Lichtpuntjes
• dinsdag, maart 24th, 2009
De dagen zijn zwaar, maar niet ondoorkoombaar. Al heel lang houdt ik mijzelf in moeilijke tijden voor dat je eerst op de bodem van de put terecht moet komen wil je er weer uit kunen klimmen. Nu is dat niet anders, zij het dat er momenten zich manifesteren die aan het magisch realisme raken.
Het lijkt alsof Ingrid een spoor van lichtpuntjes nalaat op haar weg naar weet-ik-veel. Spoortjes van geluk die spreken uit condeolanceberichtjes, toevallige ontmoetingen en virtuele vriendschap die onvoorwaardelijk lijkt. Het maakt me op een merkwaardige manier blij en dankbaar, ondanks het verdriet dat schrijnt in m’n binnenste.
Morgen de dag van het Grote Afscheid, hij komt onontkoombaar dichtbij. Ik weet echter dat er lichtpuntjes mij zullen omringen als het moment van het letterlijke afscheid daar is.
Sterren flonkeren immers alleen maar in de nacht..?
De dagen zijn zwaar, maar niet ondoorkoombaar. Al heel lang houdt ik mijzelf in moeilijke tijden voor dat je eerst op de bodem van de put terecht moet komen wil je er weer uit kunen klimmen. Nu is dat niet anders, zij het dat er momenten zich manifesteren die aan het magisch realisme raken.
Het lijkt alsof Ingrid een spoor van lichtpuntjes nalaat op haar weg naar weet-ik-veel. Spoortjes van geluk die spreken uit condeolanceberichtjes, toevallige ontmoetingen en virtuele vriendschap die onvoorwaardelijk lijkt. Het maakt me op een merkwaardige manier blij en dankbaar, ondanks het verdriet dat schrijnt in m’n binnenste.
Morgen de dag van het Grote Afscheid, hij komt onontkoombaar dichtbij. Ik weet echter dat er lichtpuntjes mij zullen omringen als het moment van het letterlijke afscheid daar is.
Sterren flonkeren immers alleen maar in de nacht..?
