Aad Meijer

Dag liefjes. Klundert bij kaarslicht. Voor volgend jaar echt de moeite waard!
 
Liefs van Fabiënne

Ik ben zorgvuldig in de keuze van m’n modellen. Velen denken het te kunnen zijn, maar zijn het net niet. Maar dat is geen nieuws.

Niemand moet model willen zijn, iedereen moet zichzelf willen zijn. En hen leg ik vast.

Beau bijvoorbeeld. 16 jaar, mooie uitstraling, maar vooral een mooie blik. Meiden als Beau krijg je niet snel in je studio. Ze zijn nu eenmaal druk met school en baantjes. Vanmorgen was ze er. Even.

De styling is van studioassistente Yvonne, de witte muts van vilt-kunstenaresse Hilde.

En ik ? Tja, ik zette het licht goed, keek, en drukte op m’n knopje…

Schuin tegenover m’n studio, iets verder in de Molenstraat, resideert Roosje van Daalen. Roosje trakteert mij niet alleen dagelijks op een bakje koffie in het gezellige keukentje achter de winkel. Bij haar kan ik altijd voor requisieten en/of accessoires terecht.

Ik ben Roosje zeer erkentelijk. Vandaar dit postje. Iedereen moet naar Roosje gaan, zeker in deze donkere dagen. Want dan brandt ze lichtjes, schenkt een wijntje en straalt er letterlijk en figuurlijk warmte uit haar sfeervolle winkeltje.

Vrolijk kerstfeest, Roosje..!

Hij was enige weken buiten beeld, maar nu weer terug op het warme nest dat Roosendaal heet. Zonder Sjonnie is het nèt iets stiller, nèt iets minder levendig in Roosendaal.

Maar vandaag was-ie er weer. Met z’n landingsgestel lang uitgestrekt bij de achteruitgang van winkelcentrum de Roselaar. Z’n bepakking lijkt ietwat uitgebreid en zal zéker winterproof zijn.

Ik heb em maar laten slapen. Rust is goed voor een mens…

Hoi Aad,
 
Vandaag de laatste foto gemaakt en de Lomo weer netjes ingepakt voor de volgende op de lijst. Dat is Xandra. Ik heb er wat blanco stickers bijgedaan, die ontbraken toen ik ‘t pakketje kreeg.
 
Ik hoop dat het pakketje niet kwijtraakt in de kerstdrukte ! Dat zou erg zonde zijn, maar om nog 2 weken te wachten met versturen . . . ?  Ik ben zo benieuwd hoe alle foto’s er uit gaan zien. Kerstgroeten van Tooske.

Ik ben niet zo’n echte “fotoman”, maar ik vind het toch wel de moeite waard om je te laten zien hoe je een “hele veilige” open haard voor kleine kinderen kunt opsieren in je kamer tijdens deze feestdagen!

Traditioneel fotografeer ik kerstverlicht Roosendaal. Ik rij de stad door, de wijken in. Banjer door straten en steegjes. Ik fotografeer echter geen lichtslangen die hier en daar een boom in geflikkerd worden. Je herkent doorgaans meteen de versieringen die met toewijding zijn aangebracht. Het gaat hier niet om het beoordelen wat mooi of lelijk is. Het gaat om het gevoel dat achter de warme lampjes steekt.

De St. Jan zag er prachtig uit in haar nieuwe LED-verlichting. Ik slenterde naar de achterkant en keek als het ware in de kont van de kerk. Hier slechts één lichtvlekje, afkomstig van een eenzame lantaarnpaal. Hoe mooi kan ook zoiets simpels zijn.

En dus hierbij dit plAadje. Niet uitgevoerd in HDR, al zou dat prachtig zijn. Gewoon, recht toe, recht aan.

Ook hier kun je een winterwarm gevoel van krijgen…

Kerstmis is een feest van tradities. Wij hebben er ook een. Minstens een, moet ik zeggen. Jaarlijkse traditie is dat De Boom op 6 december in huis wordt gehaald.

Opgetuigd wordt-ie dan nog niet. Eerst moet de begane grond van onze dierbare Premie A-woning aan kant. Eerder brandt er geen lichtje en hangt er geen bal. Traditiegetrouw.

De vrouw des huizes regeert deze dagen met straffe hand. Vluchten kan niet meer. Zij verzamelt ieders ‘troep’ en biedt dit de eigenaar als vervroegd kerstcadeautje aan. Mijn verrassing bestond uit een rijk gevuld opvouwkratje met een berg er bovenop.

Het kratje herbergt veel vergeten waar. Ik kan nergens afstand van doen, al doe ik er niets mee. Wat opvalt is de kluwen draden. Met het komen en gaan van electronische hebbe- en andere dingen blijven op raadselachtige wijze de bijgeleverde draden achter. Sommigen zelfs nog keurig in de verpakking. Met zo’n zwart geplastificeerd ijzerdraadje er omheen om de zaak bij elkaar te houden.

Van sommigen herken ik de afkomst niet eens, ik kan er geen draad aan vastknopen. Weggooien doe ik niet, dergelijk snoerwerk kan ooit eens belangrijk zijn. Waarvoor ? Wie weet.

Het draadloze tijdperk breekt aan. Ooit lacht iemand mij uit om mijn verzameling snoertjes met alle soorten stekkertjes eraan. Maar weggooien ? Voorlopig niet…

hier mijn bijdrage voor het thema kerstsfeer

het huis is weer omgetoverd door bram en wilma “dickens”

na de gedane arbeid is er een beloning , als vanouds

in de vorm van een mooie trappist

en de eerste kerstkaartjes komen ook al weer binnen

nu de sneeuw nog

InderdAad,

geweldige workshop, goeie gastheer, deskundige docenten, gezellige studenten, mooi model. Voor herhaling vatbaar en fan blijf ik zeker voor de hapjes & drankjes. Helaas nu riep de plicht en de passie, ik moest en zou onderweg een paar HDR’retjes maken. Uiteraard meteen de klassieke beginners fout, ISO 1600 op ‘n EOS 20D en s’avonds. Knalhard maar mooie effecten dat wel, zie bijgaande voorbeelden.

Groeten
Eef

Dank je, Eef. Ik plaats slechts één van je resultaten want er volgt vást meer. Niet goed naar de juf geluisterd, die nog adviseerde de te volgen stappen in den beginnen op een briefje bij je te dragen! ;P

Overigens, de hapjes en de drankjes zijn er volgend keer weer. Op deze wijze gaan ze niet op namelijk !