Aad Meijer

De maand is al 7 dagen oud en nog niemand heeft zich laten inspireren door het foto-thema ‘Lente’ ..!

Reden tot ongerustheid. Heeft iedereen de camera weer achter op de hoogste plank van de diepste kast gelegd ? Durft er niemand meer naar buiten ( hoewel het voorjaar ook binnen te vinden is…) ?

Zorgen, zorgen, grote zorgen…

Is daar iemand..?

Is staren naar je bureaublad hetzelfde als navelstaren ? Bij mij vaak wel…

Vandaag stond in het teken van rouw met een feestelijk randje. Het regende zelfs gepast toen ik de begraafplaats opliep op weg naar het crematorium Zegestede, dat vanmiddag geopend zou worden.

Het was een hele plechtigheid in het prachtige gebouw, waar vanaf maandag dagelijks leed gedeeld wordt, waar telkens weer een definitief afscheid genomen moet worden.

Uiteraard, ook deze plek hoort bij het leven. Maar m’n fotoverslag nadien bekijkend blijkt toch hoezeer het aanwezig zijn op een plek als deze je weer terugwerpt op je eigen verdriet.

En zo zit je dan stil voor je toetsenbord, je moet schrijven. Poes Ibbel rust met haar kopje op m’n aantekeningen, en ik laat haar maar. Maar opschieten doet het zo niet.

Ach, de avond is nog lang…