Aad Meijer

Je weet maar nooit hoe het lopen gaat, als startend ondernemer. Daarom kun je maar beter goed voorbereid zijn.

Het schijnt in het nachtleven goed verdienen te zijn, dus oefen ik alvast voor danseres. Ik heb m’n Corrie Koningspruik van zolder gehaald, en het sexy hardlooppakje van Mevrouw Mijn Vrouw uit haar kast getrokken.

En wees nu eens eerlijk: doe ik het slecht voor een beginneling(e) ?

Ik ben nu korte tijd met m’n ‘eigen bedrijfje’ bezig, dat wil zeggen: het verwezenlijken van m’n droom. Het houdt me zeven dagen per week bezig, ook de avonden, soms een gedeelte van de nacht. Ik klaag niet: het is leuk, boeiend, spannend, veelbelovend.

Mensen die ik ontmoet , die mijn onderwerp of publiek waren , stimuleren me. Het gaat dus goed.

Maar ja, ik ben een idealist, geen ondernemer. Het laatste is écht noodzakelijk wil je het volhouden, wil het allemaal makkelijker worden. Ik besef dat maar al te goed.

Deze zwakheid kennende zal ik er nu al aan moeten werken, me het ondernemerschap eigen maken.

M’n idealisme wil ik niet verliezen, het is de basis van het succes van m’n plAadjes en m’n schrijverij. Eerlijk en mooi werk afleveren kost nu eenmaal tijd, vaak meer dan je gegeven is.

Nee, tis geen grap, ik ga voor het ondernemerschap…

Nee, dit is geen spelletje. Hoewel… Bij nader inzien natuurlijk wél !

Want wie verzint een leuk onderschrift bij deze foto..?

‘Ik ken je weblog via Cat en werd door haar gewezen op de door mij 
gemaakte foto van Jonne. Ik ben natuurlijk hartstikke trots dat hij 
daar zo mooi mag staan.
Met zo’n thema deze maand wil ik zelf eigenlijk ook best een foto 
sturen, maar ik vond dat eerst een beetje raar. Ik ken je tenslotte 
niet enzo, maar Cat heeft me over de drempel geduwd. Daarom doe ik er 
een foto bij die ik zelf mooi vind, al vind ik ze van mijn dochter 
allemaal mooi! (al staat er alleen maar een handje of voetje op, haha!)’