitvoering is dus eenvoudig, maar wél sterk in uitdrukkingskracht.

De kleuren lijken me juist gekozen. Trendmatig kloppen ze, gezien de aanstormende Aziatisering die op Europa afkomt. Er is geen beter denkbare typisch Oosterse kleurstelling dan die van rood en zwart.

Nu ik dit heb, kan ik aan de hele heisa van briefpapier en andere uitingen beginnen.

Werk aan de eigen winkel dus… 

Een moment, welk dan ook, kan heel belangrijk zijn in de fotografie. Uit d’Alledaagse-periode herinner ik mij deze prent nog, die daar onmiskenbaar een voorbeeld van is…

Het is de de avond van de 31e, Bea borrelt met de familie en buiten blaast de wind. Tijd om te beginnen met het thema voor komende maand : Landschap.

Stuur je mooiste foto in op 800 pxls, prijzen zijn er hier niet te winnen, maar we doen het om ons te verwonderen in elkaars werk.

Joanna uit Zwitserland bijt het spits af met dit prachtige beeld dat zij maakte op de Elbe.

Wie volgt..?

Kommaar-kommaar-kommaar..!

Fotografie wordt des te leuker als je jezelf opdrachten geeft. Zoals tot het maken van series.

Onlangs begon ik voor mezelf met de serie ‘Reuzen in het Landschap’, met als onderwerp de hoogspanningsmasten die wijdgearmd vaak een bepalend beeldelement in het Nederlandse landschap kunnen zijn.

Reuzinnen zijn er ook. Dat zijn de ranke, meestal witte dames die als windmolens pal in de wind staan. Daarover later meer.

Vandaag schoot ik deze foto. Hij beeld kwam mij zelfs schier-religieus over toen ik de hoogspanningsmast in het midden van m’n beeld positioneerde. Hij past mooi in de serie ‘Reuzen’.

Probeer zelf ook eens een serie te maken, zeg van zo’n zes plaatjes, en stuur die eens. Kunnen we met z’n allen genieten.

Dit is helemaal mijn stijl. Zo gauw als niet een, maar ál mijn foto’s deze kracht uitstralen, kruip ik zelf in en donker hoekje en kus mijn camera.

Genieten van al het werk van Ale Burset kun je hier…

Vandaag in de gutsende regen voor de krant op pad. Nieuwsgierig als ik ben pak ik wel eens een om-of binnenweggetje, wie weet wat je tegenkomt…

Vandaag belandde ik op deze kleine splitsing. Ik besloot de auto even aan de kant te zetten en de striemende regen in te gaan. Met windje mee lukt het dan wel om een sfeervolle plaat als deze te maken.

Voor de Roosendalers onder julie de vraag : Waar was ik..?

Zonder woorden…

Ik ben maar net weg bij de krant of ik loop er de laatste dagen  al weer binnen alsof ik nooit weg ben geweest. Ze belden me voor een prachtbaan : hónderden carnavalsportretten maken bij de spektakels in de verschillende plaatsen gedurende de vier dagen waarin deze streek in het feesten ondergedompeld is.

Het is een opdracht die me op het lijf geschreven staat. Mensen zijn wellicht je mooiste onderwerp om vast te leggen. Weer of geen weer, ik heb er ontzettend veel zin in en ga er iets moois van maken. Ik krijg 1000 visitekaartjes mee om uit te delen, en toegang tot de server om de hele bubs online te zetten. Laat Aad maar schuiven, die dagen..!

Zijn er nog mensen die deze kant opkomen..?

Dit is typisch zo’n foto die gewoon sméékt om een onderschrift.

Wie weet een leuke tekst bij dit tafereeltje..?