De Opdoffer
Gisteren geen post kunnen plaatsen. Ik ben in een restaurantje tijdens een etentje met een vriend in elkaar gezakt. Gewoon hop, de stekker eruit. De tol moet kennelijk betaald. Bij het ontwaken voelt m’n lichaam dubbel zo zwaar en staat m’n geest op zwart. De schrikbeelden van Ingrid’s lijden manifesteren zich nu ook steeds sterker.
Ik voel me wederom machteloos en wanhopig omdat ik kennelijk de controle over m’n lijf verlies. Ik ben moe en het daglicht is dof.
Vandaag met m’n broer de papieren rompslomp doorgewerkt. Documenten met herinneringen. Ingrid hield op ontroerende wijze alles tot in de puntjes bij.
Ik wordt wanhopig van het gemis…













De signalen zijn duidelijk….
Het echte rouwen is begonnen…
Heel veel serkte beste Aad,blijf vooral niet doorlopen want anders blijft de man met de hamer langskomen.
Pas goed op jezelf ook voor Zoe…
Palisa reageerde op maart 28th, 2009 om 19:36
10-eke reageerde op maart 28th, 2009 om 19:57
Gisella reageerde op maart 28th, 2009 om 20:27
Eveline reageerde op maart 28th, 2009 om 20:31
loret reageerde op maart 28th, 2009 om 20:58
Ik denk zo aan je lieve aad! je bent zo’n topper zo lief zo zorgzaam en zo beren sterk!
dikke knuffel Roos
Roos reageerde op maart 28th, 2009 om 21:02
Die beelden op je netvlies zullen nog lang blijven en het zal vechten worden om ze een plekje te geven..
Neem je tijd en rust,denk aan jezelf en aan Zoë.
Maan reageerde op maart 28th, 2009 om 21:04
Peetjes reageerde op maart 28th, 2009 om 21:44
Aad reageerde op maart 28th, 2009 om 21:51
Straks, als je uitgerust bent kun je weer vol gas, nu….op een slakkegangetje.
Luister naar deze goede rAad!!!!
Anders kom je maar hier eten, er is altijd genoeg.
Palisa reageerde op maart 28th, 2009 om 21:59
Brood op de plank ? Daar zijn manieren voor, in jouw situatie, met jouw achtergrond, maar daar weet denk ik Smarts veel meer van.
En verder, huilen mag, instorten mag, een week lang in je badjas op de bank blijven liggen, zou ik zelfs nog acceptabel vinden. De kracht om dan de boel weer op te pakken omdat je het wilt en niet omdat je moet komt wel weer, daar ben ik van overtuigd.
En je hoeft niet elke dag een postje te plaatsen (als je dan maar wel een sms-je stuurt, want ik word dan wel bezorgd….)
En volgende week krijg je van mij een mailtje, wanneer ik bij je langskom en daar kan je dan met geen mogelijkheid onderuit !
Xxxxan reageerde op maart 28th, 2009 om 22:19
Ik hoop dat de drie dagen in Oostende met Zoë me goed zullen doen.
Aad reageerde op maart 28th, 2009 om 22:58
Joos reageerde op maart 28th, 2009 om 23:48
tien reageerde op maart 29th, 2009 om 00:21
10-eke reageerde op maart 29th, 2009 om 00:42
En oh…ik weet niet of jij je (vrijwillig) hebt verzekerd voor de Ziektewet, want anders zou je misschien daar een beroep op kunnen doen en je ziekmelden?
Smarts reageerde op maart 29th, 2009 om 00:49
Ik ben je al een tijdje uit het oog verloren en dacht vanavond ineens weer aan jou weblog. Lezende wat jou en je dochter allemaal is overkomen schrok ik me rot. Zo lang is het toch niet geleden dat ik vrijwel dagelijks je weblog las, maar dit was nieuw voor me.
Heel veel sterkte voor jou en je dochter. Ik weet hoe vreselijk het is je moeder te verliezen, heb het zelf 2 jaar geleden ervaren, zelfde verhaal, zelfde ziekte.
Hou jullie sterk en heb steun aan elkaar, aan vrienden en aan alles wat je maar kunt bedenken. Denk ook aan jullie zelf en laad “de batterijen” niet onnodig leeg. Onderuit gaan is geen goed teken.
Sterkte, heel erg veel sterkte…
BriAnNet reageerde op maart 29th, 2009 om 01:05
Cat reageerde op maart 29th, 2009 om 02:16
Bloempje reageerde op maart 29th, 2009 om 05:43
Hou je taai mijn vriend.
Palisa reageerde op maart 29th, 2009 om 08:08
10-eke reageerde op maart 29th, 2009 om 08:17
Kun je ‘s middags niet een tukkie doen ?
Rust en goed (extra vitamine) eten.
Liefs.
Cobie reageerde op maart 29th, 2009 om 09:21
Ster reageerde op maart 29th, 2009 om 10:03
Neem de signalen die je lichaam je geven serieus. Probeer een beetje uit te waaien in Oostende. Hoe gaat het trouwens met Zoe en Rutger?
xxx
Marieke reageerde op maart 29th, 2009 om 10:17
Aad reageerde op maart 29th, 2009 om 10:24
Maar ik weet ook dat in gevallen van nood er altijd een oplossing is.
En Oostende zal zeker goed doen, het is alleen geen wondermiddel, dus wees de dag na terugkomst aub niet teleurgesteld als je nog steeds intens verdrietig bent…
Xxxxan reageerde op maart 29th, 2009 om 10:46
10-eke reageerde op maart 29th, 2009 om 11:08
Laat een van ons jouw klusjes doen, dan kun jij naar je lijf en je gevoel blijven luisteren, wanneer moet ik komen?
Dikke kus.
Mevrouw Mikmak reageerde op maart 29th, 2009 om 11:18
nanny reageerde op maart 29th, 2009 om 11:50
Aad reageerde op maart 29th, 2009 om 11:54
En……..zonder enig schuldgevoel van jouw kant uit.
Alle hulp accepteren en er dankbaar gebruik van maken.
Palisa reageerde op maart 29th, 2009 om 11:58
Alleen vrienden willen zich niet opdringen, wisselwerking dus.
Maar ze willen jou zooooooooooooo graag laten zien dat ze een vriend zijn.
Door dik en dun, als het regent én als de zon schijnt.
Xxxxan reageerde op maart 29th, 2009 om 12:33
Gisella reageerde op maart 29th, 2009 om 14:15
heikelien reageerde op maart 29th, 2009 om 14:54
aan al deze goede raad kan ik niet veel toevoegen, alleem maar…. als ik je ergens mee kan helpen…… ik kan niks beloven maar je kan me altijd bellen/mailen, wie weet…….
Denk aan jezelf en aan Zoe, luister naar je lichaam, ga niet door tot het elastiekje knapt……
Eef
Eef reageerde op maart 29th, 2009 om 18:36
Groetjes Miranda
Miranda Zonneveld-Teigeler reageerde op maart 29th, 2009 om 19:34
Probeer het deze week nog even rustig aan te doen en geniet van je uitje met Zoe. Het zal jullie alletwee goed doen.
johan reageerde op maart 29th, 2009 om 19:45
10-eke reageerde op maart 29th, 2009 om 20:36
Ja, de weg zal nog lang zijn, vreselijk lang, geplaveid met herinneringen. En die hoef je niet achter te laten, neem ze voor altijd mee. Maar elke weg leidt altijd ergens heen, zo ook de jouwe …
Kees reageerde op maart 29th, 2009 om 21:20
Dan moet er tijdelijk flink bezuinigd worden (laat je uitje naar Oostende wél doorgaan, hoor!) zodat je de ruimte kan krijgen om in te mógen storten…
Het kán, Aad… Het móet ook. Als zelfstandige is het moeilijk om die tijd te nemen, eng ook… Maar als je straks écht in elkaar stuikt, ben je nog verder van huis…
Wees niet te trots om hulp te aanvaarden. Ze waren er voor je, de afgelopen tijd. Maar het blijft nodig, de komende tijd. Ze zijn er volgens mij nog stééds voor je… Pak het áán! Je zal het de komende tijd alleen nog maar harder nodig hebben, geloof me… De hardste klap komt altijd als het ergste achter de rug lijkt.
Neem gas terug, stel je prioriteiten bij. Ja, bezuinigen is momenteel het laatste waar je kop naar staat. Maar bezuinigen op rouwen en verwerken zal uiteindelijk een grotere tol eisen…
Hoewel ik niet dat intense, rauwe verdriet heb gekend waar jij nu doorheen gaat, weet ik helaas wel wat er kan gebeuren als je dwars tegen alles in tóch door blijft ploeteren. En geloof me… Dat is heftig. Dat wens ik mijn ergste vijand niet toe. En dat kan jij er, met al het verdriet en de rouw die je al hebt, niet bij hebben…
Marijke (f.k.a. Dutch Mamma) reageerde op maart 30th, 2009 om 07:01