» Het Verhaal (18) Aad Meijer

Het Verhaal (18)

Vanavond laat in de perskamer bij RBC zit voor mij de werkdag erop. Zoals alle dagen deze week is het aanpakken geblazen. Drie deadlines van bladen grijnzen me toe en ik moet van overal naar nergens, zo’n 12 uur per dag. Als je een bedrijfje wilt starten hoort dat er gewoon bij, en niemand hoort me klagen.

De meesten van m’n schrijvende collega’s kennen de situatie thuis, waar Ingrid zich kranig weert. Vannacht wakker gelegen van de pijn en vanmorgen naar de dokter, maar het weerhoudt haar er niet van om ’s middags met dochterlief hartstochtelijk te gaan winkelen. Vanavond deelt ze doodnuchter mee dat ze zondagmorgen weer met haar loopvrienden de stoute hardloopschoenen aantrekt. Ze ziet wel hoe ver ze komt.

Ons dagelijks leven ziet er vreemd en wisselend uit, maar het is wél een dagelijks leven als gezin. Rutger, die verder van niets weet, begint alweer in z’n schoolritme te komen en moppert als vanouds weer op alles en iedereen.

Als het zo doorgaat lijkt het wellicht zelfs alsof er niets aan de hand is…

~ door Aad op augustus 22, 2008.

7 Reacties to “Het Verhaal (18)”

Laten we hopen en er gewoon vanuit gaan dat het zo blijft!!

Sterkte voor jullie allemaal.

palisa reageerde op augustus 23rd, 2008 om 6:24 am
Lijkt…ik hoop zo dat het voor jullie nog heel lang zo lijkt. Zo lang, dat er misschien een moment zal komen dat er niets aan de hand is. Ik weet het, het is wanhopig hopen op een groot wonder voor jullie.

Ster reageerde op augustus 23rd, 2008 om 8:55 am
Dat lijkt me misschien nog wel moeilijker dan het andere alternatief van doodziek op bed liggen. Dat je nog zoveel kunt, energie hebt, doorleeft, terwijl je weet….

Sterkte, met alles

Eveline reageerde op augustus 23rd, 2008 om 12:15 pm
Je zou denken dat dit weblog tot verhaal 1.000.000 gevuld kan worden en nog meer…..
Sterkte voor jullie allemaal.

Ellebelle reageerde op augustus 23rd, 2008 om 4:14 pm
ik wens jullie een goed weekend, en ik hoop dat de chemo van woensdag zich rustig houdt! Liefs voor jullie allen! 10 eke

10 eke reageerde op augustus 23rd, 2008 om 8:39 pm
Mooi beschreven Aad Geweldig hoe jullie dit samen doen. Mijn petje neem ik af en buig diep…. Sterkte voor jullie

st@@rtje reageerde op augustus 24th, 2008 om 7:43 am
Het leven wacht niet op onze emoties, maar helpt ons wel ze te verwerken. x

Mevrouw Mikmak reageerde op augustus 24th, 2008 om 9:25 am