Kon ik maar een arm om je heenslaan dan konden we samen huilen. Aad heb troost in de wetenschap dat haar pijn voorbij is en dat je hebt gedaan wat zij verlangde. Je gaat een zware tijd tegemoet, het is nog niet voorbij.
Ik wens jullie kracht en moed toe.
Ow Aad en Zoë……wat een moeilijke dag en dan nu het defintieve afscheid…..mijn hart huilt mee met jullie. Heel veel sterkte voor nu, de komende dagen en voor veel langer. Mijn armen zijn in gedachten om jullie heen.
Al een hele tijd volg ik het verhaal en heb nog nooit eerder gereageerd. Als eerste las ik ‘s morgens deze blog en ik heb erg mee geleefd.
Ik wil jullie condoleren met het verlies van jullie allerliefste.
Heel veel sterkte !
Hier zijn geen woorden voor.
Stil waren we er al van.
wij moeten afscheid nemen van onze buurvrouw, geen praatje meer in de straat, geen korte groet, maar een definitief afscheid en dat doet verdriet.
Aad, Zoe gecondeleerd en heel veel sterkte,moed, kracht en alles wat jullie nodig zullen hebben om deze moeilijke tijd door te komen.
rust zacht lieve ingrid
hoop dat je nu je rust gevonden heb
we zullen je missen
aad en zoe sterkteXXX
we houden van jullie
remco monique patrick en danielle
Ook ik heb nog nooit eerder gereageerd, maar jullie verhaal wel gevolgd. De enorme warmte en liefde die er zo voelbaar was op deze blog. Ingrid heeft nu geen pijn meer.. de ongelijke strijd is voorbij.
Aad en Zoë en verdere familie en vrienden wens ik heel veel sterkte toe in de tijd die komen gaat.
Ik huil achter mijn beeldscherm. Heel veel sterkte met het verlies voor iedereen die van haar hield maar vooral voor jou Aad en voor Zoë en Rutger. Ondanks dat dit beter is dan het lijden voelt het zo oneerlijk.
Heel veel sterkte en kracht toegewenst met dit enorme verlies.
Na alle strijd die Ingrid, maar ook jullie hebben moeten leveren, is er nu rust.
Een andere rust dan waarop jullie gehoopt hadden, maar de lijdensweg die het leven voor jullie geworden was is voor Ingrid gelukkig over.
Mijn gedachten zijn bij jullie.
Ons oprecht medeleven bij het verlies van Ingrid. Gelukkig is haar strijd nu voorbij. Veel kracht toegewenst voor de moeilijke tijd die nu nog komen gaat.
Ik huil om iemand die ik nooit gekend heb, maar diep bewonderde om haar kracht. Ik huil omdat ik opgelucht ben dat haar lijden nu voorbij is. Ik huil om de vader en dochter die nu achterblijven.
Beste Aad,
Ik ben enorm aangegrepen door je verhaal. Mijn moeder is 28 februari jl overleden op 62-jarige leeftijd aan deze ziekte. wat een herkenning en wat een verdriet.
Ongelooflijk hoe iemand lichamelijk en psychisch moet lijden voordat zij/hij rust mag vinden.
Ik wens je een begrafenis/crematie toe waar je later goed op terug kunt kijken want ook dat geeft troost. Verder kan ik je alleen maar moed en kracht toe wensen voor de komende tijd.
Vriendelijke groet Jessica
Ingrid lijdt niet meer, ze kan nu in vrede rusten. Jullie, lieve Aad en lieve Zoe, wens ik heel veel sterkte en kracht voor de komende tijd. Veel liefs, ich umarme euch, Caroline
@Ingrid: Ach lieve Ingrid… ik heb het je zo gegund Rust! Gemeen dat je eerst zo moest lijden. Een goeie reis naar boven. Als je soms alleen bent, ga dan maar even naar mijn moeder. Die slaat wel een lieve arm om je heen. Laatste groet van mij, Tien
@ Aad, Zoe, Rutger,verdere familie: gecondoleerd..
Wens jullie heel veel sterkte met dit oneerlijke verlies.
En Aad, het gaat goedkomen lieve man, ook met jou en Zoe!Al zal het geen makkelijke weg zijn, Dikke pakkerd van Tien
Aad en Zoe, ik durfde niet te kijken vanochtend, pas nu lees ik dat Ingrid niet meer is. Alhoewel ik jullie niet echt goed ken, grijpt het me mede door jouw indringende verhalen erg aan. Jongens, misschien, heel misschien help het, dat Ingrid rust heeft en jullie alles, maar dan ook alles voor haar gedaan hebben,en dat jullie erbij waren, toen ze stierf, maar alle troostwoorden ten spijt, het blijft zo ONEERLIJK. Ik leef met jullie mee.
Op zo’n manier afscheid moeten nemen van je maatje is vroeg, is veel te vroeg. Nu het kennelijk toch moest hopen we dat jullie de rust en de kracht zullen vinden om het verlies te verwerken. En laten we hopen dat de tranen van verdriet over een tijdje plaats maken voor de warme herinneringen en een glimlach bij de gedachte aan de mooie momenten die jullie ongetwijfeld hebben gehad. Aad en Zoë, onze condoleances.
Ton & Diny
Iedere keer als ik dit logje open en tegen Ingrids gezicht aan kijk, slik ik even en weet niks meer te melden.
Tot nu.
Ik ben zo blij voor Ingrid dat ze geen pijn meer heeft, geen angst meer kent, is weggevlogen terwijl jullie bij haar waren.
Ik ben zo ontzettend verdrietig voor jullie, dat jij En Zoë haar moesten laten gaan toen ze vloog. Dat ze er niet meer is.
En ik ben er voor je Aad, altijd. Onze uitgegroeide weblogvriendschap is er eentje voor altijd.
Liefs
Xxxxan
Misschien een lang stukje wat nu komt, maar een stukje die mij bij overlijden van dierbaren heel veel rust geeft:
Papillia de rups keek de andere dieren van de boom bedroefd aan. “Ik voel me zo moe en versleten, het is afgelopen met me”. De anderen schrokken. Ze woonden al heel lang met Papillia in dezelfde boom. Nu hing ze daar zo vreemd aan de lange draad die ze nog zelf had gemaakt. De wind liet haar draaien en zwaaien “Zoooo moe… zoooo moe…”, zuchtte ze met de wind mee. Toen rolde ze zich op en draaide zich in haar eigen draad. Steeds verder slingerde de draad om haar heen. Op het laatst zag je alleen nog haar kopje. “Tot ziens”, zei ze zachtjes.
Weg was haar prachtig groen gespikkelde lijfje, verdwenen in een grauwgrijze huls. Een harde windvlaag liet de draad knappen. Daar rolde het vreemd langwerpige ding waarin Papillia zat op de grond. De andere dieren van de boom renden er naar toe en bleven geschrokken om haar heen staan.
“Zo dood als Piet de Pier”, bromde de kever. “Zien we haar nooit meer terug?” De krekel wreef bedroefd met zijn voorpoten over zijn hoofd, wat een klagelijk geluid gaf. “Ze was mijn vriendinnetje”.
“Nee, dood is dood”, zei de kever. “Het is jammer, ik vond haar ook aardig en ze had zo’n leuke manier van lopen”. De krekel hield op met wrijven en keek de anderen vragend aan. “Maar ze zei toch tot ziens”? “Hoe kan dat nou, je ziet toch dat er geen leven meer in zit?” De sprinkhaan tikte tegen het ding. “Kom, we zullen haar op een rustig plekje leggen, help es een pootje”.
Met z’n allen probeerden ze -wat er nog van Papillia over was- naar een afgelegen hoekje te schuiven. Ze zetten hun poten schrap, duwden en sleepten. Dat was zwoegen! Eindelijk lag Papillia in haar omhulsel op een beschut plekje tussen de wortels van de boom. Haar speelkameraadjes legden er stil een blad overheen. “We zullen haar heel erg missen”, zei de kever. “Tja”, zuchtten de anderen en de sprinkhaan zei: “het is een droevige dag. Het leven in de boom zal nooit meer hetzelfde zijn na vandaag”. “En toch zei ze tot ziens”, hield de krekel vol. Hij legde stiekem een heel klein bloemetje op het blad.
Iedereen ging weer aan het werk. Maar het wilde niet lukken die dag. Aldoor moesten ze denken aan wat er met Papillia gebeurd was. Ze raakten er niet over uitgepraat en waren droevig gestemd. Zonder Papillia zou het niet half zo gezellig zijn in de boom. De krekel mistte haar het meest. Hij kon alleen nog maar droevig tsjilpen. Ondertussen werd het kouder en kouder. De dieren zochten een schuilplaats voor de winter. Het werd stil in het bos. Geruisloos kwamen de witte vlokken naar beneden zweven. Die dekten alles toe.
Na een lange tijd wachten kwam de lentezon met haar warme, troostende stralen. De sneeuw sijpelde weg in de bosgrond. Het bos leefde weer op. Aarzelend probeerde de krekel een lenteliedje. Ook de plek waar Papillia in haar omhulsel lag, werd door de zon verwarmd. Toen gebeurde er een wonder, maar niemand die het zag. Er bewoog iets! Er ging een siddering door het grauwe ding heen. Het barstte open!
Daar was een schittering van rood en bruin en stralend wit. Twee vleugels ontvouwden zich en een rank lijfje strekte zich uit. De vleugels klapwiekten aarzelend. Daar vloog een ragfijne vlinder de zon tegemoet. Dartelend zeilde ze door de lucht en probeerde van alles uit. Ze zag dat de wereld veel meer was dan bomen. Vrij voelde ze zich en onbegrijpelijk gelukkig. Heel ver beneden zag ze haar vrienden en vriendinnen. Ze zou wel naar hen toe willen om te vertellen hoe groot de wereld was. En ook dat ze zich geen zorgen meer over haar hoefden te maken. Haar leven was zo luchtig en licht.
Nog nooit had ze zich zo compleet gevoeld, zo op en top Papillia. Zouden ze daar beneden ook weten dat de zon er altijd was, ook achter de dikste wolken? Ze vloog steeds lagere cirkels om de boom heen en praatte aan één stuk door. Ze keken wel even omhoog maar herkenden haar niet en begrepen haar niet. Ze spraken niet meer dezelfde taal en ze konden zo hoog niet vliegen. “Oh, als ze eens wisten…”, dacht Papillia. Toen liet ze zich drijven op de wind. Het ging heerlijk.
Vanaf een grashalm keek de krekel een vlinder na en tsjilpte naar de zon.
gecondoleerd met jullie verlies. De laatste dagen toch vaak even aan jullie gedacht. Fijn dat Ingrid eindelijk rust heeft, maar de leegte voor jullie zal enorm zijn.
Ik heb met bewondering gelezen hoe mooi en liefdevol je altijd over Ingrid schreef.
Aad en Zoe, gecondoleerd met het verlies van je maatje/moeder.
Aan haar lijdensweg is nu een einde gekomen. Sterkte de komende tijd. We leven erg met jullie mee…
Aad en Zoë, gecondoleerd met dit vreselijke verlies. Om zo je geliefde te zien lijden en afscheid van te moeten nemen, daar zijn geen woorden voor, zo erg. Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.
Aad en Zoë, ik kom hier via Ster. Ik wil jullie veel sterkte toewensen in de komende tijd. Jullie hebben al een verschrikkelijk tijd achter de rug en de komende tijd zal op een andere manier ook heel moeilijk zijn. Ik wens jullie veel steun toe in deze verdrietige periode. Mijn condoleances en gedachten zijn voor jullie.
Lieve Ingrid… rust zacht.
Lieve Aad en Zoë…
Gecondoleerd en heeeel veeeel sterkte in de moeilijke tijd die komen gaat.
Liefs en dikke kus,
Elise en Hans, Daan, Mats en Anne
bedroeft vernemen wij het nieuws
ben blij voor Ingrid dat er een eind is gekomen aan haar lijden
en dat ze nu haar rust heeft gevonden
Aad en Zoe heel veel sterkte gewenst en de kracht om dit te verwerken .
Dennis , Wil en bram
Ontzettend afschuwelijk Aad, Zoe en naaste familie er zijn geen woorden voor wat jullie de laatste maanden mee hebben gemaakt.
Heel veel sterkte voor de komende tijd, Marion
Aad, verschrikkelijk dat jullie dit is moeten overkomen, ik kan het nog amper bevatten, wat valt hier op te zeggen niks toch, alleen zwijgen en treuren.
Ik wens jou, Zoe en de familie heel veel sterkte en moed om dit grote verlies te kunnen dragen.
Aad en Zoë, ze heeft los kunnen laten vanuit het mooiste plekje die er is: jullie armen. Toch zal ze altijd dicht bij jullie blijven. Stel je voor dat ze iets zal moeten missen
Heel veel sterkte met het lijflijke verlies en het onthechten. Hou elkaar warm. Joos
Ow lieve Aad , Zoë…….
Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd
Ingrid heeft zich kranig geweerd….ze was een sterke vrouw maar heeft nu der rust gekregen…..
Aad, we hebben elkaars naam wel eens online voorbij zien komen maar nooit direct elkaar gesproken. Toch wil ik jullie vanuit ‘t diepst van hart condoleren met dit tragische verlies…
Wat zeg je tegen iemand die net de liefde van zijn leven heeft moeten laten gaan?
sterkte? Gecondoleerd?
Jazeker, dat allemaal… En de rest kan ik niet uitdrukken; ik type, backspace, type, delete… ik weet het simpelweg niet. Daarom toch; sterkte Aad. Ik ben er van overtuigd dat ze jullie nooit ‘echt’ zal verlaten.
Aad en Zoe, gecondoleerd en heel veel sterkte om dit zware verlies te dragen en te verwerken.
Onze gedachte gaan ook uit naar de naaste familie en vrienden.
Heel veel sterkte met de komende moeilijke tijd.
Greo en Rosemarie
Aad, Zoe en familie. Ik lees al langer je site via Paul en bewonder je schrijfstijl. Maar nu wil ik jullie heel veel kracht toewensen met het verlies van Ingrid. Mooie herrinneringen aan haar zullen altijd blijven.
Lieve familie en vrienden, maar vooral aad en zoë.. gecondoleerd met dit verschrikkelijke verlies. Sterkte in deze tijden van wanhoop..
Hopelijk gaan de tranen van het verlies binnenkort een handrijking krijgen van de glimlach van de herinnering.
[...] hield mijn adem in en blogde even niet. Aad was bezig met het moeilijkste dat een mens in zijn leven kan doen: voorgoed afscheid nemen van je [...]
Aad, Zoë, Rutger
Ben een trouw lezer van dit blog.
Van harte gecondoleerd met het verlies van Ingrid.
Ik wens jullie kracht toe voor nu en voor de komende tijd.
Dat missen dat is erg Dat blijft, dat doet zeer. De tijd komt dat je het een plek kunt geven, maar daar heb je nu geen bal aan. Nu is er verdriet, heel veel verdriet Ik wens je heel veel sterkte, Aad
gecondoleerd en veel sterkte de komende tijd. Blijf in ieder geval bloggen, want je hebt een grote loggers- vriendenschaar, die in ieder geval ook in slechte tijden jullie verdriet willen delen en de pijn enigszins kunnen verzachten
De dood is een groot mysterie. Ineens is je liefste vrouw en mama er niet meer. Onomkeerbaar, zo vreemd. Je wereld staat stil, terwijl alles om je heen doorgaat.
Als Ingrid nu veilig is in Jezus’ armen en dicht aan zijn hart is ze op de beste plek van de hele kosmos. Dat gun ik jullie liefste Ingrid uit de grond van mijn hart!
Van harte gecondoleerd, Aad, Zoë en Rutger en alle sterkte in deze moeilijke tijd.
Tiest Bogaarts
Dood is onomkeerbaar want als je dood omdraait krijg je weer dood. Volg het blog al een tijdje en wist dat dit eraan zou komen, maar het is toch een schok; laat staan hoe dit voor jullie moet zijn. Ben er stil van; zo mooi en liefdevol geschreven. Sterkte voor jullie allemaal de komende tijd en vooral woensdag.
Wat droef om te lezen dat jouw lieve dame geen steun , toeverlaat en maatje meer voor jullie kan zijn …
Al weet ik wel zeker dat de warme liefde die ze jullie gaf voor jullie altijd een inspiratiebron zal zijn om door te gaan !
Fotografie is passie.
Ervaar de beleving van het vastleggen van het dagelijks leven in al haar facetten en de magie van de studiofotografie.
Fotografie is van en voor iedereen.
Ontdek deze wereld en pak je camera. Je mogelijkheden zijn onbeperkt.
De workshops van Studio TKST & BLD helpen je op weg door individuele begeleiding en persoonlijke aandacht.
Maak kennis met de fotograaf in jezelf en informeer eens via tkstbld@aadmeijer.nl
Fotografie is passie...
Eveline reageerde op maart 20th, 2009 om 02:40
Ik wens jullie kracht en moed toe.
Blips reageerde op maart 20th, 2009 om 04:25
Eindelijk heeft Ingrid de rust die jullie uiteindelijk wilde.
Gecondoleerd vriend, sterkte, het klinkt afgezaagd, maar wat kun je nog zeggen.
We denken massaal aan je…….
……
……….
Palisa reageerde op maart 20th, 2009 om 04:27
Rust zacht, Ingrid.
Aad, ik wens met heel mijn hart dat jullie omringd zijn door sterke schouders, open armen en warme harten.
Maartje reageerde op maart 20th, 2009 om 05:06
Cora reageerde op maart 20th, 2009 om 05:41
Gecondeleerd het is een heel zwaar verlies.
Een paar armen om je heen kunnen we niet doen,maar in gedachten doe ik het wel.
Het zal een zware tijd worden.
Heel veel sterkte
Gisella reageerde op maart 20th, 2009 om 05:44
Gecondoleerd met het overlijden van jullie allerliefste..
Heel veel sterkte…
Nelleke reageerde op maart 20th, 2009 om 06:04
Ster reageerde op maart 20th, 2009 om 06:14
…………
…………
Léon en 10-eke
10-eke reageerde op maart 20th, 2009 om 06:16
Al een hele tijd volg ik het verhaal en heb nog nooit eerder gereageerd. Als eerste las ik ‘s morgens deze blog en ik heb erg mee geleefd.
Ik wil jullie condoleren met het verlies van jullie allerliefste.
Heel veel sterkte !
Ellen
Ellen reageerde op maart 20th, 2009 om 06:31
sterkte Jan
jan reageerde op maart 20th, 2009 om 06:35
doortje reageerde op maart 20th, 2009 om 06:36
Aad, Zoë en familie….van harte gecondoleerd en veel sterkte. Weet dat velen in gedachten bij jullie zijn.
Cobie reageerde op maart 20th, 2009 om 06:36
Smarts reageerde op maart 20th, 2009 om 07:00
Gecondoleerd met het verlies van jullie liefste: je vrouw en je moeder. Ik denk aan jullie.
Merel reageerde op maart 20th, 2009 om 07:07
Heel erg veel sterkte.
Claudia reageerde op maart 20th, 2009 om 07:15
Stil waren we er al van.
wij moeten afscheid nemen van onze buurvrouw, geen praatje meer in de straat, geen korte groet, maar een definitief afscheid en dat doet verdriet.
Aad, Zoe gecondeleerd en heel veel sterkte,moed, kracht en alles wat jullie nodig zullen hebben om deze moeilijke tijd door te komen.
Fam. de Groen reageerde op maart 20th, 2009 om 07:24
hoop dat je nu je rust gevonden heb
we zullen je missen
aad en zoe sterkteXXX
we houden van jullie
remco monique patrick en danielle
monique reageerde op maart 20th, 2009 om 07:27
gecondoleerd voor jullie allemaal Aad.
Linda reageerde op maart 20th, 2009 om 07:30
Alice reageerde op maart 20th, 2009 om 07:30
Aad en Zoë en verdere familie en vrienden wens ik heel veel sterkte toe in de tijd die komen gaat.
Sanne reageerde op maart 20th, 2009 om 07:33
Lieve Aad en Zoe, gecondoleerd met t verlies van jullie dierbare vrouw en mama. veel sterkte ook voor de rest van jullie familie.
lieve groet Jose
Jose reageerde op maart 20th, 2009 om 07:50
Karin reageerde op maart 20th, 2009 om 07:55
Je weet dat het moment zal gaan komen en toch is het een klap. Ik wens jullie heel veel sterkte…
Richard Brouwer reageerde op maart 20th, 2009 om 07:56
Aad en Zoe heel veel sterkte in het verdriet in het gemis.
Nell reageerde op maart 20th, 2009 om 08:00
Liefs en sterkte
Mevrouw Mikmak reageerde op maart 20th, 2009 om 08:04
Ella
Ella reageerde op maart 20th, 2009 om 08:10
Bloempje reageerde op maart 20th, 2009 om 08:15
Gecondoleerd en heel veel sterkte met alles. In gedachten zijn we bij jullie.
Kees, Diny, Angela, Dave, Maurice, Robert en Rosina
Diny reageerde op maart 20th, 2009 om 08:22
Na alle strijd die Ingrid, maar ook jullie hebben moeten leveren, is er nu rust.
Een andere rust dan waarop jullie gehoopt hadden, maar de lijdensweg die het leven voor jullie geworden was is voor Ingrid gelukkig over.
Mijn gedachten zijn bij jullie.
Roos reageerde op maart 20th, 2009 om 08:23
Ferry & Esther reageerde op maart 20th, 2009 om 08:26
marianne reageerde op maart 20th, 2009 om 08:27
onze gedachten zijn bij jullie.
Cock
cock reageerde op maart 20th, 2009 om 08:32
Louis en José reageerde op maart 20th, 2009 om 08:35
Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.
Anita reageerde op maart 20th, 2009 om 08:45
Janneke reageerde op maart 20th, 2009 om 08:47
Gecondoleerd en heel veel sterkte met de verwerking van het verlies van jullie lieve Ingrid.
Felix reageerde op maart 20th, 2009 om 08:57
Joanna en Urs.
Joanna reageerde op maart 20th, 2009 om 09:00
Fijn dat jullie samen waren op het moment dat ze weggleed. Ik omarm jullie op afstand.
Marieke reageerde op maart 20th, 2009 om 09:03
Diana reageerde op maart 20th, 2009 om 09:09
Ik ben enorm aangegrepen door je verhaal. Mijn moeder is 28 februari jl overleden op 62-jarige leeftijd aan deze ziekte. wat een herkenning en wat een verdriet.
Ongelooflijk hoe iemand lichamelijk en psychisch moet lijden voordat zij/hij rust mag vinden.
Ik wens je een begrafenis/crematie toe waar je later goed op terug kunt kijken want ook dat geeft troost. Verder kan ik je alleen maar moed en kracht toe wensen voor de komende tijd.
Vriendelijke groet Jessica
Jessica reageerde op maart 20th, 2009 om 09:12
We zijn in gedachten bij jullie.
B&JG.
betty reageerde op maart 20th, 2009 om 09:13
Ad en Rietje.
Ad en Rietje reageerde op maart 20th, 2009 om 09:31
heikelien reageerde op maart 20th, 2009 om 09:37
Renate
Renate reageerde op maart 20th, 2009 om 09:38
Caroline reageerde op maart 20th, 2009 om 09:42
Maan reageerde op maart 20th, 2009 om 09:44
Isolde reageerde op maart 20th, 2009 om 09:46
Carmen reageerde op maart 20th, 2009 om 09:50
@ Aad, Zoe, Rutger,verdere familie: gecondoleerd..
Wens jullie heel veel sterkte met dit oneerlijke verlies.
En Aad, het gaat goedkomen lieve man, ook met jou en Zoe!Al zal het geen makkelijke weg zijn, Dikke pakkerd van Tien
tien reageerde op maart 20th, 2009 om 09:58
nanny reageerde op maart 20th, 2009 om 09:59
Ton & Diny
TdB reageerde op maart 20th, 2009 om 10:04
komende dagen ome wim
w vermeulen reageerde op maart 20th, 2009 om 10:17
dimphie reageerde op maart 20th, 2009 om 10:22
Tot nu.
Ik ben zo blij voor Ingrid dat ze geen pijn meer heeft, geen angst meer kent, is weggevlogen terwijl jullie bij haar waren.
Ik ben zo ontzettend verdrietig voor jullie, dat jij En Zoë haar moesten laten gaan toen ze vloog. Dat ze er niet meer is.
En ik ben er voor je Aad, altijd. Onze uitgegroeide weblogvriendschap is er eentje voor altijd.
Liefs
Xxxxan
Xandra reageerde op maart 20th, 2009 om 10:27
Papillia de rups keek de andere dieren van de boom bedroefd aan. “Ik voel me zo moe en versleten, het is afgelopen met me”. De anderen schrokken. Ze woonden al heel lang met Papillia in dezelfde boom. Nu hing ze daar zo vreemd aan de lange draad die ze nog zelf had gemaakt. De wind liet haar draaien en zwaaien “Zoooo moe… zoooo moe…”, zuchtte ze met de wind mee. Toen rolde ze zich op en draaide zich in haar eigen draad. Steeds verder slingerde de draad om haar heen. Op het laatst zag je alleen nog haar kopje. “Tot ziens”, zei ze zachtjes.
Weg was haar prachtig groen gespikkelde lijfje, verdwenen in een grauwgrijze huls. Een harde windvlaag liet de draad knappen. Daar rolde het vreemd langwerpige ding waarin Papillia zat op de grond. De andere dieren van de boom renden er naar toe en bleven geschrokken om haar heen staan.
“Zo dood als Piet de Pier”, bromde de kever. “Zien we haar nooit meer terug?” De krekel wreef bedroefd met zijn voorpoten over zijn hoofd, wat een klagelijk geluid gaf. “Ze was mijn vriendinnetje”.
“Nee, dood is dood”, zei de kever. “Het is jammer, ik vond haar ook aardig en ze had zo’n leuke manier van lopen”. De krekel hield op met wrijven en keek de anderen vragend aan. “Maar ze zei toch tot ziens”? “Hoe kan dat nou, je ziet toch dat er geen leven meer in zit?” De sprinkhaan tikte tegen het ding. “Kom, we zullen haar op een rustig plekje leggen, help es een pootje”.
Met z’n allen probeerden ze -wat er nog van Papillia over was- naar een afgelegen hoekje te schuiven. Ze zetten hun poten schrap, duwden en sleepten. Dat was zwoegen! Eindelijk lag Papillia in haar omhulsel op een beschut plekje tussen de wortels van de boom. Haar speelkameraadjes legden er stil een blad overheen. “We zullen haar heel erg missen”, zei de kever. “Tja”, zuchtten de anderen en de sprinkhaan zei: “het is een droevige dag. Het leven in de boom zal nooit meer hetzelfde zijn na vandaag”. “En toch zei ze tot ziens”, hield de krekel vol. Hij legde stiekem een heel klein bloemetje op het blad.
Iedereen ging weer aan het werk. Maar het wilde niet lukken die dag. Aldoor moesten ze denken aan wat er met Papillia gebeurd was. Ze raakten er niet over uitgepraat en waren droevig gestemd. Zonder Papillia zou het niet half zo gezellig zijn in de boom. De krekel mistte haar het meest. Hij kon alleen nog maar droevig tsjilpen. Ondertussen werd het kouder en kouder. De dieren zochten een schuilplaats voor de winter. Het werd stil in het bos. Geruisloos kwamen de witte vlokken naar beneden zweven. Die dekten alles toe.
Na een lange tijd wachten kwam de lentezon met haar warme, troostende stralen. De sneeuw sijpelde weg in de bosgrond. Het bos leefde weer op. Aarzelend probeerde de krekel een lenteliedje. Ook de plek waar Papillia in haar omhulsel lag, werd door de zon verwarmd. Toen gebeurde er een wonder, maar niemand die het zag. Er bewoog iets! Er ging een siddering door het grauwe ding heen. Het barstte open!
Daar was een schittering van rood en bruin en stralend wit. Twee vleugels ontvouwden zich en een rank lijfje strekte zich uit. De vleugels klapwiekten aarzelend. Daar vloog een ragfijne vlinder de zon tegemoet. Dartelend zeilde ze door de lucht en probeerde van alles uit. Ze zag dat de wereld veel meer was dan bomen. Vrij voelde ze zich en onbegrijpelijk gelukkig. Heel ver beneden zag ze haar vrienden en vriendinnen. Ze zou wel naar hen toe willen om te vertellen hoe groot de wereld was. En ook dat ze zich geen zorgen meer over haar hoefden te maken. Haar leven was zo luchtig en licht.
Nog nooit had ze zich zo compleet gevoeld, zo op en top Papillia. Zouden ze daar beneden ook weten dat de zon er altijd was, ook achter de dikste wolken? Ze vloog steeds lagere cirkels om de boom heen en praatte aan één stuk door. Ze keken wel even omhoog maar herkenden haar niet en begrepen haar niet. Ze spraken niet meer dezelfde taal en ze konden zo hoog niet vliegen. “Oh, als ze eens wisten…”, dacht Papillia. Toen liet ze zich drijven op de wind. Het ging heerlijk.
Vanaf een grashalm keek de krekel een vlinder na en tsjilpte naar de zon.
Xandra reageerde op maart 20th, 2009 om 10:28
Desiree reageerde op maart 20th, 2009 om 10:31
Desiree reageerde op maart 20th, 2009 om 10:32
gecondoleerd met jullie verlies. De laatste dagen toch vaak even aan jullie gedacht. Fijn dat Ingrid eindelijk rust heeft, maar de leegte voor jullie zal enorm zijn.
Ik heb met bewondering gelezen hoe mooi en liefdevol je altijd over Ingrid schreef.
Heel veel sterkte voor jullie allebei.
Marjan.
Marjan reageerde op maart 20th, 2009 om 10:34
Aan haar lijdensweg is nu een einde gekomen. Sterkte de komende tijd. We leven erg met jullie mee…
E&E reageerde op maart 20th, 2009 om 10:36
Ri reageerde op maart 20th, 2009 om 10:38
Herman reageerde op maart 20th, 2009 om 10:46
Linda reageerde op maart 20th, 2009 om 10:47
Voor altijd uit het oog, maar voor altijd in het hart.
Aad, Zoë en Rutger sterkte………..
Heeltje reageerde op maart 20th, 2009 om 10:48
Peet
Peet reageerde op maart 20th, 2009 om 11:07
Paul reageerde op maart 20th, 2009 om 11:15
Lieve Aad en Zoë…
Gecondoleerd en heeeel veeeel sterkte in de moeilijke tijd die komen gaat.
Liefs en dikke kus,
Elise en Hans, Daan, Mats en Anne
Elise reageerde op maart 20th, 2009 om 11:15
ben blij voor Ingrid dat er een eind is gekomen aan haar lijden
en dat ze nu haar rust heeft gevonden
Aad en Zoe heel veel sterkte gewenst en de kracht om dit te verwerken .
Dennis , Wil en bram
dennis reageerde op maart 20th, 2009 om 11:41
En heel veel sterkte en kracht gewenst in deze moeilijke tijd.
In gedachten bij jullie
Irma en de jongens
Irma reageerde op maart 20th, 2009 om 11:48
Miranda, Sander en Lieke
miranda reageerde op maart 20th, 2009 om 11:53
Tranen.
Loret reageerde op maart 20th, 2009 om 12:16
Liefs van Lyd
Lydeke reageerde op maart 20th, 2009 om 12:20
Heel veel sterkte voor de komende tijd, Marion
Marion reageerde op maart 20th, 2009 om 12:30
Aart – Atlanta
Aart reageerde op maart 20th, 2009 om 12:42
Gecondoleerd.
Fijn dat Ingrid niet alleen was.
Ik wens jullie alle kracht toe.
Rolf reageerde op maart 20th, 2009 om 13:10
Anita reageerde op maart 20th, 2009 om 13:13
Ik wens jou, Zoe en de familie heel veel sterkte en moed om dit grote verlies te kunnen dragen.
Piet van Trijp
Piet van Trijp reageerde op maart 20th, 2009 om 13:16
Jacqueline reageerde op maart 20th, 2009 om 13:30
edmund reageerde op maart 20th, 2009 om 13:53
Heel veel sterkte met het lijflijke verlies en het onthechten. Hou elkaar warm. Joos
Joos reageerde op maart 20th, 2009 om 14:03
Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd
Ingrid heeft zich kranig geweerd….ze was een sterke vrouw maar heeft nu der rust gekregen…..
Veel liefs Lisette
lizzie reageerde op maart 20th, 2009 om 14:41
Aad, we hebben elkaars naam wel eens online voorbij zien komen maar nooit direct elkaar gesproken. Toch wil ik jullie vanuit ‘t diepst van hart condoleren met dit tragische verlies…
Sterkte. Heel veel sterkte.
eamel reageerde op maart 20th, 2009 om 15:45
sterkte? Gecondoleerd?
Jazeker, dat allemaal… En de rest kan ik niet uitdrukken; ik type, backspace, type, delete… ik weet het simpelweg niet. Daarom toch; sterkte Aad. Ik ben er van overtuigd dat ze jullie nooit ‘echt’ zal verlaten.
Monique reageerde op maart 20th, 2009 om 15:48
Gecondoleerd met dit voor jullie zo’n groot verlies….
Heel veel sterkte.
Meriora
Meriora reageerde op maart 20th, 2009 om 15:53
machteld reageerde op maart 20th, 2009 om 16:14
durfde nu pas op de blog te kijken, sterkte………
Ik denk aan jullie……….
Eef
Eef reageerde op maart 20th, 2009 om 16:23
Sterkte voor de toekomst, knuffel Tooske
Tooske reageerde op maart 20th, 2009 om 16:27
Onze gedachte gaan ook uit naar de naaste familie en vrienden.
Heel veel sterkte met de komende moeilijke tijd.
Greo en Rosemarie
Greo reageerde op maart 20th, 2009 om 16:31
wij denken aan jullie en bidden stil in onze eigen hoofdjes… op onze eigen manier.
Roos reageerde op maart 20th, 2009 om 16:44
Veel liefs
Yvonne
yvonne Jansen reageerde op maart 20th, 2009 om 16:44
Lisa reageerde op maart 20th, 2009 om 17:09
Wilfried en Dianne
Dianne reageerde op maart 20th, 2009 om 17:19
Wilma
Wilma reageerde op maart 20th, 2009 om 17:26
gerrie reageerde op maart 20th, 2009 om 18:09
zoals een vogel vrij kan zweven
op de adem van de wind
zo zal een mens zijn ziel beleven
als die voor eeuwig adem vindt
de barreltjes
barreltje reageerde op maart 20th, 2009 om 18:26
Lieve familie en vrienden, maar vooral aad en zoë.. gecondoleerd met dit verschrikkelijke verlies. Sterkte in deze tijden van wanhoop..
Hopelijk gaan de tranen van het verlies binnenkort een handrijking krijgen van de glimlach van de herinnering.
Sterkte..
Miranda Jansen reageerde op maart 20th, 2009 om 18:36
[...] hield mijn adem in en blogde even niet. Aad was bezig met het moeilijkste dat een mens in zijn leven kan doen: voorgoed afscheid nemen van je [...]
Pas op de plaats | Smarts Blogt reageerde op maart 20th, 2009 om 19:09
Gecondoleerd met dit grote verlies…
Marco,Petra,Nicky en Lenny
Peetjes reageerde op maart 20th, 2009 om 19:27
marijke reageerde op maart 20th, 2009 om 19:56
Ben een trouw lezer van dit blog.
Van harte gecondoleerd met het verlies van Ingrid.
Ik wens jullie kracht toe voor nu en voor de komende tijd.
Mieq reageerde op maart 20th, 2009 om 21:27
Hansje reageerde op maart 20th, 2009 om 22:16
Davy M. reageerde op maart 20th, 2009 om 22:49
sterkte in dit surrealistische, doch keihard werkelijke verdriet.
Jis reageerde op maart 20th, 2009 om 23:06
gecondoleerd heel veel sterkte.
ingrid rust zacht
maggy reageerde op maart 21st, 2009 om 06:19
st@@rtje reageerde op maart 21st, 2009 om 09:33
Gecondeleerd met het verlies van jullie vrouw, moeder en pleegmoeder.
Ik wens jullie veel sterkte en kracht de komende tijd.
Groet,
Elise
Elise reageerde op maart 21st, 2009 om 10:09
ik lees net het bericht.
Heel erg veel sterkte!!!
dikke kus van Mart en Lottie
mart reageerde op maart 21st, 2009 om 11:04
bespiegelaar reageerde op maart 21st, 2009 om 12:06
Als Ingrid nu veilig is in Jezus’ armen en dicht aan zijn hart is ze op de beste plek van de hele kosmos. Dat gun ik jullie liefste Ingrid uit de grond van mijn hart!
Van harte gecondoleerd, Aad, Zoë en Rutger en alle sterkte in deze moeilijke tijd.
Tiest Bogaarts
Tiest Bogaarts reageerde op maart 21st, 2009 om 12:39
je was zo sterk, zo dapper.
wij zullen dat nu ook moeten zijn.
Al zal dat niet meevallen
Liefs van Ma xxx
ma suikerbuijk reageerde op maart 21st, 2009 om 18:54
Kwebbel reageerde op maart 21st, 2009 om 19:08
Eric.
Eric reageerde op maart 22nd, 2009 om 20:57
Ik weet niet wat ik moet zeggen. Woorden schieten te kort bij dit verlies. Weet dat ik in gedachten bij jullie ben…
JeeBee reageerde op maart 24th, 2009 om 01:35
Heel veel sterkte toegewenst de komende tijd!
Carmen
“Het afscheid is definitief, maar de herinnering onuitwisbaar”
Miss Bananas! reageerde op maart 26th, 2009 om 13:32
Wat droef om te lezen dat jouw lieve dame geen steun , toeverlaat en maatje meer voor jullie kan zijn …
Al weet ik wel zeker dat de warme liefde die ze jullie gaf voor jullie altijd een inspiratiebron zal zijn om door te gaan !
Sterkte maat ,
Hug … meer dan ooit van Macfan
Ik mail jou nog …
Macfan reageerde op april 18th, 2009 om 17:22