Blikvanger
Het is koud. Oostenwind-koud.
Je loopt met je handen diep in je zakken en je gedachten even diep. Van zorgen diep.
Dan als vanzelf worden je pupillen die eerst richting grond wezen naar je ooghoeken getrokken, en doorlopend draait je hoofd als vanzelf om. Ik weet het, het was maar een pop.
Maar toch…













10eke reageerde op januari 3rd, 2008 om 14:59