Gedachte
• maandag, april 14th, 2008
Hij zou vandaag 81 geworden zijn, m’n vader.
De man aan wiens hand ik liep, tot het moment dat ik dacht dat het wel zonder kon. Overmoedig natuurlijk, achteraf gezien. Maar tijd draai je nu eenmaal niet terug, je moet vóóruit.
Was hij vandaag de jarige, dan was hij niet meer dan een kasplantje, die vermoeid de feestelijkheden had moeten doorstaan. Vaak word ik onverwacht herinnerd aan hem. Een geurtje, een plek, een beeld, een dingetje, een uitspraak…
Vandaag vieren we toch zijn feest. Wij, zijn gezin. We zullen praten over hem, en er zal huis wel een traan wegbiggelen hoor. Maar toch zal het net zo gezellig en knus zijn zoals anders.
Denk je aan de dood, dan denk je meteen ook aan het leven. Jouw leven. Het leven waarvoor diezelfde vader je op de wereld heeft gezet.
Ik hoop dat-ie uiteindelijk toch wel trots op me is…
Hij zou vandaag 81 geworden zijn, m’n vader.
De man aan wiens hand ik liep, tot het moment dat ik dacht dat het wel zonder kon. Overmoedig natuurlijk, achteraf gezien. Maar tijd draai je nu eenmaal niet terug, je moet vóóruit.
Was hij vandaag de jarige, dan was hij niet meer dan een kasplantje, die vermoeid de feestelijkheden had moeten doorstaan. Vaak word ik onverwacht herinnerd aan hem. Een geurtje, een plek, een beeld, een dingetje, een uitspraak…
Vandaag vieren we toch zijn feest. Wij, zijn gezin. We zullen praten over hem, en er zal huis wel een traan wegbiggelen hoor. Maar toch zal het net zo gezellig en knus zijn zoals anders.
Denk je aan de dood, dan denk je meteen ook aan het leven. Jouw leven. Het leven waarvoor diezelfde vader je op de wereld heeft gezet.
Ik hoop dat-ie uiteindelijk toch wel trots op me is…
