Voelbaar verdriet
De dag is moeilijk door te komen. Troostende woorden als ‘het is beter zo’, of ‘ze heeft geen pijn meer’ bereiken mij niet. Ik ben m’n meisje kwijt, ze komt noit meer terug. In ons huis is het verdriet voelbaar, bijna tastbaar.
Ingrid ligt mooi te wezen met een tevreden glimlach op haar koele gelaat. De kist van steigerhout waarin ze ligt is helemaal in haar stijl. Schoonheid in soberheid.
De rust van de dag wordt gevuld met het verzorgen van het drukwerk dat we in eigen beheer doen. Ingrid zou het zo gewild hebben. Het afscheidboeket samenstellen. Uiteraard met zonnebloemen omdat die voor Ingrid zo belangrijk waren. Dan met Zoë mooie kleren voor de uitvaart kopen. Ingrid moet trots op ons kunnen zijn…
Alles wat ik doe lijkt dubbel zoveel energie te vergen, maar het lukt allemaal wonderwel. Intussen aftellend tot woensdag, de grote dag van Ingrid’s afscheid…













De hele dag door zijn jullie telkens even in mijn gedachten, ik zal niet de enige zijn. Hopelijk helpt jullie dat een klein beetje.
-x- Merel
Merel reageerde op maart 21st, 2009 om 22:05
jullie weten het he!!we zijn er voor jullie
in welke vorm dan ook
xx
remco monique patrick en danielle
monique reageerde op maart 21st, 2009 om 22:06
Smarts reageerde op maart 21st, 2009 om 22:07
10-eke reageerde op maart 21st, 2009 om 22:20
Maar het is niet zo en dat doet zo verdomd veel pijn !
Maar je kan nu niet anders dan er door heen, blijven bijten in die dag, je moet wel, je kan niet anders.
Het verdriet spat van mijn scherm af, elke sms is doordrenkt van pijn en verdriet.
En ik kan niet meer dan aan je denken, je virtueel en tekstueel steunen, een knuffel met de zuiderwind mee sturen.
Jullie zijn zo ontzettend bijzonder, speciaal, kanjers en liefdevolle mensen.
Xandra reageerde op maart 21st, 2009 om 22:28
Aad en Zoe we denken aan jullie en wensen jullie heel veel sterkte in deze heftige en verdrietige tijd. Aad ik heb bewondering hoe je een deel van jezelf in woorden kan omzetten, het geeft de omvang van het immense verdriet en leegte weer.
Sylvia, Ludo ,Wouter ,Jasper en Paulien
sylvia reageerde op maart 21st, 2009 om 22:45
Bloempje reageerde op maart 21st, 2009 om 22:50
betty reageerde op maart 21st, 2009 om 23:21
Love Joanna
Joanna reageerde op maart 22nd, 2009 om 00:24
Cat reageerde op maart 22nd, 2009 om 01:34
Jose
Jose reageerde op maart 22nd, 2009 om 01:50
Ik ben een nicht van Ingrid uit Canberra, Australia, en wil jullie condoleren met het verlies van Ingrid namens de hele family Willem v.d.Rijken in Australia. Jouw woorden en fotos zijn erg gevoelig.
Liefs, Mary v.d.Graaff-v.d.Rijken
Mary v.d.Graaff reageerde op maart 22nd, 2009 om 02:14
tien reageerde op maart 22nd, 2009 om 02:38
Gecondoleerd en heel veel sterkte.
Wat een ,te jong, verlies….
Bokkie reageerde op maart 22nd, 2009 om 02:46
Het lukt allemaal inderdaad wonderwel, want het zijn de laatste dingen die je kunt doen voor een bijzonder mens. Maar het vreet ook energie en deels doe je het waarschijnlijk ook op de ‘automatische piloot’, alsof het iemand anders is die het voor je doet.
Veel sterkte. Het wordt veel te snel woensdag.
Es reageerde op maart 22nd, 2009 om 03:27
Ster reageerde op maart 22nd, 2009 om 06:58
Hoe kan men zich nou ook uitdrukken met woorden, om je duidelijk te maken hoe erg het is.
Bewondering, verdriet, medeleven, afgrijzen, het onwerkelijke, ongeloof, alles spookt door je hoofd en beinvloeden de teksten die je typt.
En dan nog kun je niet zeggen wat je bedoelt.
Vele harten zijn met je verbonden en proberen je te steunen op welke manier dan ook.
De woensdag nadert, en is er snel……
Maar ik kom je erbij helpen….om de dag door te komen….
want je moet door….hoe akelig het ook is….
Lieve groeten
Palisa
Palisa reageerde op maart 22nd, 2009 om 07:13
ome wim
w vermeulen reageerde op maart 22nd, 2009 om 07:48
Ik heb er ongelooflijk veel van geleerd. Hoe vreselijk veel je iemand kunt houden en hoe groot verlies kan zijn. Maar vooral ook, hoe je daar mee om kunt gaan. Als verdriet te groot is voor woorden maar dat de zoektocht ernaar alleen al een manier is van omgaan met je verdriet …
We hebben alles gelezen Aad, alle woorden, die eigenlijk niet geschreven hadden moeten worden, niet voor Ingrid, voor niemand … Maar het leven is helaas anders dan wat wij ervan willen maken ….
Wij wensen jou en Zoë en Rutger alle kracht om door deze donkerste nacht van jullie leven te komen, in de hoop dat er weer een dag voor jullie gaat gloren …
Kees reageerde op maart 22nd, 2009 om 09:23
Linda Raaphorst reageerde op maart 22nd, 2009 om 09:45
Ik wens jullie heeeel veel sterkte en kracht toe in de toekomst. En ook woensdag heel veel sterkte gewenst!
Renate
Renate reageerde op maart 22nd, 2009 om 10:16
Maar dit is niet beter! Dit is zo, omdat het niet anders kan/kon. Maar beter, nee, echt niet.
Aad, ik voel je verdriet en ook voor Zoë is het ongelooflijk zwaar en verdrietig.
Het lijkt me meer een kwestie van dag voor dag zien door te komen.
Wat een pijn doet het en hoeveel moeite kost dat al niet, denk ik dan.
Alle sterkte voor jullie, warme groet
Alice reageerde op maart 22nd, 2009 om 10:20
Je zoekt een reden – het waarom – maar die is er niet. er zijn dingen die we zelf absoluut niet in de hand hebben.
Aan jullie is het nu dit een plaats geven, zodat jullie de herinneringen aan Ingrid levend houden.
Margot reageerde op maart 22nd, 2009 om 15:46
Vergeet jezelf niet tijdens al dit regelen en zorgen voor anderen. Geef dingen die je uit handen kunt geven uit handen. Deze dagen vreten energie, dus zorg goed voor jezelf. (Of beter nog: laat dat doen!)
Terwijl het hier aan deze kant van het water Moederdag is denk ik aan jullie…..
Eveline reageerde op maart 22nd, 2009 om 17:51