Tot de tunnel
Ik heb het me nooit voor kunnen stellen, maar het wordt steeds lastiger om te loggen op de wijze die ik wens.
Op deze plek bij het plaatsje Trois Ponts besefte ik dat je weg heel lastig begaanbaar kan worden zogauw als er tunnels voor je opdoemen. Achter het donkere gat waarin je je begeeft wacht wellicht nóg een tunnel, en daarachter een steile, moeilijk begaanbare weg.
Je weg wordt steeds vermoeiender, het restje moed zinkt je in de schoenen en het wordt alengs moeilijker om positiviteit over te brengen. Terwijl het laatste toch het doel moet zijn. Niet loslaten, blijven geloven in de toekomst.
Het dagelijks posten wordt daarom lastig, omdat soms de zonzij wat moeilijk te vinden is.
Of de tunnel soms iets langer dan gedacht…













Ik hoop dat de zon nog flink zijn best gaat doen voor jullie.
Eveline reageerde op maart 2nd, 2009 om 13:10
En, voor wat het waard is,
sterkte met alles.
Toussaint. reageerde op maart 2nd, 2009 om 14:14
10-eke reageerde op maart 2nd, 2009 om 16:34
Mevrouw Mikmak reageerde op maart 2nd, 2009 om 17:42
nanny reageerde op maart 2nd, 2009 om 18:43
Weet wel uit eigen ervaring dat loggen zwaar kan zijn maar op zulke momenten ook heerlijk…om de dingen vann je af te schrijven. In die zin kan ik alleen maar zeggen, vooral doorgaan. Het helpt je om de dingen te verwerken etc.
Kwebbel reageerde op maart 2nd, 2009 om 20:08
tien reageerde op maart 2nd, 2009 om 20:53
tien reageerde op maart 2nd, 2009 om 20:58
Een ieder zal dit begrijpen.
Hou je taai mijn vriend.
Palisa reageerde op maart 3rd, 2009 om 09:08
Wat de mensen boven mij ook al zeggen.
Sterkte, jongen… het schijnt echt waar te zijn, dat licht aan het eind van de tunnel, zeggen ze…
Marijke (f.k.a. Dutch Mamma) reageerde op maart 3rd, 2009 om 09:53