header image
 

Voelbaar verdriet

De dag is moeilijk door te komen. Troostende woorden als ‘het is beter zo’, of  ‘ze heeft geen pijn meer’ bereiken mij niet. Ik ben m’n meisje kwijt, ze komt noit meer terug. In ons huis is het verdriet voelbaar, bijna tastbaar.

Ingrid ligt mooi te wezen met een tevreden glimlach op haar koele gelaat. De kist van steigerhout waarin ze ligt is helemaal in haar stijl. Schoonheid in soberheid.

De rust van de dag wordt gevuld met het verzorgen van het drukwerk dat we in eigen beheer doen. Ingrid zou het zo gewild hebben. Het afscheidboeket samenstellen. Uiteraard met zonnebloemen omdat die voor Ingrid zo belangrijk waren. Dan met Zoë mooie kleren voor de uitvaart kopen. Ingrid moet trots op ons kunnen zijn…

Alles wat ik doe lijkt dubbel zoveel energie te vergen, maar het lukt allemaal wonderwel. Intussen aftellend tot woensdag, de grote dag van Ingrid’s afscheid…

~ door Aad op 21 maart 2009,.

24 Reacties to “Voelbaar verdriet”

  1. Ik heb bewondering voor je zoals je het allemaal verwoordt, en hoe je het met Zoë allemaal doet. Jullie zijn kanjers.

    De hele dag door zijn jullie telkens even in mijn gedachten, ik zal niet de enige zijn. Hopelijk helpt jullie dat een klein beetje.

    -x- Merel

  2. lieve aad en zoe
    jullie weten het he!!we zijn er voor jullie
    in welke vorm dan ook
    xx
    remco monique patrick en danielle

  3. Wat jullie doen is zo ontzettend moeilijk en zwaar. Het verdriet en het missen zal er altijd zijn. Het kost je zoveel. Maar inderdaad. Hoe bijzonder dat het toch lukt. Een mens kan zóveel. Jullie zijn kanjers en ik weet zéker dat ze trots is op jullie.

  4. Ingrid is trots op jullie, dat weet ik zeker! Jullie zijn veel in onze gedachten, en we hebben verdriet om jullie verdriet! Liefs 10-eke

  5. Tuurlijk, over een poosje denk je ook zo; tuurlijk is het beter zo. Maar nu denk je alleen maar; beter dan wat ? Het was beter geweest als ze met Zoë die kleren was gaan kopen,veel beter.
    Maar het is niet zo en dat doet zo verdomd veel pijn !
    Maar je kan nu niet anders dan er door heen, blijven bijten in die dag, je moet wel, je kan niet anders.
    Het verdriet spat van mijn scherm af, elke sms is doordrenkt van pijn en verdriet.
    En ik kan niet meer dan aan je denken, je virtueel en tekstueel steunen, een knuffel met de zuiderwind mee sturen.
    Jullie zijn zo ontzettend bijzonder, speciaal, kanjers en liefdevolle mensen.

  6. 16 jaar geleden stonden wij, de meiden van de zwangerschapsgym van 1993,aan het begin van een nieuw leven. toen was ik de eerste afvaller, Ingrid..nu jij. ik kan het bijna niet geloven .. het leven neemt onvoorspelbare wendingen en is soms dus te kort en niet eerlijk.

    Aad en Zoe we denken aan jullie en wensen jullie heel veel sterkte in deze heftige en verdrietige tijd. Aad ik heb bewondering hoe je een deel van jezelf in woorden kan omzetten, het geeft de omvang van het immense verdriet en leegte weer.

    Sylvia, Ludo ,Wouter ,Jasper en Paulien

  7. Ik weet niet wat te zeggen.

  8. En trots zal ze zijn op d’r kanjers!

  9. Hello you both, veel te doen en dat is ergens goed. Ik laat weer van mij horen Aad.

    Love Joanna

  10. Lieve Aad, ik kén Ingrid niet persoonlijk maar ik ben ervan overtuigd dat ze súpertrots op jullie is. Heel veel liefs, Cat

  11. Lieve groetjes aan deze twee super kanjers

    Jose

  12. Lieve Aad en Zoe
    Ik ben een nicht van Ingrid uit Canberra, Australia, en wil jullie condoleren met het verlies van Ingrid namens de hele family Willem v.d.Rijken in Australia. Jouw woorden en fotos zijn erg gevoelig.
    Liefs, Mary v.d.Graaff-v.d.Rijken

  13. raar he dat het je allemaal lukt.. Dat alles ondanks alles loopt. Ik schreef destijds “we zijn van elastiek” ein-de-loos uit te rekken. Tja en soms pas veel later knapt een elastiek.. maar dan is er al weer zoveel gebeurd, heb je alweer zoveel meer voor je kiezen gekregen waarvan je normaal denkt “dit kan ik ECHT ECHT niet aan, dit is de limit” Zucht. Aftellen maar, ik tel met jullie mee, liefs van Tien

  14. Ik heb je weblog stilzwijgend gevolgd..jij heb er meer woorden voor dan ik.
    Gecondoleerd en heel veel sterkte.
    Wat een ,te jong, verlies….

  15. Wat zeg je dat allemaal vriendelijk, Aad. Ik kon mensen hun kop wel afbijten bij opmerkingen als “het is beter zo”, omdat het echt niet beter is of beter wordt. Het gemis zal alsmaar groter worden, het verdriet om iemand niet meer tastbaar om je heen te hebben ook, maar je leert wel mee leven. Je moet wel. Maar of het beter is?

    Het lukt allemaal inderdaad wonderwel, want het zijn de laatste dingen die je kunt doen voor een bijzonder mens. Maar het vreet ook energie en deels doe je het waarschijnlijk ook op de ‘automatische piloot’, alsof het iemand anders is die het voor je doet.

    Veel sterkte. Het wordt veel te snel woensdag.

  16. Doorgaan kost heel veel energie, terwijl het in je lichaam schreeuwt en brandt. Ik denk aan jullie.

  17. De meeste reakties kun je waarschijnlijk pas veel later een plekje geven.
    Hoe kan men zich nou ook uitdrukken met woorden, om je duidelijk te maken hoe erg het is.
    Bewondering, verdriet, medeleven, afgrijzen, het onwerkelijke, ongeloof, alles spookt door je hoofd en beinvloeden de teksten die je typt.
    En dan nog kun je niet zeggen wat je bedoelt.
    Vele harten zijn met je verbonden en proberen je te steunen op welke manier dan ook.
    De woensdag nadert, en is er snel……

    Maar ik kom je erbij helpen….om de dag door te komen….

    want je moet door….hoe akelig het ook is….

    Lieve groeten

    Palisa

  18. Aad ik kan jou al vanaf je geboorte, maar hoe jij dat allemaal kan verwoorden wat je in de afgelopen maanden heeft neer geschreven over ingrid ,jezelf en zoe neem ik mijn petje voor af.zeker ingrid is uit haar lijden,en het valt niet mee haar te moeten missen,Aad het leven gaat verder ook voor je dochter zoe,zij staat in het begin van haar jonge leven en wees er ook voor haar al heeft zij weer andere opvattingen de tijden zijn veranderd, Aad en zoe wens je veel sterkte in de komende weken.
    ome wim

  19. Goh, Aad toch … Wat heb je hele proces toch op een ongelooflijk indringde manier beschreven, ons er deelgenoot van gemaakt. Ik wou dat het roman was geweest, dat ik, zodra ik het uithad, ik de kast had kunnen zetten … om een een volgende te kunnen beginnen … Maar dit boek zal nooit uit komen, hoewel dit alles zijn plaats zal krijgen, de plaats die het verdient … Het is helaas geen roman geweest, maar een bladzijde van het boed die jouw leven vormt. Met nog vele lege bladzijdes te vullen waaraan wij hopelijk omze bijdrag kunnen leveren. Wetend dat Ingrid er in ieder geval ook altijd bij zal zijn omdat zij zeker vanaf boven op ons toe zal zien …

    Ik heb er ongelooflijk veel van geleerd. Hoe vreselijk veel je iemand kunt houden en hoe groot verlies kan zijn. Maar vooral ook, hoe je daar mee om kunt gaan. Als verdriet te groot is voor woorden maar dat de zoektocht ernaar alleen al een manier is van omgaan met je verdriet …

    We hebben alles gelezen Aad, alle woorden, die eigenlijk niet geschreven hadden moeten worden, niet voor Ingrid, voor niemand … Maar het leven is helaas anders dan wat wij ervan willen maken ….

    Wij wensen jou en Zoë en Rutger alle kracht om door deze donkerste nacht van jullie leven te komen, in de hoop dat er weer een dag voor jullie gaat gloren …

  20. Nee hoor het is niet beter zo. Ja, voor Ingrid als je zo ziek bent wele en als er geen vooruitzicht meer is. Maar het is niet een beter leven zo. Het had beter geweest als jullie nu je leven nog samen hadden kunnen doorbrengen. Woorden als ‘het is beter zo’zijn voor jou natuurlijk niet troostend. Ik kan me niet voorstellen hoe je je voelt Aad, maar je geschreven woorden van de afgelopen weken hebben hebben er wel toe bijgedragen dat ik dat wel beter kan, ze hebben me geraakt en eht gevoel dichterbij gebracht. En o, wat vind ik het erg voor jullie.

  21. Ik ken jullie helemaal niet….ik volg de bloggen wel eens zonder een krabbel achter te laten….maar ik voel het verdriet…ik heb bewondering voor hoe jullie met de ziekte zijn omgegaan en hoe jullie nu, vlak voor de uitvaart, in het leven staan….hoe je dit alles verwoorden, echt heel mooi, dapper, krachtig, vol moed…….ik weet zeker dat Ingrid over jullie schouders meekijkt en super super super trots op jullie is!
    Ik wens jullie heeeel veel sterkte en kracht toe in de toekomst. En ook woensdag heel veel sterkte gewenst!
    Renate

  22. Wat is beter: als je ziek bent en je hebt pijn, dan gaat het beter als je geen pijn meer hebt en niet meer ziek bent.
    Maar dit is niet beter! Dit is zo, omdat het niet anders kan/kon. Maar beter, nee, echt niet.
    Aad, ik voel je verdriet en ook voor Zoë is het ongelooflijk zwaar en verdrietig.
    Het lijkt me meer een kwestie van dag voor dag zien door te komen.
    Wat een pijn doet het en hoeveel moeite kost dat al niet, denk ik dan.
    Alle sterkte voor jullie, warme groet

  23. Ik wens jullie heel veel warme en sterkte toe de komende weken.
    Je zoekt een reden – het waarom – maar die is er niet. er zijn dingen die we zelf absoluut niet in de hand hebben.
    Aan jullie is het nu dit een plaats geven, zodat jullie de herinneringen aan Ingrid levend houden.

  24. Fijn dat jullie het afscheid zo persoonlijk kunnen maken, dat moet ondanks alles toch een goed gevoel geven.

    Vergeet jezelf niet tijdens al dit regelen en zorgen voor anderen. Geef dingen die je uit handen kunt geven uit handen. Deze dagen vreten energie, dus zorg goed voor jezelf. (Of beter nog: laat dat doen!)

    Terwijl het hier aan deze kant van het water Moederdag is denk ik aan jullie…..

Reageer;




 

grayscale.gif

Performance Optimization WordPress Plugins by W3 EDGE