header image
 

Het Verhaal (29)

kuur3.jpg

Vandaag de woensdag van de derde kuur. Ditmaal met het ‘nieuwe’ medicijn dat pas erkend is en waar de behandelend arts méér van verwacht. Denkt-ie. Hoopt-ie.

Om negen uur waren we welkom op het kamertje, dat inmiddels vertrouwd lijkt. Het personeel glimlacht je ter herkenning tegemoet, je begint elkaar te kennen.

Terwijl de regen tegen het grote raam jaagt betrap ik mezelf erop dat er hier ook een soort knusheid voelbaar is. Ingrid’s gifzakjes liggen al klaar op het tafeltje, en reken maar dat zometeen een lief wit zustermens vraagt of je koffie wilt. Of thee.

Afscheid nemen blijft altijd een vreemd soort schijnvertoning, je houdt jezelf maar moeilijk taai, hetgeen je de ander wél wenst. Je tred in de gangen is traag, want je wilt dit niet. Ik-wil-dit-niet, denk je dan hardop. En de tranen hangen buiten tegen de grote ramen van het ziekenhuis, en de wind waait je de wereld weer in.

Er wordt op je gewacht…

~ door Aad op 1 oktober 2008,.

11 Reacties to “Het Verhaal (29)”

  1. Ik hoop dat de bijwerkingen meevallen, Aad en Ingrid. Sterkte!

  2. Lieverds, we denken aan jullie!! Hug, Cat

  3. Ingrid, Aad, Zoe & Rutger,

    Ik hoop met jullie en de arts mee

    Sterkte, ik, wij denken aan jullie

  4. Jullie zijn toppers van de bovenste plank hoor.
    We rekenen, hopen en bidden voor een wonder.
    Heel veel sterkte en succes.

    Een arm om jullie heen van de prinses en mij!!

    ;)

  5. lieve aad en ingrid
    ik denk aan jullie!
    liefs doortje

  6. ….xxx 10 eke

  7. Ik heb de zon vandaag gestuurd Aad, is hij er al?

  8. De manier waarop je het verwoord blijft indrukwekkend! Alle succes gewenst van ons!

  9. Ik verwacht MEER mee en hoop MEER mee en ga voor MEER,mee met jullie

  10. Wij hopen het uiteraard ook van harte en leven met jullie mee. Sterkte voor allemaal! Hoe lang moet Ingrid dit keer in het ziekenhuis blijven?

  11. We gaan hier weer duimen draaien !!!
    Dikke kus en knuffel…

Reageer;




 

grayscale.gif