header image
 

Het Verhaal (4)

Zo gaat dat dus.

Het moment komt echt dat er geen tranen meer zijn, dat je doodmoe bent en je maag knijpt van de honger.

Het slaapkamerplafond is ‘s nachts even donker als je gedachten terwijl je blik niet weet waarheen te kijken. Het besluit valt: we gaan alleen voor chemo als we weten dat het écht effect zal hebben. Niet als een kreperend wezen, maar met opgeheven hoofd samen naar de eindstreep, ook al ligt-ie nog zo kort bij.

Maar ja, eerst wél de wereld rond om te zoeken naar een wijze om Ingrid’s leven te rekken, en dan spreken we over maanden. Het geeft gemoedsrust zowaar. Je slaapt weer, eet weer, grapt weer tegen elkaar.

Vandaag de petscan van twee en een half uur om te zien of er nog uitzaaiing naar andere organen is. Vrijdag de uitslag. Weer de machteloosheid van het wachten, maar het kan niet anders. Mijn lontje wordt korter, merk ik. Ik ageer tegen sukkelige weggebruikers, terwijl ze me niet eens in de weg zitten. M’n achteloos ‘sorry’-gebaar tegen de piepende remmen terwijl ik onnadenkend de Vrouwmadestraat over probeer te lopen. De zoveelste waarschuwing dat ik ‘wakker’ moet worden…

Lul, zeg ik tegen mezelf. Doe normaal.

Normaal… Wat is normaal in deze dagen..?

~ door Aad op 23 juli 2008,.

11 Reacties to “Het Verhaal (4)”

  1. Het zitten in “de wachtkamer” valt niet mee, vooral als je niet weet voor hoe lang.
    Veel sterkte en hopelijk valt het vrijdag mee, voor zover je van meevallen kunt spreken natuurlijk.

    Ellebelle reageerde op juli 23rd, 2008 om 19:09

  2. De kop erbij houden is moeilijk in zulke situaties. Het lijkt dan wel of de “wereld” langs je heen draait.
    succes vrijdag. En ik hoop dat jullie nog van de vakantie kunnen genieten.

    Kwebbel reageerde op juli 23rd, 2008 om 19:16

  3. Opgesloten in je eigen kleine wereld, alleen nog oog voor elkaar. Wie kan het jullie kwalijk nemen? Heel veel sterkte a s vrijdag, en hopelijk ook een beetje ‘goed’ nieuws

    Marloes reageerde op juli 23rd, 2008 om 19:25

  4. Wat normaal is voor jullie deze dagen ? Ik zou het op dit moment niet weten Aad. Leef en beleef alle momenten die zich aaneen rijgen tot een dag/nacht. Goed idee op vakantie naar Frankrijk, een andere omgeving kan even geen kwaad. Hou je taai !

    Tooske reageerde op juli 23rd, 2008 om 21:10

  5. Niets is normaal wat er nu gebeurt.
    Succes morgen en we gaan met z’n allen voor een wonder duimen en bidden.

    Veel sterkte voor jullie.

    palisa reageerde op juli 24th, 2008 om 08:07

  6. De keuze voor chemo heeft ook mij aan het denken gezet en ik kwam tot dezelfde conclusie als jullie. Ja en wat heet keuze…
    Ingrid in deze fase had ik hetzelfde gedaan, geef elkaar nu nog het beste in de beste conditie.
    Bidden doe ik niet, maar tegen beter weten in duim ik toch gewoon door.
    xx ook heel veel voor dochterlief.

    betty reageerde op juli 24th, 2008 om 08:45

  7. Ben via Toussaint hier terecht gekomen en tja, wat moet je zeggen?

    Ik ken jullie niet, maar wens jullie heel veel sterkte in de komende periode. Heel dapper dat je je gedachten zo met iedereen durft te delen.

    PeterS reageerde op juli 24th, 2008 om 09:34

  8. Hee Aad,

    Ik ben er stil van…………
    Zojuist jullie verhaal van Nanny gehoord en ik kan het niet geloven! Dit kan gewoon niet!!!
    De realiteit is echter anders…………

    Heel veel sterkte jullie samen.

    Liefs, Erica

    Erica reageerde op juli 24th, 2008 om 10:55

  9. Ik sluit me aan bij de rest want zou niet meer weten wat ik moet schrijven, Ik ben niet zo goed met woorden…Ik ben meer van de knuffels en schouders….Maar ook dat is lastig op zo’n afstand….Ik hoor mezelf vanmiddag nog zuchten…ppf nog 3 maanden todat de kleine komt….En nu lees ik dit….Ik hop nu dat jullie maanden verschrikkelijk lang zijn ……

    Peetjes reageerde op juli 24th, 2008 om 17:59

  10. @ Peetje: deze maanden zeggen alles over het leven, Peetje. Geluk en verdriet gaan hand in hand…

    Aad reageerde op juli 24th, 2008 om 18:35

  11. Ook ik ben heel slecht in woorden…maar uit ervaring weet ik dat we heel goed zijn in dóórgaan.overdag is dat het gemakkelijkst. Dan is er afleiding – kun je een lachje te voorschijn toveren ookal issie er niet echt.
    In frankrijk schijnt de zon….

    Margot reageerde op juli 25th, 2008 om 12:50

Reageer;




 

grayscale.gif