Aad Meijer

Vanavond moest ik het Fashion Event in de Grote Kerk in Breda doen. Schitterende ambiance voor een dergelijke opdracht.

In tegenstelling tot de meeste fotografen die zich posteren aan de kop van de catwalk, friemel ik me graag tussen de mensen langs de lange loopplank door. Regelmatig kom ik daar dan ook Edmund Messerschmidt tegen, die ook niet stil kan blijven staan. Het levert de mooiste platen op, zoals de suggestieve bijgaand.

Nadeel is dat het enorm warm is aan het begin van de catwalk, daar branden de meeste lampen loodrecht op je bol. Nu heb ik onlangs de tip gekregen dat je het best om okseltranspiratie tegen te gaan na het douchen met een natte aluinsteen door je holtes kan racen. Vanavond was een bijzonder goede testomgeving en ik moet zeggen, je kunt je neus met alle plezier onder m’n scharnieren houden na twee uur peentjes druppelen. Wéér wat geleerd..!

Vandaag trouwde Martijn. Vroeguh in mijn krantenjaren was hij een tijdlang mijn stagiaire, en hij heeft nu zijn reclamebureau Frizz ID. Martijn verzorgt o.a. mijn grote bijzondere printwerk op banners e.d. Sommigen die op de Open Dag waren hebben hem ontmoet.

Martijn trouwde vandaag voor de gemeente, en morgen voor de kerk. Hij wilde dat ik het zou vastleggen en voor hem en Lottie doe ik dat graag.

Om een lang verhaal kort te maken, wat kun je soms blij zijn met een laagstaand vrolijk zonnetje, dat haar licht door het oude vensterglas priemt. Het leverde me deze plaat op, die mij op mijn beurt weer vrolijk maakte.

Hoogtepunt van de dag was ongetwijfeld het moment waarop ik al fotograferend een zuil met olielampje achter me met luid kabaal deed omflikkeren, maar dát is een ander verhaal. En er zijn geen foto’s van !

Vanmorgen stapte ik de studio uit de Molenstraat in en dacht : verrék, die lange poten ken ik. En die kar ! Het kon niet missen. Sjonnie !

Ik zag Sjonnie het laatst twee jaar geleden ‘s nachts op een verlaten perron van station Breda, waar ik em min of meer uit de brand hielp. Sjonnie verdween uit beeld. Tot vandaag.

Sjonnie is terug in Roosendaal, en hij is me niet vergeten. Het weerzien is overweldigend. Roosendaal is weer compleet met een zwerver als hij.  Ik hoop dat-ie blijft. Hij kan urenlang praten met je, ook al versta je er maar weinig van. Z’n blinde oog staart intussen over je rechterschouder, terwijl z’n andere oog schaterlacht.

Sjonnie, be good..!

Hierbij inzending voor de Mooiste,
kwam ik tegen bij de ‘mooiste ‘fotos van Reuters
van de Olympische spelen, zat tussen een aantal
schitterende sportfotos op precies
het goede moment genomen,
maar dit vond ik toch de mooiste….
   ….van reuters

Vichy.

Spreek je dat uit als ‘Viessie?’

Zal wel. Ik ben geen televisiekijker, maar achter mij hoorde ik de teevee uitspreken via een reclameboodschap van dit merk dat iedere vrouw last heeft van ‘terugkerende onzuiverheden’.

Brrr…, nee toch ? Terugkerende onzuiverheden, ik moet er niet aan denken….

Maar waar moet ik dan eigenlijk aan denken..?

Oei wat is het vreemd om in het middelpunt van de belangstelling te staan. Op de dag van de Opening zelf gaat alles héél snel, en soms wordt je wat warm en/of verlegen van alle reacties en geschenken. De dag erna voel je je wat duf terwijl je de stofzuiger haar buik laat vullen. De studio staat bol van de feestsporen : kruimels, zorgvuldig opgevouwen gebakspapiertjes, houten prikkertjes, cadeaupapier, lintjes, verkruimelde zoutjes en/of nootjes of iets wat daar ooit op geleken moet hebben. Dankbaar ga ik als toerist door m’n eigen werkruimte: hier zat die, en daar stond zij, goh, en zij waren er ook !

Dankbaar ben ik niet alleen het bezoek, maar diep dankbaar de mensen die hebben geholpen: ik vergeet er vast te noemen, vooral zij die de barspullen na afloop eruit hebben gesleept. Maar zéér zeker m’n schoonmoes Jacqueline, m’n schoonzusje Lily, dochter Zoë en haar vriendinnen Fleur en Maaike, vriendje Mickey voor de fotografie, zij deden de zaak lopen als een Tierelier, toch ?

Goed, open is open en we gaan weer over tot de orde van de dag. Eén van de eerste zaken is van start gaan met het Tkst & Bld Cllctf, de belangstelling is groot, en na gisteren staat er een partij wijnen in het rommelhok waar ik zéker een jaar lang een compleet collectief mee vochtig kan houden.

Maar nogmaals dank aan eenieder die zijn of haar warme belangstelling heeft geuit rondom deze dag, ook al konden sommigen er niet bij zijn. Feestfoto’s van Mickey staan hier en ook nog bij de Bolle Buikjes hier en hier ! En hier..!

( Bijgaand foto van Dennis Stahlie )

Mooier was het niet voor te stellen, de opening van de studio vandaag. M’n virtuele vrienden en vriendinnen bleken mooier en oprechter, liever dan liefst.

Open is open.

“Hierbij mijn inzending voor het foto-maandthema ‘Mooi’.
Op de foto zie je mijn nieuwe oude Century Graphic (van Graflex). Het is een 6×9 (of eigenlijk zelfs 2-1/₄ x 3-1/₄ ) formaat camera (ca.1952).  De eerste film zit erin. Spannend dus. Helaas is ‘ie, vanwege zijn gewicht (1,5 kg), bijna niet zonder statief te gebruiken en laat zijn formaat het eigenlijk niet toe ‘m zomaar in mijn schoudertasje mee te nemen   Maar… ik vind ‘m mooi!”

“Hoe bang ik er ook voor ben… het blijft iets moois…”

“2x Mooi. Groetjes Oma”