Lydeke Veldhuis: Typisch
Men zegt dat er honderden van zijn, verspreid over de hele stad op de hoeken van de straten. Deze grote of kleine, kunstig bewerkte of ontroerend naïeve, goed onderhouden of verwaarloosde beeldjes moeten de stad tegen de terugkeer van epidemieën beschermen.
Om de pest-epidemie van 1720 te memoreren gingen de inwoners 100 jaar later de maagd Maria als versiering op hun huizen aanbrengen en na de cholera-epidemie van 1835 zijn ze een onderdeel van de 19e eeuwse architectuur geworden en in de bouwstijl (die ook heel typisch voor deze stad is) geïntegreerd.
Ze zitten vaak erg hoog, maar elke Maria wordt door mij zo goed mogelijk gefotografeerd. Ik vind ze prachtig en ze zijn zo typisch voor Marseille, die fotogenieke stad waaraan ik mijn hart verloren heb.
Hoi Aad,
Ziehier mijn bijdrage aan je maandthema. Knap van je om een dergelijk onderwerp te bedenken en leuk om te zien hoe iedereen er anders mee omgaat. Ik heb een heleboel verschillende maagden Maria in mijn Marseille-map, maar ook andere “typisch Marseille”-zaken. Daarom was het nog moeilijk om een keuze te maken.
Alleen de bouillabaise, die zó typisch Marseillaans is dat Asterix en Obelix er in de Ronde van Gallië om vroegen, heb ik er nog steeds niet (gegeten en) gefotografeerd. Anders had ik vast en zeker die foto gestuurd.
Reageer;