Aad Meijer

Opeens als verrassing vond ik nog een “ouwe” foto van onze hittepetit op mijn camera.Toen ik haar zo zag kijken moest ik gelijk aan je thema “donker” denken, als er iemand donker kan kijken als ze boos is, dan is het onze Kim wel.Gelukkig is ze niet zo vaak boos, meestal giechelt ze het huis door. 

Niels is mijn straatgenoot en goede vriend. Terwijl de centimeters dikke laag sneeuw hier in hoog tempo van sneeuw tot snot aan het muteren is valt zijn inzending binnen:

Ik ben op pad geweest in onze eigen sneeuwrijke tuin. Ik vond dit wel een mooi plaatje. Groetjes, Niels.

Het kan eigenlijk niet in een stad die zoveel warmte uitstraalt dat de sneeuw blijft liggen.

Sneeuw ? Ja.., sneeuw. Nederland staat op z’n kop. Of in de file, en dát op zondag.

Wat hebben we aan dit plaatje ? Niets, helemaal niets. Maar bij de Roosendalers onder jullie welt bij het zien hiervan een traan in de ooghoek.

De Oude Markt in het wit. Wat is er mooier..?

NB: Wie van jullie ging vanmiddag de straat op met de camera, en wat leverde het op..? Laat zien !

Vanmiddag mocht ik het jubilerende Roosendaals Symphonieorkest fotograferen in een bomvolle St. Jan.

Voor hen die denken dat zoiets alleen voor oude knarren bedoeld is, die hebben het mis.

Soliste was vandaag de 13-jarige Lisa Roovers op viool. Het leverde me dit portret op, gemaakt met 400 mm tele. Reden genoeg om huppelend Roosendaals cultuurtempel te verlaten.

Mooi portretje toch..?

De eerste sneeuwvlokken vielen aarzelend uit een koude grijze lucht, maar in de studio werd de set omgetoverd in een warme haremhoek.

Dankzij en winkel als de Bazaar in Roosendaal, die alle requisieten voor de set gratis beschikbaar stelde, kon ik een plaat als deze maken.

Model is Yvonne, die met haar donkere uitstraling niemand doet vermoeden dat ze oer-Roosendaals is.

En zo werd het vandaag tóch nog een beetje warm..!