Het Verhaal (26)
• zaterdag, september 20th, 2008
Ingrid is inmiddels weer fier herrezen uit de as die de chemo heeft achtergelaten. De tuin ligt er weer gladgestreken bij, de Jan Steen allure van ons huis is allengs verdwenen. Tijd vandaag om Rutgers 18e verjaardag groots te vieren, en Martijn en Lotties bruiloft evenzeer. Zo heb je niets, zo heb je alles.
Achter alle vreugde dreunt echter de secondewijzer die richting maandag maalt: het moment van de tweede CT-Scan die moet aantonen of de ondergane chemo’s wel zin hebben gehad. Het best is je geest proberen leeg te houden, en onbevangen naar de uitslag op dinsdag toe gaan treden.
Proberen niet te hopen, proberen niet te doemdenken.
Het is geen spelletje waarbij je kunt roepen “alles hoger”of “alles láger”. Het is het spelletje van één keer niets, of helemaal niets.
De komende dagen zullen we in bijna onnederlandse najaarszonneschijn toeleven naar het moment waarop ons de weg gewezen wordt die we moeten gaan.
En we gaan…
Ingrid is inmiddels weer fier herrezen uit de as die de chemo heeft achtergelaten. De tuin ligt er weer gladgestreken bij, de Jan Steen allure van ons huis is allengs verdwenen. Tijd vandaag om Rutgers 18e verjaardag groots te vieren, en Martijn en Lotties bruiloft evenzeer. Zo heb je niets, zo heb je alles.
Achter alle vreugde dreunt echter de secondewijzer die richting maandag maalt: het moment van de tweede CT-Scan die moet aantonen of de ondergane chemo’s wel zin hebben gehad. Het best is je geest proberen leeg te houden, en onbevangen naar de uitslag op dinsdag toe gaan treden.
Proberen niet te hopen, proberen niet te doemdenken.
Het is geen spelletje waarbij je kunt roepen “alles hoger”of “alles láger”. Het is het spelletje van één keer niets, of helemaal niets.
De komende dagen zullen we in bijna onnederlandse najaarszonneschijn toeleven naar het moment waarop ons de weg gewezen wordt die we moeten gaan.
En we gaan…
