» Mode en windmolens Aad Meijer

Mode en windmolens

De dag van vandaag vertoont geen verbetering in de toestand van Ingrid. Nog steeds lijkt er niets in haar lichaam te kunnen blijven, ook haar medicijnen niet, met alle gevolgen vandien.

Telefonisch overleg met de longarts die besluit haar op te nemen als morgen de situatie nog zo is. Verdriet overheerst, maar gelukkig tonen wegtikkende middaguren dat het wat beter gaat. Wat vla en een paar boontjes blijven er zowaar in.

Ik prijs me gelukkig met een door- en doorlieve schoonzus en schoonmoeder. Zij redderen m’n huishouden, ik kan het zelf niet meer behappen. Ik kom om in het werk en probeer m’n focus daarop te houden. Als een ware Don Quichotte bevecht ik de deadlines die als waaiende wieken telkens voor me opdoemen. Toegegeven: ik voel me ook een beetje als die man van La Mancha, al wordt mijn levensverhaal niet door Cervantes geschreven. Voor zover mijn leven geschreven wordt, is het met het ratelende geluid van een telex die onheil aankondigt.

Al fotograferend en interviewend ontmoet ik mensen die bezig zijn met dingen waarin zij geloven. Daardoor blijf ik in het leven geloven, hoe pijnlijk de wending die mijn eigen leven neemt ook is.

Ik blijf echter hopen dat het morgen wat beter gaat. Want een dag neem je niet. Die krijg je.

~ door Aad op 4 maart 2009,.

7 Reacties to “Mode en windmolens”

Aad, ik ben blij dat jullie zulke lieve mensen om je heen hebt om jullie te helpen. Zij zorgen ervoor dat jij ook nog kunt werken voor en aan TKST & BLD hoe moeilijk je dat zal vallen in deze moeilijke periode.

johan reageerde op maart 5th, 2009 om 00:59
Your last post leads me to believe that you’re distancing yourself from the situation. That your in-laws, her blood, are caring for her.
Please don’t.
However hard it is on you, it’s way harder on her without you. Right now, you don’t count. It’s all about her.
Please, don’t run away from her. Not now.

I know how it feels, I know how hard it is. But this is the one time in her life, and yes death, where she needs you. Don’t run away from it. Be there with her. Photograph her if you need and if she consents. Record it. But be there.
If you have any monetary savings what-so-ever, this is the time to draw upon them. If you do have some money, this is the time to drop everything else and be with your Love-of-your-Life.

She needs you now. Now. Not her family, not her Mother (although probably them/Her as well) she needs YOU. You’re the Love-of-Her-Life, as are her/your children.

More than likely, you only have a couple of months left.
Spend that time with her, BE with her. Don’t run away….

Sorry, I don’t mean to bring you down. However hard things are on you, they must be 100 times harder on her. Help her pass. Comfort her. But please don’t run away and leave her in her final moments to her sister and mother.
YOU are the one she chose to spend her life with. Spend it with her.

Love her until the end.

I’m thinking of you both…Annette

Annette reageerde op maart 5th, 2009 om 05:25
Pak de dagen die jullie nog krijgen AAd!

10eke reageerde op maart 5th, 2009 om 09:46
heb jullie nu al even weer niet gesproken,
het laatste was bij lia en cor.wat gaat het nu ineens snel.
ja,wat moet je zeggen?je kunt hopen,maar dat is ook zo betrekkelijk.je kunt wensen,maar komen die nog uit?
het enige wat je kunt doen is ZIJN,er zijn,en dat is het.
maar wij hopen en wensen voor jullie dat ingrid er nog lang bij mag zijn.

mike en christel calor reageerde op maart 5th, 2009 om 11:18
@ Annette. Me? Distancing??? Please, read my posts more carefully..!

Aad reageerde op maart 5th, 2009 om 13:37
Aadje, volgens mij heeft Annette jouw laatste hartenkreet verkeerd beoordeeld, ik weet zeker, dat je er helemaal bent voor Ingrid, voor 200.000 %. Was iedereen maar zo liefdevol als jij !! Ik denk aan jullie, elke dag en elke morgen als ik wakker word.
Nanny

nanny reageerde op maart 5th, 2009 om 13:54
kippevel…van alles.. van iedereen.. Lieve God, als u bestaat: sta ze bij!!!!!

tien reageerde op maart 5th, 2009 om 17:48