Aad Meijer

Je leest het goed: ik ga op kamers.

Zo voelt het, en zo is het ook een beetje. Hoe lastig soms ook, het geeft iets vertrouwds om vanuit huis te werken. Maar toch: het werkt niet. M’n eigen plek in de Molenstraat biedt uitkomst, daar kan ik mensen ontvangen, daar kan ik m’n studiowerk doen, daar kan ik lachen, maar ook huilen.

Vandaag togen Mevrouw Mijn Vrouw en ik weer de stad in. Want naast een Senseo moeten er ook nog nuttige dingen komen. Een stofzuiger. Een magnetron. Het overige kan eenieder invullen.

Toen ik 23 was ( ooit ) deed ik hetzelfde. Ik verhuisde destijds naar het zuiden. Breda. Op kamers. Moest net als nu van alles kopen voor geen geld.

Van winkel naar winkel, wikken en wegen. De tijd lijkt dus niet veranderd, de muntsoort wel.

Dit terzijde latend valt het op hoeveel oranje spullen er in de winkels liggen. Een werkelijke overdAad. Wat moet je er in Godesname mee..? Van alle artikelen lijkt er wel een oranje uitgave te zijn, en vooral prullaria.

Het is sowieso vreemd te noemen dat een land dat een roodwitblauwe driekleur draagt zich uitdost in oranje, terwijl ze op datzelfde veel te dure oranje koningshuis afgeeft als ware het een ongeneeslijke infectie. Héél merkwaardig.

Dat terwijl Heure Majesteit zélf haar bootje de ‘Groene Draeck’ noemt, en geen ‘Oranje Leeuw’. Dat ‘Groene’ gebruikte zij al in een tijd dat wij niet eens wisten wat het woord “milieu’ betekende… Wie is er nu slimmer ?

Maar goed, ik ga op kamers. De kleuren daar worden geen geen oranje, geen groen… Maar zwart en rood, en weet je..?

Misschien word ik de kampioen…

~ door Aad op 17 mei 2008,.