Het Verhaal (2)
De dreun blijft nadenderen. Veel warme reacties die goed doen, en waarempel écht helpen. Je voelt je minder alleen in je verdriet en de wanhoop. Dank daarvoor, veel dank !
Deze dagen kiezen we alleen voor onszelf. Het brengt verdieping in ons leven. De slaap is moeilijk te vatten, maar de hazeslaapjes die je hand in hand doorbrengt brengen wat rust. je bent weer dicht bij elkaar. Hoe vreemd ook, ervaar je elkaars geur en sla je haar op als een eindeloze herinnering. Ieder moment bewaar je als een kostbaar relikwie.
De ochtend brengt de angsten, de twijfels en het zicht op een schierlijk eindeloze dag met zich mee. Maar we gaan ervoor. Veel moet geregeld, veel moet gedaan. Toch niet teveel aan elkaar plakken, ieder een eigen weg de dag in. Los van elkaar.
De longarts belt, morgen moet de klier met kwaadaardige cellen eruit en naar de VU in Amsterdam. Het feit dat er iets gebeurt en de warmte van derden zet jezelf aan tot ondernemen. De toekomst, hoe kort dan ook, wacht…













Die klier gaat eruit, omdat ie eruit moet, omdat er toch een kans is op een andere toekomst dan diegene die zo donker voor je deur staat.
Hou vast aan hetgeen je nu voelt, de kracht om te strijden en af en toe, als je het nodig hebt, wil ik er best zijn om je weer even een virtueel red bulletje te geven, zodat je weer even voort kan.
(of een schop onder je reet, ligt eraan wat nodig is)
Xxxan
Xandra
reageerde op
juli 21st, 2008 om 21:15
En bij deze wil ik je even laten weten dat ik het moedig en knap vind hoe je alle persoonlijke dingen zo beschrijft op je log.
Kwebbel
reageerde op
juli 21st, 2008 om 21:18
Aad
reageerde op
juli 21st, 2008 om 21:26
Lydeke
reageerde op
juli 21st, 2008 om 22:12
Aad
reageerde op
juli 21st, 2008 om 22:33
Het doet me goed te lezen dat jullie de tijd voor elkaar nemen, voor zover mogelijk. En dat de reacties toch een beetje helpen.
Probeer toch wat te slapen vannacht….
Eveline
reageerde op
juli 21st, 2008 om 23:52
Het is een nachtmerrie, maar jullie zijn niet alleen.
palisa
reageerde op
juli 22nd, 2008 om 07:39
Ook ons heeft het nog niet losgelaten, sinds zondag. Ineens vielen de puzzelstukjes op hun plaats: je matte reactie op de vraag naar je vakantieplannen, het alarm dat je vergat uit te schakelen, de boodschappen die je vergat bij Ikea zoals we op je weblog lazen: jij zat duidelijk heel ergens anders. We wensen jullie heel veel kracht en liefde toe. Geniet van elkaar met jullie drietjes en de mensen dicht om jullie heen. Heel veel liefs,
Louis en José
José
reageerde op
juli 22nd, 2008 om 08:04
Nog een meeleezer die het nu toch niet na kan laten te reageren.. (hopelijk vind je dat niet erg)
Woorden zijn er eigenlijk niet, maar wil laten weten dat ik meeleef met deze onvoorstelbare klap. Geniet van alle kleine momentjes, haal kracht uit kleine zonnestraaltjes. Sterkte met dit alles.
Miranda Jansen
Miranda Jansen
reageerde op
juli 22nd, 2008 om 08:41
Love Joanna
Joanna
reageerde op
juli 22nd, 2008 om 10:04
Dikke kus en warme knuffel …
Peetjes
reageerde op
juli 22nd, 2008 om 10:29
Toos Goossens
reageerde op
juli 22nd, 2008 om 12:08
Heel moedig om zo openhartig te schrijven over dat wat jullie meemaken.
Ellebelle
reageerde op
juli 22nd, 2008 om 15:58
Xandra
reageerde op
juli 22nd, 2008 om 19:49
s. te w.
reageerde op
juli 22nd, 2008 om 20:17
Liefs
Ed Ria van den Brink
Toos Goossens
reageerde op
juli 23rd, 2008 om 14:52