Aad Meijer

Zo kan het gaan: gastvrouw ontmoet fotograaf in het RBC-stadion. Vonken van inspiratie springen over en weer, temeer als blijkt dat de gastvrouw zwanger is, en op haar mooist gaat worden.

Vijf maanden onderweg, wentelt zij zich in de warmte van de studio. Ze is mooi, en bij iedere pose wordt zij mooier en mooier.

Ik laat m’n licht haar spel spelen over Kim’s lichaam. Ze wordt nog mooier dan ze was.

Zo kan het gaan…

Het verhaal. Ons verhaal kruipt tergend voort zoals kanker dat ook op slinkse wijze doet.

Maandag vindt de allesbeslissende scan plaats die vertelt hoe nu verder. Of geen kuren meer in Roosendaal, óf naar het VU in Amsterdam, Het eerste betekent dat de ontwikkeling van kwaadaardige cellen is stopgezet of teruggedrongen. Daar hopen we maar op.

Maar kanker etst zich ook in je psyche. De karakters binnen ons gezin zijn aan het veranderen. Traag maar rigoureus. 

Vaak herken ik m’n dochter, m’n lief en ook mezelf niet meer. Soms kun je elkaar niet door de storm trekken en moet je even loslaten. Echter, als je wil teruggrijpen is de ander weg…

Ingrid’s ziekte heeft zich nu dus ook van lichaam naar geest verplaatst. In de onze, maar wellicht ook van de betrokkenen om ons heen. Kanker moet en zál vernietigen, wát we er ook tegen willen doen.

Intussen ben ik er wel achter dat, hoewel  in voorkomende gevallen de kanker overwonnen lijkt, deze grimmige ziekte tóch latent is gebléven. In feite nooit weggeweest.

The winner takes it all…