Aad Meijer

Het thema voor juli moet voor eenieder te doen zijn : Hoofddeksels.

Doe eens gek en doe eens mee. Gun een ander het plezier van het kijken naar jouw foto’s.

Denk erom, een hoofddeksel kan van alles zijn. Het lot ligt in jouw hand. Doe je best!

Het Concert At Sea betekende dit jaar een welkome onderbreking van alle geklus en gedoe in de studio. De dam zelf betekende een heerlijk warme rustplaats voor het pijnlijke lijf en het koele bier had een regenererende werking, als ware het Lourdeswater. Tis maar waar je in gelooft.

Twee avonden, twee prachtige concerten, het kón niet op. Veel mooie, soms indrukwekkende foto’s gemaakt. Maar wat ik toon is het plaatje dat ik na afloop maakte toen we naar onze camping onder aan de dam liepen: vrijende fietsen in de duinen. Het complete duinlandschap was gevuld met vrolijke fietssturen en ondeugende spatborden, voor zover het oog reikte.

Plaatje met de Leica uit de hand gemaakt, en dat na zoveel koele pintjes ? Knap werk, Aad ! ;P

Akkoord, dit weblog zal intussen niet meer het lezen waard zijn. Mijn leven beweegt zich de laatste twee weken tussen studio, bouwmarkten, en Ikea. Bij de laatste plan ik zelfs m’n maaltijden. Standaard de kippensoep, de runderbeef en een pilsje. Geen Zweedse balletjes voor mij, ook al prikt de kokkin achter de balie er nóg zo allercharmants een papieren Zweeds vlaggetje in.

Vandaag de vloerbedekking erin, en vlijtig met de inbussleutel aan de slag. Vandaag de kasten, de tafeltjes en de loungeset.

De achtergrondrollen op de set opgehangen, en weer als een speer naar Ikea. Ditmaal de vestiging in het Barendrechtse, in Breda hebben we de schappen al leeggekocht. Eén onderdeel voor m’n bureau was niet voorradig, dus was Barendrecht de dichtstbijzijnde oplossing.

Nu de vloerbedekking ligt, is het afgelopen met het smerige werk. Gelukkig maar. Ik proef zelf de gehele dag de cementsluier die na deze twee weken al m’n ingewanden bekleedt.

Morgen m’n werkplek in elkaar sleutelen, en beginnen met nadenken over de prenten die ik op ga hangen.

Verontschuldiging voor de slechte foto vandaag. Deze is gemaakt vanuit de visagiehoek de set in. Rechts het toilet. Oh ja ? Ja. Ik moet nog een maandelijks mevrouwen-emmertje kopen adviseerde Mevrouw Mijn Vrouw.

Maar ja, die hebben ze niet bij Ikea. Zweedse blondines mænströåren denk ik niet…

Kijkje vandaag in het administratieve gedeelte van de studio. Vandaag moest het klaar. Moest.

Morgen komt de stoffeerder dus moet de boel schoon en leeg zijn. Gelukkig een toffe schoonvader die deze laatste dag zijn hulpvaardige handige handen veel werk laat doen om ons naar de eindstreep te slepen.

Rampzalig telefoontje om 16.30u: de vloerbedekking kan morgen niet geleverd worden..! Als een speer op pad om nieuwe gelijkwaardige te zoeken, hetgeen nog lukt ook…

Wat zal ik blij zijn als deze toch wel zware werkweken achter de rug zijn, en ik als IkeAad aan de slag kan. Want de spulletjes erin, das pas leuk werk.

Dit weekend zal ik mijn zere lijf te rusten leggen tegen de Brouwersdam, genietend van het Concert At Sea en éven iets anders aan m’n hoofd.

Daarna aan het echte werk in m’n eigen studio, wie had dat ooit voor mogelijk gehouden…

Het Nederlands Elftal mag er dan uitgeknikkerd zijn, maar so what..?

Ik laat m’n oranje vlaggetjes aan het huis nog even hangen. Als waardering voor het fantastische spel, de mooie momenten en het even niet arrogant zijn.

Omdat ze in dienst waren van elkaar. Geloofden in elkaar, en in hun doel. Strijdend zijn zij ten onder gegaan, de opponent bleek nu eenmaal sterker.

Ik heb vaak gewalgd van deze miljonairtjes, maar dit keer verdienen zij mijn respect. Mijn vlaggetjes blijven hangen totdat het toernooi is gedaan.

Met een dikke kus voor De Rus.

Vandaag een repo over de Halve Marathon van Roosendaal. Ik fotografeer evenementen als deze van begin tot eind, zeg maar van kleedlokaal tot de vuilnisauto die het afval komt opruimen.

Veel prachtige platen gemaakt van triomferende finishgangers, alsook de kotsende, of zij die simpelweg van hun hout gingen. Enthousiaste supporters langs de kant. Boeren, burgers én buitenlui. Bierdrinkend, of iets anders koels en lekkers.

Maar ja, dan deze twee dames. Waldorf and Statler. Zij zitten onverstoord aan het tafeltje op het midden van de Oude Markt zoals iedere week, terwijl het om hen heen de Markt vol staat met hekken, mensen, speakers vol met wedstrijdcommentaren en muziek. Zij zitten zelfs vlak bij de finish.

Echter, hun vierkante meters lijken hun territorium, niets zal hen hier verstoren.

Een wereld in een wereld bouw je tenslotte zelf…

Tja.

Napoleon kwam er achter. Adolf ook.

Winnen van de Rus. Dát is nog eens een klus…

Vandaag kon ik niet kwasten in de studio. Er moest een repo gedaan worden in Willemstad. Willemstad wilde echter niet echt. Dit lieflijke vestingstadje leefde niet zoals ik verlangde. ‘Doet het ook nooit op zaterdag’, vertrouwde een plaatselijke middenstander mij toe.

Hij vergiste zich, een uur later was het hier goed toeven tussen gezellige mensen die op zoek naar vertier waren aan de haven waarin menig kostbaar waterspeeltje aan kwam meren.

Ik had m’n dag ten laatste. Ontmoette de inspirerende kunstenares  Sylvia de Kok en daarna Johan Vlemmix. Johan had een primeur bij zich: zijn volgende week te presenteren CD wilde hij nu al tonen op dit weblog.

Met Sylvia ga ik nog mooie dingen doen, en Willemstad ? Het blijft een boeiend gat… ;P

Gelukkig, de Lomo is gearriveerd in Almere. Wekenlang was zij van de aardbodem verdwenen. Volgens de verzendster zoekgeraakt in de post, hetgeen de TNT mij tegenspreekt daar ieder pakje een barcode heeft en dus traceerbaar is.

Het maakt niet meer uit, ons schattige cameraatje vervolgt haar reis en is nu bij Dennis in Almere :

‘de lomo is er , dus hier het beloofde stukje om het onderwerp warm te houden

lang naar uitgekeken , sinds gisteren is het in mijn bezit , de lomo van aad

honderden ideen spoken door mijn kop , wat zal ik voor foto’s maken

gaan we voor de echte lomo , of toch stiekem door de zoeker

wat voor onderwerp , humor , landschap , naakt mischien

nu naar één dag nog maar slaat de twijfel al toe

help denk ik wat moet ik nu

het ergste vind ik het is analoog , niet effe kijken op je schermpje , beoordelen en wissen

nee!!! , geschoten is geschoten

en het is nog een fisheye ook , totaal geen ervaring mee

kop op dennis denk ik dan , het is het einde van de wereld niet , wees creatief , ga ervoor

dus wat doe je dan , je plakt drie welpies op je vermoeide oude kickbokskop en je neemt een foto van jezelf

voila zo moeilijk is het toch niet ,toch ??

maar de twijfel blijft

wat het wordt , dat zien we over en tijdje wel op aad zijn weblog

ik ga ermee aan de slag en voor degene die na mij komen , succes ermee’

Hieperdepiep ! In twee lagen is het plafond zwarter dan zwart geworden, en zijn de emmers donkergrijs opengetrokken. De muren moeten er nu aan geloven, maar het valt niet mee. Ondanks al het voorstrijkwerk zuigen de voegen als borelingen, dus het is soppen geblazen.

Dit is echt meters maken, maar het begint er allemaal wél op te lijken hoor. Nog even en het wordt écht leuk hier…