Het Verhaal (26)
Ingrid is inmiddels weer fier herrezen uit de as die de chemo heeft achtergelaten. De tuin ligt er weer gladgestreken bij, de Jan Steen allure van ons huis is allengs verdwenen. Tijd vandaag om Rutgers 18e verjaardag groots te vieren, en Martijn en Lotties bruiloft evenzeer. Zo heb je niets, zo heb je alles.
Achter alle vreugde dreunt echter de secondewijzer die richting maandag maalt: het moment van de tweede CT-Scan die moet aantonen of de ondergane chemo’s wel zin hebben gehad. Het best is je geest proberen leeg te houden, en onbevangen naar de uitslag op dinsdag toe gaan treden.
Proberen niet te hopen, proberen niet te doemdenken.
Het is geen spelletje waarbij je kunt roepen “alles hoger”of “alles láger”. Het is het spelletje van één keer niets, of helemaal niets.
De komende dagen zullen we in bijna onnederlandse najaarszonneschijn toeleven naar het moment waarop ons de weg gewezen wordt die we moeten gaan.
En we gaan…
10-eke reageerde op september 20th, 2008 om 22:27
roos reageerde op september 20th, 2008 om 22:41
Ik denk aan jullie!
XXX
Charlotte reageerde op september 21st, 2008 om 07:32
Ster reageerde op september 21st, 2008 om 09:34
betty reageerde op september 21st, 2008 om 10:08
Je hebt al een mail gehad een tijdje terug van me, ik leef met jullie mee en duim dat de chemo zijn werk heeft gedaan.
Charlotte reageerde op september 21st, 2008 om 12:51
Hoop dat het gisteren een mooie dag is geweest
We gaan gewoon met ze allen met jullie mee samen sterk
hele fijne ZONdag verder
Irma (Gran Canaria) reageerde op september 21st, 2008 om 16:32
Sterkte voor maandag.
Kwebbel reageerde op september 21st, 2008 om 19:27
Hannah reageerde op september 21st, 2008 om 20:26
Heel veel succes en geluk.
palisa reageerde op september 22nd, 2008 om 04:30
En het is nu Maandag. Ik denk aan jullie, aan de CT scan. Ik visualiseer een positieve uitkomst.
Maartje reageerde op september 22nd, 2008 om 07:12
10-eke reageerde op september 22nd, 2008 om 10:21
Merel reageerde op september 22nd, 2008 om 15:56
Ik ben wie ik ben en jullie ook, ik heb prachtige gedichten op mijn blog gezte van marina san giorgi een vrouw met kanker in haar laatste tijd, de bundeltjes worden naamate ze verskechter zo abstract,dat de woordenstroom in flarden worden neergezet, predies zoasl het is, ik schrijf er eentje bij voor jullie,
ik ben els vos en reageerde als alice fox,
Uit de bundel ‘een glimlach kwam voorbij.”
sterkte allemaal.
Wat weet jij ervan
wat weet jij ervan
je kunt alleen kijken
naar een buitenkant
je kunt alleen zeggen
zo wil ik het ook doen
wat weet jijervan
wat weet jij ervan
ik hoef van jou niet tehoren
of ik het goed doe
dat ik het goed doe
ik weet zelf
of ik mijn lot draag
zoals het voor mij voor mij goed is
ik alleen weet ervan
marina san Giorgi
niet wil ik behoren tot de groep
niet wil ik behoren tot de groep
niet wil ik behoren tot de groep
die ‘hetzelfde”heeft
stigma is dat men dan hetzelfde lijdt
men heeft begrip voor
wat de ander beweegt en doormaakt
ik wil uniek zijn in mijn lijden
in mijn processen
in hoe ik het opneem en vorm geef
de verrassing van de onbekende reis
niet dat wat anderen al zijn tegengekomen
niet de identificatie met het aftandse
de cliché
dank vrienden voor de reis die jullie
samen met mij gaan
de ontdekkingstocht die wij samen maken
ik voorop
jullie meedenkend meevoelend
meedoend
wat een liefde om zo mee te volgen
mee bij te staan
van: marina san giorgi
els vos reageerde op september 25th, 2008 om 14:06
@ Els : dank voor je woorden vol herkenning en oprechtheid ! Ook jij veel, heel veel sterkte..!
Aad reageerde op september 25th, 2008 om 14:19
In goede en in slechte tijden !! Super ! Afwachten weer, maar even op adem komen toch! Beterschap !
elsvos reageerde op oktober 9th, 2008 om 11:27