header image
 

De Opdoffer

Gisteren geen post kunnen plaatsen. Ik ben in een restaurantje tijdens een etentje met een vriend in elkaar gezakt. Gewoon hop, de stekker eruit. De tol moet kennelijk betaald. Bij het ontwaken voelt m’n lichaam dubbel zo zwaar en staat m’n geest op zwart. De schrikbeelden van Ingrid’s lijden manifesteren zich nu ook steeds sterker.

Ik voel me wederom machteloos en wanhopig omdat ik kennelijk de controle over m’n lijf verlies. Ik ben moe en het daglicht is dof.

Vandaag met m’n broer de papieren rompslomp doorgewerkt. Documenten met herinneringen. Ingrid hield op ontroerende wijze alles tot in de puntjes bij.

Ik wordt wanhopig van het gemis…

~ door Aad op 28 maart 2009,.

40 Reacties to “De Opdoffer”

  1. Slapen, veel slapen en vooral luisteren naar je lichaam.

    De signalen zijn duidelijk….

    Het echte rouwen is begonnen…

    Heel veel serkte beste Aad,blijf vooral niet doorlopen want anders blijft de man met de hamer langskomen.

    Pas goed op jezelf ook voor Zoe…

  2. Lieve AAd: een goede rAAd van Palisa….Ik weet niet wat ik verder moet schrijven, behalve dat ik intens meeleef (en daar heb je niets aan op dit moment helaas), ik word wanhopig van jullie gemis, er is niets wat we kunnen doen……we kunnen alleen meeleven……geef Zoë een knuffel van me…..liefs 10-eke

  3. Een goede raad wat Palisa schrijft,het echte rouwen is begonnen en luister goed naar je lijf,en probeer je verdriet ,gemis niet weg te lopen als je dat zou kunnen….

  4. Ik kan me alleen maar aansluiten bij de vorige dames: pas goed op jezelf, luister naar je lijf. De laatste dagen, weken, maanden, zijn slopend geweest. Geen wonder dat je lichaam dan aangeeft dat het even niet verder kan zo. Doe rustig aan!

  5. x

  6. vergeet je ook niet voor jezelf te zorgen aadje? lekker iets voor jezelf doen een bad als e dat hebt of eens uitgebreid douchen.. kan me voorstellen dat de dag niet voorbij lijkt te gaan en de nachten eigenlijk ook veel te lang zijn..

    Ik denk zo aan je lieve aad! je bent zo’n topper zo lief zo zorgzaam en zo beren sterk!

    dikke knuffel Roos

  7. Je lichaam geeft het aan hé..tijd om rust te nemen!
    Die beelden op je netvlies zullen nog lang blijven en het zal vechten worden om ze een plekje te geven..
    Neem je tijd en rust,denk aan jezelf en aan Zoë.

  8. Lieve lieve Aad,Nu wordt het echt tijd om aan jezelf te denken…Neem rust,luister naar je lichaam, probeer je rust te pakken ….Want Zoe heeft je nu ook nodig ….Anders moet ze straks ooknog voor jou zogen…Omdat je maar blijft doorgaan….

  9. @ Peetje: Er zal tóch brood op de plank moeten komen, lief Peetje…

  10. Dan maar een sneetje met minder beleg, even de tering naar de nering zetten.

    Straks, als je uitgerust bent kun je weer vol gas, nu….op een slakkegangetje.

    Luister naar deze goede rAad!!!!

    Anders kom je maar hier eten, er is altijd genoeg.

    ;)

  11. Jeetje Aad, wat helpt er bij jou ? Mijn gevoel zegt een schop onder je kont geven, op je te mopperen. Niet om je weer een bepaalde richting op te duwen, maar meer om realistisch te zijn, toe te geven en eerlijk te zijn naar je zelf.
    Brood op de plank ? Daar zijn manieren voor, in jouw situatie, met jouw achtergrond, maar daar weet denk ik Smarts veel meer van.
    En verder, huilen mag, instorten mag, een week lang in je badjas op de bank blijven liggen, zou ik zelfs nog acceptabel vinden. De kracht om dan de boel weer op te pakken omdat je het wilt en niet omdat je moet komt wel weer, daar ben ik van overtuigd.
    En je hoeft niet elke dag een postje te plaatsen (als je dan maar wel een sms-je stuurt, want ik word dan wel bezorgd….)
    En volgende week krijg je van mij een mailtje, wanneer ik bij je langskom en daar kan je dan met geen mogelijkheid onderuit !

  12. @ Xandra: ik heb m’n vaste rubrieken te maken en het rustig aan doen mag niet ten koste gaan van de studio waar we zo voor geknokt hebben.
    Ik hoop dat de drie dagen in Oostende met Zoë me goed zullen doen.

  13. X

  14. ..en als jij niet naar je lijf kan luisteren, ga dan in godsnaam naar iemand toe die naar jou luistert.. een professional .. echt Aad!!

  15. ik hoop dat je vannacht wat rust krijgt….welterusten

  16. Hey Aad, tis verschrikkelijk moeilijk. Het gemis blijft en doet verschrikkelijk zeer. Het is nog veel te vers allemaal. Het is geweldig dat je broer je helpt. Sommige dingen moet je misschien ook uit handen geven. Ik weet zeker dat Oostende jullie goed zal doen. Het gemis gaat er niet mee weg, maar de ontspanning zal je helpen.

    En oh…ik weet niet of jij je (vrijwillig) hebt verzekerd voor de Ziektewet, want anders zou je misschien daar een beroep op kunnen doen en je ziekmelden?

  17. Hoi Aad en Zoë,

    Ik ben je al een tijdje uit het oog verloren en dacht vanavond ineens weer aan jou weblog. Lezende wat jou en je dochter allemaal is overkomen schrok ik me rot. Zo lang is het toch niet geleden dat ik vrijwel dagelijks je weblog las, maar dit was nieuw voor me.

    Heel veel sterkte voor jou en je dochter. Ik weet hoe vreselijk het is je moeder te verliezen, heb het zelf 2 jaar geleden ervaren, zelfde verhaal, zelfde ziekte.

    Hou jullie sterk en heb steun aan elkaar, aan vrienden en aan alles wat je maar kunt bedenken. Denk ook aan jullie zelf en laad “de batterijen” niet onnodig leeg. Onderuit gaan is geen goed teken.

    Sterkte, heel erg veel sterkte…

  18. ***biedt schouder aan*** Lieve lieve Aad, natuurlijk moet er brood op de plank komen, daar heb je hélemaal gelijk in. En volgens mij doe je nu éxtra je best want ‘t was/is ‘n droom van jullie beiden dat die studio ‘n succes wordt. Maar lieverd, ‘t is wel ‘n investering voor de lange termijn hé. Wellicht als je nú naar je lichaam luistert, kan je er over ‘n tijdje weer vollop tegenaan. Zou jouw liefie dat misschien ook niet hebben geAadviseerd??? Dikke kus! Cat

  19. Ondanks dat er brood op de plank moet komen is het broodnodig naar jezelf en je lichaam te luisteren. Gun jezelf de tijd om het te verwerken, je rust te nemen op welke manier dan ook. Het uitstapje met Zoë naar België zal jullie vast goed doen, hopelijk levert het energie op, energie om door te kunnen gaan.

  20. Het is je eigen schuld, nu heb ik de hulptroepen op je afgestuurd!

    Hou je taai mijn vriend.

  21. Goedemorgen AAd…..

  22. ‘n Dikke virtuele knuf…
    Kun je ‘s middags niet een tukkie doen ?
    Rust en goed (extra vitamine) eten.
    Liefs.

  23. Eevn zitten en niets doen is o zo moeilijk nu. Maar je lichaam geeft het wel aan, dat je even een pas op de plaats moet maken. Zorg goed voor jezelf lieve Aad *kus*

  24. Lieve Aad
    Neem de signalen die je lichaam je geven serieus. Probeer een beetje uit te waaien in Oostende. Hoe gaat het trouwens met Zoe en Rutger?
    xxx

  25. @ Marieke: Zoë doet het goed en Rutger wordt fantastisch door z’n omgeving opgevangen.

  26. Hé Aad, ik begrijp je wel. Als M. niks doet, eten wij ook droog brood en vroeger was dat ook al zo; ik ken niet anders, ben er mee opgegroeid. Daar hebben we het al over gehad, het leven van een ondernemer gaat niet over rozen en is soms zo onzeker als de pest.
    Maar ik weet ook dat in gevallen van nood er altijd een oplossing is.
    En Oostende zal zeker goed doen, het is alleen geen wondermiddel, dus wees de dag na terugkomst aub niet teleurgesteld als je nog steeds intens verdrietig bent…

  27. Voor een ondernemer gaat het helaas altijd door……..ik weet het uit ervaring……Kan ik iets voor je doen AAd?

  28. Lieve Aad, ik zou zeggen waar zijn die fotovrienden voor?
    Laat een van ons jouw klusjes doen, dan kun jij naar je lijf en je gevoel blijven luisteren, wanneer moet ik komen?

    Dikke kus.

  29. Och Aadje toch, het is toch geen wonder, je hebt de afgelopen maanden constant in een emotionele en lichamelijke achtbaan gezeten, nu komt de vreselijke klap, probeer aub. even wat lichamelijke rust in te bouwen, schakel een van je vele vrienden in, ze helpen je vast en zeker. Denk in godsnaam even aan jezelf, dat is er nog niet echt van kunnen komen, luister naar je lijf, please, pleaee, sterkte en rust.

  30. @ Nanny en Mikmak: De afgelopen drie weken ben ik fantastisch opgevangen, maar je kunt niet op mensen blijven rekenen.

  31. Op vrienden kun je altijd net zo lang blijven rekenen zolang je ze nodig hebt.

    En……..zonder enig schuldgevoel van jouw kant uit.

    Alle hulp accepteren en er dankbaar gebruik van maken.

  32. Ja hoor Aad, ik ken een heleboel vrienden op wie je kan blijven rekenen. Wat zeg ik, een heleboel vrienden vinden dat ze nog te weinig voor je gedaan hebben !!!
    Alleen vrienden willen zich niet opdringen, wisselwerking dus.
    Maar ze willen jou zooooooooooooo graag laten zien dat ze een vriend zijn.
    Door dik en dun, als het regent én als de zon schijnt.

  33. Lieve Aad,juist de vrienden heb je nu nodig,en ik denk dat je altijd vooral nu op ze kan blijven rekenen,je heb ze zo hard nodig…

  34. Aad en Zoe,Ik ken jullie helemaal niet, maar moest ineens weer aan jullie denken en aan jullie zware dag woensdag. En nu is het allemaal nog veel zwaarder. Ik kan maar een ding zeggen, doe dit niet alleen. Dat kan je niet en hoef je ook niet te doen. Tijd voor hulptroepen denk ik zo. Dus tip voor je vrienden, vraag niet maar kom gewoon denk ik want hulp vragen is moeilijk. Heel veel sterkte!

  35. Aad,

    aan al deze goede raad kan ik niet veel toevoegen, alleem maar…. als ik je ergens mee kan helpen…… ik kan niks beloven maar je kan me altijd bellen/mailen, wie weet…….

    Denk aan jezelf en aan Zoe, luister naar je lichaam, ga niet door tot het elastiekje knapt……

    Eef

  36. Luister wel goed naar je lichaam hoor Aad!!! laat je verdriet gewoon gaan en ik geniet samen met Zoe van jullie weekendje en denk samen aan de mooie tijden met Ingrid….

    Groetjes Miranda

  37. Aad,
    Probeer het deze week nog even rustig aan te doen en geniet van je uitje met Zoe. Het zal jullie alletwee goed doen.

  38. welterusten voor straks AAd!

  39. Beste Aad, ik kan niet anders dan me aansluiten bij alle adviezen. Je hoeft je voor niemand te bewijzen, je voor niemand groter te houden dan je bent. Ook grote sterke mannen mogen huilen. En je staat voor de grootste opgave van je leven, jouw verdriet z’n plaats geven. En dat gaat je lukken, hoe vreselijk ver dat nu nog weg lijkt, en hoe onmoglijk die opgave ook lijkt. Maar het gaat voor jezelf lukken en voor Zoë. De eerste stap wordt deze week al aan de kust gelegd. En ga maar dansen daar, met in gedachten je lief omdat die nooit meer weg zal gaan …

    Ja, de weg zal nog lang zijn, vreselijk lang, geplaveid met herinneringen. En die hoef je niet achter te laten, neem ze voor altijd mee. Maar elke weg leidt altijd ergens heen, zo ook de jouwe …

  40. Aad, ik weet helaas wat het is, door móeten gaan terwijl je eigenlijk niet meer kán, want er moet brood op de plank (ziektegeld bestaat alleen voor mensen in loondienst…). En toch… Soms heb je geen keuze.

    Dan moet er tijdelijk flink bezuinigd worden (laat je uitje naar Oostende wél doorgaan, hoor!) zodat je de ruimte kan krijgen om in te mógen storten…

    Het kán, Aad… Het móet ook. Als zelfstandige is het moeilijk om die tijd te nemen, eng ook… Maar als je straks écht in elkaar stuikt, ben je nog verder van huis…

    Wees niet te trots om hulp te aanvaarden. Ze waren er voor je, de afgelopen tijd. Maar het blijft nodig, de komende tijd. Ze zijn er volgens mij nog stééds voor je… Pak het áán! Je zal het de komende tijd alleen nog maar harder nodig hebben, geloof me… De hardste klap komt altijd als het ergste achter de rug lijkt.

    Neem gas terug, stel je prioriteiten bij. Ja, bezuinigen is momenteel het laatste waar je kop naar staat. Maar bezuinigen op rouwen en verwerken zal uiteindelijk een grotere tol eisen…

    Hoewel ik niet dat intense, rauwe verdriet heb gekend waar jij nu doorheen gaat, weet ik helaas wel wat er kan gebeuren als je dwars tegen alles in tóch door blijft ploeteren. En geloof me… Dat is heftig. Dat wens ik mijn ergste vijand niet toe. En dat kan jij er, met al het verdriet en de rouw die je al hebt, niet bij hebben…

Reageer;




 

grayscale.gif