header image
 

Avond boven Roosendaal

rsd.jpg

Avond boven Roosendaal.

Het is Tappage, ik moet sfeerplaatjes maken voor de krant. De meest treffende foto heb ik snel gemaakt, de rest- zoals deze- schiet ik vanaf m’n terrasstoel.

Ik verbaas me over de bezoeksters in de leeftijd van m’n eigen kleine meid. Vijftien. Hooggehakt, blootgebeend, diepe decolleteetjes en zwaar opgemaakt. De café’s mogen zij niet in, maar op de terrassen redden zij zich wel. M’n gesprekspartner naast mij is leraar Engels, legt mij uit hoe ‘het zit’.

Om half twaalf beweeg ik me naar huis, de fototas aan de schouder. Stoeten pubers passeren mij op omafietsen in tegenovergestelde richting, naar de terrassen waar ik van kwam.

Laat ze gaan, hen wacht de toekomst. Zoals voor die kleine van mij.

Maar makkelijk..? Nee, makkelijk is het allemaal niet…

~ door Aad op 25 mei 2008,.

4 Reacties to “Avond boven Roosendaal”

  1. leren loslaten is inderdaad niet gemakkelijk, zeker niet in een een vader – dochter relatie. Een beetje geluk moet je hebben; met wie gaan ze om, waar komen ze terecht. Kon je alles maar sturen. Maar ja, dat levert ongetwijfeld gesdm op. Toch maar hopen op een goede engelbewaarder en ondertussen maar denken: vlinder, vlinder waarom vlieg je in de nacht? Overdag zijn je kleuren mooier, geniet ik van je pracht………

  2. Herkenbaar, ook nu nog, terwijl ze het huis al uit is, wacht ik steeds op dat telefoontje “Mam, ik ben thuis”als ze haar eigen stek weer opzoekt.

  3. @ Ton : mooi gesproken, Ton. Heb je daar een tegeltje van..? :)

  4. @Aad: nee, geen tegeltje. Misschien een gAadje in de markt?

Reageer;




 

grayscale.gif

Performance Optimization WordPress Plugins by W3 EDGE