» Het Verhaal (40) Aad Meijer

Het Verhaal (40)

De dag van de check halverwege kuur ‘Strohalm’ brak vandaag aan. Onderweg toonde het uitzicht van boven tot onder en van links naar rechts grijs. Het is niet echt autorijden wat je doet, het betekent aansluiten in de lange rijen file. In de regen lijkt het een natuurlijke wasstraat van 15 km, er is geen doorkomen aan. Drie uur duurt je reis…

In het VU zijn ze wel gewend aan deze ongemakken, je krijgt een warm welkom als je je meldt aan de balie.

Onze Oncologie-verpleegster Atie is een vakvrouw en een lieverd. Luistert naar je ervaringen, neemt Ingrid’s dagboek door. Ondanks de negatieve verschijnselen die hardnekkig de kop beginnen op te steken praat ze je moed in om toch die laatste twee weekjes vol te houden. Helaas komt er nu ook een blaasontsteking om de hoek kijken. Zo heb je niets, zo heb je alles…

Wie ooit bij het VU is geweest herkent misschien dit oude bloemenkraampje, dat heel iel, nat en oud tussen de grote, hoge gebouwen staat. Verleden keer dacht ik er iets aan te zien, maar nu valt het me pas écht op: het is geen vrolijk bloemenkraampje.

Het heeft een donkere uitstraling, en veel bloemenemmers zijn gewoon leeg. En ineens bedacht ik: hoe zou de wereld eruit zien als de bloemen nu ook nog eens grijs waren..?

~ door Aad op 9 december 2008,.

16 Reacties to “Het Verhaal (40)”

Lieve AAd: natuurlijk zijn die emmers leeg, de inhoud staat verspreid over het VU. In kamers, op nachtkastjes bij patiënten die het fijn vinden dat hun kamer en hun hart wat opgekleurd wordt door die bloemen. En morgen, morgen zijn de emmers weer vol en begint het allemaal weer van voren af aan.
Lieve Ingrid: houd vol, we leven met jullie mee! Zoenen van Léon en Tineke

10-eke reageerde op december 9th, 2008 om 19:08
Wat fijn dat jullie daar zo goed ontvangen worden!! Hou goede moed lieve Ingrid en Aad! Ik denk aan jullie, meer dan je ziet..

tien reageerde op december 9th, 2008 om 21:01
( en toen moest ik toch opeens een potje janken..)

tien reageerde op december 9th, 2008 om 21:02
@ Tien: Niet huilen Tien, dat doet de hemel al teveel. Kroel!

Aad reageerde op december 9th, 2008 om 21:08
He verdulleme ook nog een blaasontsteking erbij
Houdt moed Aad en Yvonne. Ik denk aan jullie

Kwebbel reageerde op december 9th, 2008 om 21:18
Ik zat me al súf te piekeren over waar die staat omdat ik zelf natuurlijk best wel bekend ben in die buurt (al ben ik dáár al ‘n tijd niet meer geweest hoor). Maar ik kan ‘r niet opkomen. Maarreh, ‘t ziet ‘r idd ‘n tikkie arremoedig uit, met die bouwput er omheen enzo. Feit is wel dat álles er met dit weer treurig uitziet. Neemt niet weg dat wij idd voor de vólle emmers gaan, met schitterende boeketten… opdat het nog ‘n mooi, lang en gelukkig leven voor jullie zal blijven.

Cat reageerde op december 9th, 2008 om 21:19
Het wordt nu wel tijd dat het lichtpuntje een beetje groter gaat worden he?

Heel veel sterkte voor jou en Ingrid.

Palisa reageerde op december 10th, 2008 om 08:42
Vandaag schijnt de zon weer! Wie weet..

tien reageerde op december 10th, 2008 om 10:07
Gelukkig bestaan er geen grijze bloemen en met dit vries-weer is het slecht voor bloemen om buiten te staan. Zal de reden van de lege emmers zijn? Maar vrolijk word je niet van deze foto.
Hoe was de check, Aad? Krijgen jullie er een uitslag van?

Lydeke reageerde op december 10th, 2008 om 13:52
Grijze bloemen ? Zou in zonnige omstandigheden misschien wel mooi kunnen zijn. Maar ik snap wat je bedoelt Aad. Helaas kan ook ik alleen maar wensen dat er nog steeds lichtpuntjes blijven komen en wens jou en Ingrid veel wijsheid, warmte, rust en sterkte toe.

Tooske reageerde op december 10th, 2008 om 17:29
Was het toch de door ons nagemaakte natuur die jullie wilde beletten de VU te bereiken? Een file, om jullie tegen te houden? Uitstel te geven, alles maar de rekken …?

Maar gelukkig zijn er dan mensen als Atie, mensen die in de tijd van recessie nimmer klagend hun relaas zullen doen. De stille krachten om wie het dus echt draait in het leven, die er écht voor de medemensen zijn. Voor al die Atie’s, in heel Nederland, in heel de wereld … in stilte, dank je wel ..

Als lezer en volger moet ik constateren dat mijn hoofd vaak als die vele emmers is … leeg … Geen woorden kunnen vinden op de bodem. Had ik maar iets van … een Atie in mij …

Kees reageerde op december 10th, 2008 om 22:23
Heel veel sterkte voor jullie in ieder geval.
Grijs is slechts een momentopname Aad.

Mevrouw Mikmak reageerde op december 10th, 2008 om 22:32
@ MikMak: was het maar zo. Ik vrees dat ik er ‘tegenaan’ begin te zitten, MikMak

Aad reageerde op december 10th, 2008 om 22:53
Ik wilde dat ik jullie kracht en sterkte als cadeautje zou kunnen geven. Sterkte met alle grijze momenten. Dikke kus voor jullie!

Ster reageerde op december 11th, 2008 om 18:52
@ Ster: dank je, Ster. Jij bent letterlijk en figuurlijk een lichtpuntje..!

Aad reageerde op december 11th, 2008 om 19:46
Opeens moest ik weer aan je denken, na een paar jaar mediastilte. Ik had het doosje in mijn handen, waarin je me een paar jaar geleden een kerstcadeautje stuurde vanwege mijn columns die ik destijds als Dutch Mamma schreef. Hoe zou het met Aad gaan?

Ik ging direct googlen en had je site meteen gevonden. En toen… Schrik!

In wat voor akelige droom zijn jullie terecht gekomen!

Dan is grijs een heel bedreigende, sombere kleur. Ik hoop, wens, bid, eis, wil dat die grijsheid snel breekt en dat er zon door zal breken. De situatie zal misschien niet verbeteren, maar de wereld ziet er dan toch een beetje beter uit…

Ik ga je blog weer volgen. Liefs, Dutch Mamma (Marijke)

Marijke reageerde op december 16th, 2008 om 20:35