header image
 

Lood

Voor de tweede opeenvolgende maal ben ik ‘s avonds in slaap gevallen zittend in de bank. Het verdriet vult m’n lijf en geest met lood. De aanblik van m’n meisje zo stil en rustig in haar katoenen bedje in de kist maakt me wanhopig. Nooit komt ze meer terug…

Ik ben niet alleen in m’n verdriet. De warmte die Ingrid altijd uitstraalde heeft velen geraakt, zij zoeken nu troost bij elkaar. Alles zal nooit meer hetzelfde zijn.

Zoë krijgt enorm veel support van klas en leraren van het Norbertuscollege, het verdient een grote waardering. Iedereen draagt haar in haar verdriet. Zij bieden haar meer troost dan wie dan ook geven kan. Klasse.

Verdriet moet je kunnen delen, als dat enigszins mogelijk is. Daarom besluit ik elk jaar samen te komen op Ingrid’s sterfdag met de familieleden die bij haar hebben gewaakt, en die zoveel persoonlijke pijn en liefde hebben gegeven.

Ingrid zal onze gedachten nooit verlaten…

~ door Aad op 22 maart 2009,.

25 Reacties to “Lood”

  1. Toen ik nog in Nederland woonde gaf ik gastlessen over eetstoornissen op het Norbertuscollege. Toen viel het me al op dat het team daar mensen opvangt als het nodig is. Ik hoop dat Zoe daar gebruik van blijft maken, ook over een maand, of over een half jaar. Juist als iedereen het al een beetje vergeten is wat er nu met jullie is gebeurd…

    Sterkte.

    Eveline reageerde op maart 22nd, 2009 om 17:56

  2. Een mooi gebaar, Aad, zo’n gedenkdag.

    José reageerde op maart 22nd, 2009 om 17:57

  3. …….10-eke

    10-eke reageerde op maart 22nd, 2009 om 18:00

  4. Wat goed dat Zoe zo opgevangen wordt…

    Het worden nog loodzware dagen voor jullie, dus slaap zoveel je kunt, al is het op de bank.

    Sterkte vriend.

    Palisa reageerde op maart 22nd, 2009 om 18:08

  5. Na een doorklik link vanaf de site VrouwMensZorg kom ik hier geheel onverwachts in een super groot verdriet. Mijn eerste reactie is (eerlijk gezegd): dit is privé! Ik moet weg hier… Dan denk ik, nee, dit mag ik best lezen… dit is jullie leven, dit is het leven van velen, dit is…. leven. Maar wat een verdriet.
    Ik wens jullie heel veel sterkte in de komende tijd, maar zeker in de tijd na de komende tijd, want (zoals je het zelf al zegt) wat zullen jullie haar gaan missen….
    Lieve groet, Gwennie

    Wondelgijn reageerde op maart 22nd, 2009 om 18:10

  6. Doe Aad, elk jaar!

    betty reageerde op maart 22nd, 2009 om 18:17

  7. Fijn dat Zoë zo goed wordt opgevangen op school. Die steun heeft ze ook echt nodig de komende tijd.

    Een gedenkdag voor Ingrid is een hele mooie warme gedachte.

    Kwebbel reageerde op maart 22nd, 2009 om 18:51

  8. Waarom ben ik zo ver weg…………………
    Dan had ik naast je gezeten op die bank en had je je hoofd op mijn schouder kunnen leggen….

    Peetjes reageerde op maart 22nd, 2009 om 18:56

  9. Heel fijn die school, ze is er toch maar net begonnen toch ?
    Toch een goede keuze gemaakt dus.
    En slapen op de bank is ook slapen, en een stuk dichter bij je meisje dan alleen in bed.
    “Normaal” leven is nu toch niet aan de orde, laat lekker alles op z’n beloop, wat op z’n beloop kan blijven en als dat slapen op de bank is, dan is dat zo.

    Xandra reageerde op maart 22nd, 2009 om 19:26

  10. Kom hier voor de zoveelste keer langs en wil zoveel zeggen maar kan de woorden niet vinden..

    Maan reageerde op maart 22nd, 2009 om 20:19

  11. En ik zou aan de andere kant zitten, Peetje…

    Dit is zo gruwelijk schrijnend, en je moet er doorheen, je kan dit niet overslaan!
    En straks, na woensdag, is het niet hup, over, draad oppakken en verder… Ja, je pakt de draad op, je gaat verder, maar het schreeuwende verdriet blijft. De oorverdovende stilde zonder haar…

    En ook dán wil ik dat je weet, dat wij (weliswaar op afstand) met je meelopen. Meeleven. Luisteren.

    Het is zo belangrijk, om niet alleen te zijn. Een mens is niet gemaakt om alleen te zijn. En ook al kunnen we niet allemaal in real life bij je zijn, we zijn het wel via je blog. Niet alleen nu, nu het nog vers is. Ook straks, als het leven weer door moet gaan. Want voor rouwen staat geen termijn. Voor vriendschap en steun ook niet.

    Het spijt me dat ik Ingrid nooit gekend heb. Het moet een bijzondere vrouw zijn. Net zo bijzonder als jij en Zoë.

    Marijke (f.k.a. Dutch Mamma) reageerde op maart 22nd, 2009 om 20:23

  12. Ik zoek naar woorden, iedere keer als ik je log gelezen heb. Soms weet ik iets te schrijven, soms sluit ik zwijgend het log. Voor dit onmenselijke verdriet zijn geen woorden, net zoals er ook geen woorden zijn om troost te bieden. De standaardzinnen laat ik dan ook maar achterwege,ik weet uit ervaring dat deze alleen maar onnodig kwetsen.

    Ik denk aan jullie, vier woorden, heel simpel. Ik hoop dat je hier iets mee kunt.

    Jacqueline reageerde op maart 22nd, 2009 om 20:43

  13. Aad, laat het over je heen komen, een ieder rouwt op zijn/haar eigen manier. Als dat voor jou betekent nu op de bank in slaap te vallen, het zij zo.
    Fijn dat Zoe zo opgevangen wordt op school, hopelijk is dat niet over na woensdag.
    Van hieruit wensen wij jou en de jouwen alle sterkte voor de komende tijd. We zijn in gedachten bij je, leven met je mee.

    Bloempje reageerde op maart 22nd, 2009 om 20:44

  14. Ik vind het moeilijk om wat te schrijven en wat ik moet schrijven, maar je bent niet uit mijn gedachten. Sterkte voor nu en altijd, want het gemis zal nooit overgaan.

    Esjuh© reageerde op maart 22nd, 2009 om 21:45

  15. Laat het allemaal maar gebeuren Aad. Val maar waar-dan-ook in slaap. Verzet je er maar niet meer tegen. Het ergste is gebeurd. Alles wat nu komt moet jij doen zonder haar.Schrijnend. Maar gelukkig heb je nog je lieve grote dochter, een stukje van Ingrid en jou samen..(mag ik dat zo wel zeggen..?)Pffht! volgende nacht maar weerjongen! Welterusten voor straks, liefs Tien

    tien reageerde op maart 22nd, 2009 om 23:20

  16. Dit zijn dagen dat je niet weet hoe je verder moet zonder je meisje,Zoë en rutger zonder hun moeder/pleegmoeder,nu kun je nog even naar haar toe,al ligt ze in haar bedkistje je kunt toch nog even bij haar zijn,straks moet je haar echt loslaten…
    Rouwen ieder doet het op zijn manier,een ding neem de tijd die jij nodig heeft die Zoë en Rutger nodig hebben,er staat geen tijd voor….

    Gisella reageerde op maart 23rd, 2009 om 06:50

  17. Aad, ik weet simpelweg niets te zeggen. Ik vind het zo erg voor jullie. Heel veel sterkte voor de komende dagen, mijn gedachten zijn bij jullie.

    Marieke reageerde op maart 23rd, 2009 om 07:42

  18. Lieve Aad,

    Je weet dat iets staat te gebeuren en toch schrik je.
    Ik heb geen krant meer (oftewel, je bent uit dienst en dan meteen uit (af) geschreven). Ik was even niet op je blog en nu lees ik dit allemaal. Heel ontroerend allemaal. Wat zijn jullie sterk zeg. Mijn gedachten gaan naar jullie uit. Ook namens Patries alle sterkte van de wereld.

    Hele dikke kus,
    Es.

    Esther van der Broek reageerde op maart 23rd, 2009 om 12:08

  19. Lieve Aad en Zoe. Niet alleen Ingrid was een warme persoonlijkheid, ook jij Aad, straalde altijd warmte uit, ik heb jaren kortbij je gewerkt en je was een van mijn favoriete collega’s, dat weet je vast nog wel, ik leef zo ongelooflijk met jullie mee, ik wens jullie alle kracht toe a.s. woensdag, in gedachten en ik erbij. Het is gewoon te gruwelijk voor woorden. Laaf je aan alle lieve meelevende mensen.

    nanny reageerde op maart 23rd, 2009 om 14:01

  20. Ik weet eigenlijk niet goed wat ik moet zeggen, je kent me misschien hooguit van naam, ik kom hier namelijk via Peetje..
    Ik heb zojuist je laaste logjes gelezen en kan niet weggaan zonder een woordje achter te laten, vandaar..
    Het enige wat ik kan zeggen is enorm veel sterkte met het verwerken van jullie verdriet.
    Liefs,
    Abby

    Abby reageerde op maart 23rd, 2009 om 16:49

  21. Wat een mooi idee Aad!

    Ster reageerde op maart 23rd, 2009 om 17:19

  22. Lieve Aad,

    Met dikke tranen heb ik je stukjes over Ingrid zitten lezen, wat heb je t ondanks alle pijn en verdriet mooi verwoord, ik weet dat Ingrid trots op jullie is en stiekem over jullie schouder voor altijd met jullie meekijkt… Het was een goed mens, net als jullie… Lieve aad en Zoe zou zoveel voor jullie willen doen, maar kan jullie helaas alleen maar heel erg veel sterkte toewensen…

    Liefs, Suzanne

    Suzanne Matthijssen reageerde op maart 23rd, 2009 om 21:15

  23. Aan alle bezoekers van dit weblog:

    Woensdag gaan we met velen zijn. Ik ken al jullie namen, niet jullie gezichten. Zijn we dan allemaal vreemden? Misschien wel uiterlijk, maar niet innerlijk, want we zijn allemaal één. We hebben het allemaal gevolgd, ons allemaal machteloos gevoeld, allemaal gezocht naar woorden.

    Maar ook allemaal hetzelfde gevoeld … hoeveel een man van een vrouw kan houden, hoeveel een vrouw van een man … Liefdeslessen in 68 bedrijven …

    Kees reageerde op maart 23rd, 2009 om 21:22

  24. Heel mooi gezegd Kees! En wat betreft herkennen.. we kunnen moeilijk een anjer in het knoopsgat dragen.. hoewel een zonnebloem wel gepast zou zijn misschien..

    Even practisch: ik kom met de trein. Misschien kan ik met iemand vanaf station Roosendaal meerijden naar het Crematorium? Zou fijn zijn want ik ben (nog) niet echt vlotjes ter been.. t.kalis@chello.nl

    tien reageerde op maart 23rd, 2009 om 22:06

  25. @ Iedereen: is er iemand die Tien wil oppikken op het station?
    Zo niet laat even weten Tien, ik betaal je taxi anders. Je bent wederom een prachtmens om te komen..!

    Aad reageerde op maart 23rd, 2009 om 22:26

Reageer;




 

grayscale.gif