Oogappel
• donderdag, augustus 28th, 2008
Natuurlijk vervloekt ze me tot in de hel en terug als ze deze post ziet. Maar tijdens de spaarzame uurtjes die me ‘s avonds resten om de studio gewassen en gestreken op tijd klaar te krijgen gaan m’n gedachten vaak naar haar uit. Vochten we elkaar eerst dagelijks elkaar het kot uit, ze is nu m’n maatje. Vijftien jaar, gaat voor haar werk bij Dirk, gaat voor haar folderwijk, gaat voor haar sport, gaat voor haar studie, haar vriendje, maar nu ook voor haar vader. En dat doet goed.
Ik maakte deze spontane portretserie van haar in Zuid Frankrijk. Krijgt een ereplekje tegenover m’n plek achter m’n werktafel.
Nu eens wat aandacht voor Zoë de Powie. Ze verdient het. Dik.
Natuurlijk vervloekt ze me tot in de hel en terug als ze deze post ziet. Maar tijdens de spaarzame uurtjes die me ‘s avonds resten om de studio gewassen en gestreken op tijd klaar te krijgen gaan m’n gedachten vaak naar haar uit. Vochten we elkaar eerst dagelijks elkaar het kot uit, ze is nu m’n maatje. Vijftien jaar, gaat voor haar werk bij Dirk, gaat voor haar folderwijk, gaat voor haar sport, gaat voor haar studie, haar vriendje, maar nu ook voor haar vader. En dat doet goed.
Ik maakte deze spontane portretserie van haar in Zuid Frankrijk. Krijgt een ereplekje tegenover m’n plek achter m’n werktafel.
Nu eens wat aandacht voor Zoë de Powie. Ze verdient het. Dik.
