Aad Meijer

Ik begin meteen een gezamenlijke onderneming met enkelen van m’n fotovrienden ( jullie dus ) betreffende het lomograferen. CamerAadjes, zullen we maar zeggen.

Mijn idee is om een Fish-Eye cameraatje per post van de één naar de ander te laten gaan. Stel er doen er twaalf mee, dan mag ieder drie voor hem/haar typerende foto’s maken met dit grappige witte dingetje. Inspiratie vind je hier.

Wat is de afspraak ? Je maakt zo snel mogelijk je plaatjes, en zorgt voor en draagt de kosten van doorzending naar het volgend adres. Die zijn niet hoog, het cameraatje weegt drie keer niks.

Lijkt het je leuk ? Mail je naam en adres ( ook al heb ik dat al ) naar weblog@aadmeijer.nl , en zorg voor verrassende, grappige, mooie, leuke, slimme, knappe foto’s. Maarrrrrrrrrrrrrr.., ze moeten wél typerend voor jou zijn..!

Doe je mee..? Mail dan..!

‘Foto van buurjongen Jasper. Lekker op z’n fiets aan het rossen, stiekum zonder jas want de zon schijnt. Lekker eten/drinken knoeisel om z’n bakkes.’

Liefhebbers van Landschapsfotografie onder jullie zullen zéker smullen van het werk van deze Turkse fotograaf.

Meer van Serdar Akin vind je hier..!

Laat het nu vandaag een heerlijke lentedag zijn en laat er nu vandaag in m’n agenda ‘Antwerpen’ gekrabbeld staan… Antwerpen is een heerlijke stad en het was genieten op de zonovergoten Groenplaats, waar geen terrasstoel onbezet bleef. Terwijl je van je pint en je uitzicht geniet lijken de geuren van wafels en knoflook zich te mengen als ware het vanzelfsprekend op dit gezellige plein.

Mijn doel was vandaag de ‘Urban Outfitters’ , een winkel waar je blijft kijken naar de aangeboden waren. Daaronder fotografische hebbedingetjes als de diverse Lomocameraatjes waarvoor ik kwam. Deze plastic wondertjes waren vandaag de oorzaak van m’n blijheid. Immers, voor een paar tientjes zijn ze de jouwe.

Ik wist voor welke ik kwam : de blauwe Supersampler, die met z’n vier lensjes in rij opgesteld vier beeldjes vanuit verschillende hoeken op één plaatje verzamelt, de witte Fisheye die met 170° beeldhoek lekker rondom je kijkt en als klap op de vuurpijl een echte Holga. De laatste is een waarachtige Lomocamera waarmee je zelfs de kleur van je flitslicht kunt wijzigen.

Al dit speelgoed is verpakt in grappige doosjes en gaan vergezeld van heuse boekwerken die de lezer inspireren om met plezier de mogelijkheden van deze apparaatjes uit te buiten.

Bij het opzetten van m’n workshops gaan de Lomootjes zeer zeker een grote rol spelen. Thuisgekomen merk ik dat al meteen aan dochterlief die meteen al min of meer beslag op de ingenieuze speeltjes wil leggen.

Met Lomo ga je pas écht los…

Liekes Zingen in Roosendaal.

Het lijkt simpel, eenvoudig, en wellicht is dat ook zo. Gewoon twee keer per jaar samenkomen en onder begeleiding van een pianist en accordeonist gewoon gezellige liedjes zingen. Veel sfeer, keuvelen, samen een glaasje drinken.

Iets voor ouderen ? Je zou het denken. Maar tussen de rijen door ontwaarde ik best veel generatiegenoten. Zij hadden het duidelijk naar hun zin, en ik eerlijk gezegd ook. Hoezeer ik ook met regelmaat popconcerten bezoek en daar volop uit m’n dak kan gaan, zo geniet ik van een ontwapenende samenzang als bij het Roosendaalse ‘Liekes Zingen’…

Met respect maakte ik dit portret van de stokoude vrouw die geen tekstboekje nodig had om mee te zingen, en onderwijl met krachtige hand haar donkere Leffe in bedwang hield.

Oud worden doe je zo… ( hoop ik ).

Toegegeven : door het harde werken om een bestaan in de fotografie en schrijverij te verwerven en de vele tegenslagen die je dan weg te slikken krijgt was de emotionele veerkracht bij mij een beetje tanende. Het alarmeerde fotovriend Dennis en z’n vrouw Wil. Zij zochten vandaag Mevrouw Mijn Vrouw en mij vanuit Almere op om eens lekker bij te beppen. Het deed me goed, méér dan goed.

Natuurlijk togen we naar het Heilige Der Heiligen : m’n studio die nu nog ingesloten tussen bouwhekken staat. Daarna de gezelligste plek van Roosendaal : de Oude Markt, de rAadskelder, het terras waar het zo goed toeven is. Dagen als deze gaan te snel, zéker als je ‘s avonds nog moet werken, zoals ik.

Fantastisch is het om Fotovrienden te mogen hebben, hun namen zouden hier rechts in gouden letters moeten staan…

Fotowedstrijden zijn er alom natuurlijk. Maar deze spreekt mij wel aan.

Het een en ander gaat uit van de TNT, en niet alleen het onderwerp ‘Aandacht’ spreekt mij aan, maar ook het uitgebreide prijzenpakket.

De kwaliteit van velen van jullie kennend, zullen bezoekers van dit weblog wel eens goed kunnen scoren met hun werk.

Vandaar: volg deze link, schrijf je in en doe mee. Weinig moeite, veel plezier..!

Succes..!

De zomertijd gaat weer in. Het is wel weer welletjes met die wintertijd.

Wat doen we nu met die wijzer van de klok ?

Vooruit, voorwaar geef ik vooralsnog deze voorlopige ezelsbrug : in het voorjaar gaat de klok een uur vooruit. Dat geldt voor iedereen. Ook voor jou.

Vrolijk voorjaar en een zalige zomer..! ;P

Alvast een voorproefje op het thema van de maand April. Richard Brouwers fotografeert op zeer verdienstelijke wijze zijn dochterje Guusje. Binnenkort krijgt Richard heeft nu ook een eigen pagina hier, zodat we allemaal kunnen genieten van de kleine -maar o zo grote- momentjes van de kleine meid.

Laat deze foto het startschot betekenen voor veel meer mooie themaplaatjes die in april hier te zien zullen zijn.

Laat je inspireren, ga aan de slag of put eens uit je archief. We zijn benieuwd..!

Vandaag fotografeerde ik de Kroegentocht in Roosendaal, een reuzeleuke stadswandeling met de archivaris langs Roosendaals kroegenhistorie.

Dit mannetje bevond zich in het gezelschap. Hij sprak niet, keek alleen maar en een druppel aan zijn neus betekende het sein voor een ingetogen snuiterij. Hij was er wel, maar tegelijkertijd ook niet.

Nu heb ik wel z’n portret, maar ik weet nu nog niet waar hij vandaan kwam, waar-ie naartoe ging. Hoe hij heet…

Niets voor mij eigenlijk, maar wie weet ontmoet ik em nog eens.

Zomaar dat mannetje…