Dingen en dank
• maandag, maart 30th, 2009
Vandaag weer zo’n moeilijke dag. Wederom wat Ingrid-dingen regelen, maar eerst met Zoë terug naar afdeling 4A van het Franciscusziekenhuis. Weer naar die lange gang waar ik verpleegsters uit machteloosheid en verdriet heb zien huilen. De gang waar ik liefdevol werd omhelsd door zuster Gea tegen middernacht op weg naar het sterfbed van Ingrid die tien minuten later overleed.
Het zijn kanjers daar, hun werk is moeilijk en meer dan zwaar. Als dank voor hun zorgen schenken we een boodschappentas met allerlei soorten snoep en chocola zodat ze verlopig ‘zoet’ zullen zijn. Het is een moeilijk moment. Eenmaal terug in de lifthal komt Ingrid’s behandelend arts nog even achterop. Er zitten precies acht maanden tussen het moment dat hij ons het vreselijke nieuws moest meedelen en dit afscheid. Zijn voorspelling van toen is ondanks alle pogingen helaas bewaarheid geworden.
Vanavond tegen beter weten in maar vroeg proberen te slapen. Alle rust is nu van belang…
Vandaag weer zo’n moeilijke dag. Wederom wat Ingrid-dingen regelen, maar eerst met Zoë terug naar afdeling 4A van het Franciscusziekenhuis. Weer naar die lange gang waar ik verpleegsters uit machteloosheid en verdriet heb zien huilen. De gang waar ik liefdevol werd omhelsd door zuster Gea tegen middernacht op weg naar het sterfbed van Ingrid die tien minuten later overleed.
Het zijn kanjers daar, hun werk is moeilijk en meer dan zwaar. Als dank voor hun zorgen schenken we een boodschappentas met allerlei soorten snoep en chocola zodat ze verlopig ‘zoet’ zullen zijn. Het is een moeilijk moment. Eenmaal terug in de lifthal komt Ingrid’s behandelend arts nog even achterop. Er zitten precies acht maanden tussen het moment dat hij ons het vreselijke nieuws moest meedelen en dit afscheid. Zijn voorspelling van toen is ondanks alle pogingen helaas bewaarheid geworden.
Vanavond tegen beter weten in maar vroeg proberen te slapen. Alle rust is nu van belang…
