Kaaps Viooltje ‘bloeit’ !
• woensdag, mei 14th, 2008
Vandaag was een dag van intensief werken, van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat. Het is hollen of stilstaan, maar zolang ik bijzondere foto’s kan maken of boeiende mensen ontmoet, is het allemaal best te doen.
In de vroege avond kruiste mijn pad zich weer met Kaaps Viooltje ( Jacqueline Donkerbroek ), de Zuid-Afrikaanse schrijfster die zich inspant voor de kansarme kinderen in haar thuisland. We zijn intussen dikke vrienden, en ze verbaast me altijd met haar prachtige kleding en – zoals vanavond- heur haar.
Ik als Westerling vraag me meteen allerlei praktische zaken af. Trekt het niet aan je hoofdhuid? Slaapt het wel lekker?Is het wel handig? Blijft het wel zitten?
Ze glimlacht en antwoord op al m’n vragen dat dat ‘natuurlijk niet zo is’.
Ik bedenk ineens dat wij Europese mannen vreselijk onhandig zijn in dit soort zaken. Op het moment dat een vrouw zich uit wil leven in het zichzelf mooi maken gaan wij ineens op ons achterhoofd krabbelen en vragen stellen.
Zo’n suffe Westerling ben ik dus. En ik neem me voor het nooit meer te doen. Mooi koppie hoor, Jacqueline. En je jurk was ook betoverend. Vrouwen als jij kleuren de wereld..!
Vandaag was een dag van intensief werken, van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat. Het is hollen of stilstaan, maar zolang ik bijzondere foto’s kan maken of boeiende mensen ontmoet, is het allemaal best te doen.
In de vroege avond kruiste mijn pad zich weer met Kaaps Viooltje ( Jacqueline Donkerbroek ), de Zuid-Afrikaanse schrijfster die zich inspant voor de kansarme kinderen in haar thuisland. We zijn intussen dikke vrienden, en ze verbaast me altijd met haar prachtige kleding en – zoals vanavond- heur haar.
Ik als Westerling vraag me meteen allerlei praktische zaken af. Trekt het niet aan je hoofdhuid? Slaapt het wel lekker?Is het wel handig? Blijft het wel zitten?
Ze glimlacht en antwoord op al m’n vragen dat dat ‘natuurlijk niet zo is’.
Ik bedenk ineens dat wij Europese mannen vreselijk onhandig zijn in dit soort zaken. Op het moment dat een vrouw zich uit wil leven in het zichzelf mooi maken gaan wij ineens op ons achterhoofd krabbelen en vragen stellen.
Zo’n suffe Westerling ben ik dus. En ik neem me voor het nooit meer te doen. Mooi koppie hoor, Jacqueline. En je jurk was ook betoverend. Vrouwen als jij kleuren de wereld..!
