Aad Meijer

Als je oud bent en het blijkt na ziekenhuisonderzoek dat je niet meer naar je huis terug kunt dan moet je zolang ergens opgeborgen worden. Overal zijn de wachtrijen lang, en velen zijn er erger aan toe en verdienen dus voorrang.

Je tussenstation is een verzorgingstehuis waar je een bed, een kastje en een prikbord krijgt. Je dagen worden gevuld met leegte, als je de kalender op het prikbord moet geloven. Ernaast wachten punaises op vrolijke of mooie kaarten die nooit zullen komen.

Het eten is goed, je kamergenoten zijn gezellig, maar allemaal kierewiet volgens jou.

Beneden in de ontmoetingsruimte lijken alle kierewieten en hun bezoek hechte familie van elkaar. Er is een een lot dat ieder gezamenlijk bindt. Ieder kent elkaar, zorgt voor elkaar.

Maar de ene zegt heel de tijd héhéhéhé en de ander toettoettoettoet.

Iedereen is gek, behalve jij. Jij hebt hier eigenlijk niets te zoeken.

Want jij zegt niet heel de tijd toettoettoet of héhéhé. Jij hapt alleen maar onwillekeurig in de lucht.

Maar ja, weet jij veel…

~ door Aad op 23 mei 2008,.