header image
 

Het Verhaal (3)

wachten1.jpg

Hoe moeilijk het ook is bij het ontwaken, de dag wijst je de weg.

Vandaag bleek dat de lymfeklier niet zo makkelijk te verwijderen is, en dat vrijdag een dagopname nodig is om het zaakje te klaren. Dat betekent een rondgang langs diverse loketten in het ziekenhuis. Daar, in de wachtruimtes, zie je dat jouw leed echt niet het enige en het ergste is. Waar zou je voor kiezen: een kort leven met kwaliteit, of een lang leven vol ellende ? Een bittere constatering, maar wel eentje die je met de neus op de feiten drukt.

Morgen de petscan, om te kijken of er nog uitzaaiing in andere organen te vinden is, vrijdag de uitslag daarvan en de ingreep om de klier te verwijderen. Het zal een week duren eer bekend zal zijn waaruit de behandeling zal bestaan.

Die week van wachten wensen we in Frankrijk door te brengen, waar Ingrid dicht bij haar familie kan zijn. Tóch nog een beetje vakantie. Zondag vertrekken we.

~ door Aad op 22 juli 2008,.

15 Reacties to “Het Verhaal (3)”

  1. het voelt raar om te zeggen, maar geniet van jullie evt. vakanntieplannen. met al het naars wens ik jullie nogmaals sterkte.

    sleep je er door heen, en een biertje/frisje/kopje koffie pakken in odb kan altijd!

    xx

  2. Die week vakantie geeft je dierbare herinneringen. Ik heb de wijsheid niet in pacht, maar die week in Frankrijk is zó belangrijk. Geniet, leef, maak foto’s, doe en bouw kracht op in jullie zelf en de mensen om jullie heen. Wat er ook gebeurt. Dát neemt niets of niemand je meer af. Liefs en sterkte, M.

  3. Oh wat fijn dat jullie toch nog gaan !!
    Geniet ervan, met z’n allen bij elkaar en ik sluit me volkomen aan bij de wijze woorden van Smarts.
    Oh en die pet-scan. Dat kan lang duren (hoeft niet bij iedere). Als het mag een MP3-speler meenemen om iets te doen te hebben. Ik las Jamie voor uit Jip en Janneke toen hij daar een uur onder moest, maar ik vraag me af of Ingrid dàt boeiend vind :)

  4. @ Xandra: klopt, ze moet er drie uur in. Ik mag er niet bij, maar zal tóch nog maar es vragen…

  5. Geniet, van elkaar, de ongeving , de vakantie samen…………En Succes Vrijdag…

  6. och jee….bitter??? Een beetje misschien, maar niet echt.
    Ik heb je blog gelezen, vanuit hier in de VS. Vanuit het begin echt geliefd, naderhand niet zo. Honesty, right?

    M’n beste vriendin, ze was 34, had baarmoeder kanker. Ze stierf in November 2003. Het was niet mooi – ze had vrienden om haar heen, maar haar doodgaan was niet mooi.
    In Maart 2004 kreeg ik een telefoontje dat mijn moeder het niet zo goed ging, en dat ik misschien maar beter naar NL zou kunnen komen. Nou, ik kreeg het telefoontje op Zaterdag middag (US California time), uit eindelijk was ik in Alkmaar op Maandag middag (NL tijd) en mijn moeder stierf die komende woensdag.

    Twee maanden daarna overleede mijn vader (geefde niet echt – ik had hem al in zo’n 20 jaar niet gezien, per mij), maar toch, opeens was er niemand die nog mijn jeugd herrinerde, weet je??

    En dan, mijn Partner, haar moeder stierf die Oktober. Ja, ze was 82, maar toch, het is je Moeder, toch???!!!

    http://youtube.com/watch?v=3vR-yWJqG2A

    Een prachtig liedje, ofschoon je het niet weet te waarderen op het moment.

    Houd je krachtig – vooral voor haar!

    - Annette

  7. @ Annette: het scala aan gedachten en gevoelens vraagt soms meer van je dan je aan kan. Maar ik doe m’n best.
    Dank voor je reactie.

  8. Lieve Aad… de juiste woorden kan ik niet vinden… als die ‘r überhaubt al zijn… in gedachte ben ik bij jullie. Ik hoop van hárte dat jullie kunnen genieten van de dagen in Frankrijk. Dikke kus en heel veel liefs, ik denk héél veel aan jullie.

  9. Sterkte de komende ziekenhuisdagen. Een behandeling die geen behandeling is, alleen maar uitstel, zuur is het woord niet.
    En dan Frankrijk… Geniet van elkaar, van de omgeving, van de stilte en van familie.

    Een zwaai van de overkant van het water.

  10. Sterkte aankomende vrijdag, en voor wat betreft jullie trip naar Frankrijk is eigenlijk alles al gezegd.

    Geniet, geniet van en met elkaar.

    ;)

  11. Belangrijk, die dagen die er nog zijn door te brengen met hen die je dierbaar zijn en liefhebt. Je neemt ze mee, die herinneringen.

  12. bespiegelaar kent je als logger. Had echter nooit kontakt.Leef nu met jullie mee en wenst alle sterkte in deze moeilijke omstandigheid van ziekte en bedreiging.

  13. Ik bezocht uw weblog weer,had zin in de mooie foto’s die je daar altijd wel vindt, met het aparte commentaar,veel humor en een bschouwende manier van schrijven.
    Het verhaal trof me,hoe hard en heftig moet dit zijn voor jullie.
    Woorden weet ik hier niet zo snel te vinden, ik wens jullie sterkte,veel sterkte en hoop dat jullie ergens steun vinden.

  14. Hallo Aad,
    Via Marloes hier gekomen heb ik de mailtjes hieronder gelezen en daarna werd het doodstil in mij. Wat te zeggen waar niets te zeggen is dan: ik leef met je mee, veel sterkte. Holle woorden waar je niets mee kan. En ik, die net in HET verdriet van zijn leven zit, denk: nu even niet zeuren, DIT is pas erg.

    Toch zeg ik sterkte. Uit de grond van mijn hart. Want ook ik verloor ooit de liefde van mijn leven. Ze was pas 27. En ik weet dat een arm op je schouder, een werkelijk medeleven, van waarde kan zijn.

  15. OOk hier via Marloes gekomen. Al eerder gekeken hier vanwege de enorme diversiteit en luchtige komische logs.
    Ik schrik ervan.
    Moeilijk een keuze te maken, alhoewel ik de voorkeur zou geven aan kort maar krachtig en zoals jullie besloten hebben alléén als de chemo wat kan betekenen.
    Ik hoop dan ook dat deze dag jullie wat geeft in welke vorm dan ook.

Reageer;




 

grayscale.gif

Performance Optimization WordPress Plugins by W3 EDGE