Aad Meijer

Laat ik je nog ’s spammen met ’n foto van m’n zoon . Mijn mannen gingen vandaag ook de sneeuw in. Jonne had z’n éérste echte kennismaking met Hollandse sneeuw. En ook al is sneeuw in Nederland meestal nix (vieze prutzooi enzo) stiekem hoop ik dat ’t deze winter nog ’n x écht hard gaat sneeuwen zoals ’t vroeger in mijn kindertijd wel heeft gedaan. En dat ’t dan ook ’n tijd blijft liggen… al lijkt ’t me nóg leuker wanneer ’t weer ’s écht hard gaat vriezen, zodat we op ’t ijs kunnen. Laat iedereen weer ’s kennis maken met ’t fenomeen “ijsvrij” (wie kent ’t nog? ) 

Mijn bijdrage vanuit mijn warme kamer…

Opeens als verrassing vond ik nog een “ouwe” foto van onze hittepetit op mijn camera.Toen ik haar zo zag kijken moest ik gelijk aan je thema “donker” denken, als er iemand donker kan kijken als ze boos is, dan is het onze Kim wel.Gelukkig is ze niet zo vaak boos, meestal giechelt ze het huis door. 

Niels is mijn straatgenoot en goede vriend. Terwijl de centimeters dikke laag sneeuw hier in hoog tempo van sneeuw tot snot aan het muteren is valt zijn inzending binnen:

Ik ben op pad geweest in onze eigen sneeuwrijke tuin. Ik vond dit wel een mooi plaatje. Groetjes, Niels.

Het kan eigenlijk niet in een stad die zoveel warmte uitstraalt dat de sneeuw blijft liggen.

Sneeuw ? Ja.., sneeuw. Nederland staat op z’n kop. Of in de file, en dát op zondag.

Wat hebben we aan dit plaatje ? Niets, helemaal niets. Maar bij de Roosendalers onder jullie welt bij het zien hiervan een traan in de ooghoek.

De Oude Markt in het wit. Wat is er mooier..?

NB: Wie van jullie ging vanmiddag de straat op met de camera, en wat leverde het op..? Laat zien !

Vanmiddag mocht ik het jubilerende Roosendaals Symphonieorkest fotograferen in een bomvolle St. Jan.

Voor hen die denken dat zoiets alleen voor oude knarren bedoeld is, die hebben het mis.

Soliste was vandaag de 13-jarige Lisa Roovers op viool. Het leverde me dit portret op, gemaakt met 400 mm tele. Reden genoeg om huppelend Roosendaals cultuurtempel te verlaten.

Mooi portretje toch..?

De eerste sneeuwvlokken vielen aarzelend uit een koude grijze lucht, maar in de studio werd de set omgetoverd in een warme haremhoek.

Dankzij en winkel als de Bazaar in Roosendaal, die alle requisieten voor de set gratis beschikbaar stelde, kon ik een plaat als deze maken.

Model is Yvonne, die met haar donkere uitstraling niemand doet vermoeden dat ze oer-Roosendaals is.

En zo werd het vandaag tóch nog een beetje warm..!

Anderhalve dag er even uit als gasten van Ingrid’s loopvrienden Rein en Nicolien. Zij trouwden op kasteel Heeswijk en het onvergetelijke feest zou er ook plaatsvinden. Ditmaal hoefde ik niet te fotograferen. Hoewel…

Was het hele huwelijksgebeuren al sprookjesachtig, sommige invloeden heb je niet in de hand. Het bruidspaar zou door een haag van Bengaals vuur per roeiboot in de nacht verdwijnen. Mooi scenario.

Echter, toen de feestgangers uit de gewelven de binnenplaats betraden joeg een on-novemberse sneeuwstorm over de binnenplaats. Kou-wou-wou-woud, maar móói..!

Het was te glad om de roeiboot te bereiken onder het feeërieke licht. Dus zat er voor het prille maar doorkoude bruidspaar niets anders op al zwaaiend in de nacht te verdwijnen…

Het ontbijt bij het flakkerend openhaardvuur  deden me beseffen dat het soms goed is om éven pas op de plaats te doen.  Gewoon even hélemaal niets…

De tijden veranderen, ook in Roosendaal. Hing vroeger in de kerk nog ene gipsen Jezus aan het kruis, vanavond bengelde in de St. Jan in Roosendaal en levensechte Yuri van Gelder aan de zolder. 

Ik eronder, want het leuk me wel leuk een spot daarboven als aureool te gebruiken.

Waarom deed Yuri dat ? Vanavond waren er een aantal sport-bn-ers uitgenodigd in Roosendaal  om deel te nemen aan een heus sportforum. Een goed initiatief. De kerk zat stampvol en wat een goed teken is: veel jeugd onder de aanwezigen.

Mijn Powie, sportmaniak ten voeten uit, greep meteen de kans om met Robert Maaskant, de trainer van ‘haar’ NAC, een uitgebreide discussie aan te gaan. Op zulke momenten is ze van niks en niemand bang.

Bij voorvallen als deze ben ik diep trots dat ik haar vader mag zijn. Met nadruk op ‘mag’. Want vrouwwezens zijn nu eenmaal vaak ondoorgrondelijk, hoe jong ze ook zijn…

Ook ik heb een foto die voor mij écht donker uitstraalt. Een (amateur) foto van de maansverduistering.Hoe donker wordt het, als ook de maan verduisterd is…….