Wat is er aan de (vergulde) hand in dit wondere land..?
Na jaren- en jaaaaaarenlange trouwe dienst kantelde het stugge groepje varkenshaar uit haar bedje en liet zich niet meer lijmen. Tijd voor een nieuwe kwast.
Nu kun je half Roosendaal afstruinen op zoek naar een fraai harig exemplaar, maar je zoektocht lijkt tevergeefs. Ze mogen HEMA heten, of Kruidvat of-weet-ik-veel-wie en ze kunnen allemaal scheerzeep in een bakje verkopen, ze weten al láng niet meer wat ook weer een scheerkwast was. Wat moet je dan met dat bakje zeep?
Nee, dan ten laatste die lieve juffrouw van Etos, die troonde mij trots mee naar een hoekje achter in de winkel, want die scheerkwast had ze wel voor me.
Helaas, het vakje van de kwasten lag er stil en verlaten bij. Geen nood, ‘achter’ moest er vást eentje zijn..! Binnen vijf minuten kwam ze triomfantelijk terug met een mooie blonde kwast, de haren fier rechtop en een heus zilveren randje rondom het glanzend houten handvat.
Voor mij ?
Já, voor ú..! Ik kon haar wel kussen…
Maar desalniettemin: de scheerkwast dreigt in het verdomhoekje te geraken en daar moeten we gezamenlijk iets aan doen.
Dames en heren, appels en peren, ga dus allen aan de kwast. Bepoedel kaak- en bikinilijnen voortaan met dit prachtige stukje handgereedschap. Als je eenmaal de smaak te pakken hebt kun je niet meer zonder en zal de kwast nooit en te nimmer meer van jouw plankje verdwijnen.
Scheer je weg, redt de scheerkwast !
