MikMak
• zondag, januari 20th, 2008
Verdomme, wat kan een (te) dag kort duren…
Toen ik begon met webloggen in 2003 heetten mijn webmaatjes Palisa, Xandra, Esjuh en Mevrouw MikMak. Iets in elkaar oefende een magnetische kracht uit. Hoe kon ik gaan houden van mensen die ik nog nooit had ontmoet..? Ik wilde de virtuele magie nooit doorbreken, en ontweek hen.
Pas toen Mevrouw MikMak tegenslagen te verwerken kreeg, vond ik dat ik bij haar moest zijn. En ditmaal niet via muis en toetsenbord.
Vanmorgen toog ik naar Boxmeer, camera en studiospullen mee. Op het station wachtte een prachtige vrouw mij op, de MikMak zoals ik me altijd voor had gesteld. Wat een heerlijke vrouw..!
We kropen al snel over tafel naar elkaar. Zij kende mijn verdriet, vergat het hare. Praten, lachen, praten, en we schoten vele sessies. Puur voor ons beider plezier.
Dromen ? We delen dezelfde, en komen erop terug als we eens samen rustig hebben kunnen tafelen. Het zijn foto- en weblogdromen, die voor velen belangrijk kunnen zijn.
MikMak ? Ik mistte haar al bij het afscheid…
Verdomme, wat kan een (te) dag kort duren…
Toen ik begon met webloggen in 2003 heetten mijn webmaatjes Palisa, Xandra, Esjuh en Mevrouw MikMak. Iets in elkaar oefende een magnetische kracht uit. Hoe kon ik gaan houden van mensen die ik nog nooit had ontmoet..? Ik wilde de virtuele magie nooit doorbreken, en ontweek hen.
Pas toen Mevrouw MikMak tegenslagen te verwerken kreeg, vond ik dat ik bij haar moest zijn. En ditmaal niet via muis en toetsenbord.
Vanmorgen toog ik naar Boxmeer, camera en studiospullen mee. Op het station wachtte een prachtige vrouw mij op, de MikMak zoals ik me altijd voor had gesteld. Wat een heerlijke vrouw..!
We kropen al snel over tafel naar elkaar. Zij kende mijn verdriet, vergat het hare. Praten, lachen, praten, en we schoten vele sessies. Puur voor ons beider plezier.
Dromen ? We delen dezelfde, en komen erop terug als we eens samen rustig hebben kunnen tafelen. Het zijn foto- en weblogdromen, die voor velen belangrijk kunnen zijn.
MikMak ? Ik mistte haar al bij het afscheid…
