» Aan de slag Aad Meijer

Aan de slag

Gisteravond het Fashion Event in Roosendaal. Voor mij the place to be. Or not to be?

Voorafgaand aan het spektakel spatte het water al uit al mijn poriën. De routinier in mij blijkt terug naar af, en zal zich optimaal moeten inzetten om er vanavond nog iets moois uit te krijgen.

Kruipend langs de catwalk doet je lijf pijn, kost het veel concentratie je techniek aan de wisselende situaties aan te passen. Na afloop wil ik meteen naar huis, maar daar wacht een schemerlamp, geen warme stem die je ontvangt met de vraag hoe het was. Werken is dus in feite waardeloos. Niemand meer die over je schouder meekijkt als je je platen op je computerscherm de revue laat passeren.

De passie is passé, geen liefde meer om je heen. Ik vrees dat ik in de dood van Ingrid mijn meerdere ben tegengekomen…

~ door Aad op 3 april 2009,.

20 Reacties to “Aan de slag”

Ach lieverd toch…..Weet even geen passende woorden..een digitale knuffel en een kus dan maar en weet dat ik aan jullie denk….

Peetjes reageerde op april 3rd, 2009 om 19:30
Ik weet niets te schrijven

Bloempje reageerde op april 3rd, 2009 om 19:47
zo is het AAd, en dat is sh*t……liefs 10-eke

10-eke reageerde op april 3rd, 2009 om 20:01
Maatje, met het sterven van Ingrid is niet je vuur, je passie gedoofd, maar is het een waakvlammetje geworden.
Het sluimert op de achtergrond en beweegt mee met jouw gemoedstoestand.
Als jij je in de toekomst weer lekkerder gaat voelen, wordt het waakvlammetje weer groter en ontsteekt het straks de CV-ketel weer.
Niet morgen, niet volgende week, maar ooit.
Dan hobbel je weer rond en voel je het weer..
En nu ?
Nu is alles op de automatische piloot.
Tot morgen, ik neem mijn fototas mee en hoop dat de batterijen vol zijn.

Xxxxan reageerde op april 3rd, 2009 om 20:27
Verdomd shit allemaal Aad. Je passie moet weer komen.
Sterkte, want meer weet ik niet te zeggen..helaas.

Kwebbel reageerde op april 3rd, 2009 om 20:34
…wat Xan zegt. Zie je morgen!
Oh…en in mijn fototas zitten 3×10 Polaroids

Smarts reageerde op april 3rd, 2009 om 21:37
“..geen liefde meer om je heen…” eh .. Aad… vlak je dochter niet uit he.. liefs van Tien

tien reageerde op april 3rd, 2009 om 22:59
hoi Aad en Zoe,

ik denk aan jullie

liefs gr Jose

Jose reageerde op april 3rd, 2009 om 23:23
kua

loret reageerde op april 4th, 2009 om 00:07
Tijd AAd, het kost tijd.

Heel veel tijd….

Je passie komt echt terug, maar ervan durven, ervan mogen te genieten van jezelf kost tijd.

Vermaak je vandaag met de meiden van weblogland.

Sterkte..en stiekum ook veel plezier.

Palisa reageerde op april 4th, 2009 om 06:13
De passie komt echt wel terug al denk je nu zelf van niet
het kost alleen veel tijd , maar hte komt echt terug
sterkte in deze moeilijk tijd !

Cora reageerde op april 4th, 2009 om 06:50
Goedemorgen AAd en Zoë.

10-eke reageerde op april 4th, 2009 om 07:00
Ach Aad, geef je passie en jezelf een beetje respijt. Die komt wel weer, echt waar. Iemand die zulke mooie foto’s maakt blijft die passie houden, dat kan niet anders. Je hart is nu alleen bezig met iets heel anders, iets veel fundamentelers. Het verlies van je grote liefde…..
Als je hart enigszins hersteld is heeft het weer de mogelijkheid je die passie te laten voelen. Geef je hart het voordeel van de twijfel; het komt wel weer, ooit. Echt.

Monique reageerde op april 4th, 2009 om 07:15
Xan heeft gelijk … De passie is net als het schip dat achter de horizon verdwijnt, je ziet het niet meer, maar je weet dat het er nog is … En ieder schip meert altijd weer aan, en die haven zal gegarandeerd jouw thuishaven zijn.

Zoals misschien bekend ben ik een hartstochtelijk (trim)fietser. De wielersport staat symbool voor het leven. De renners rijden gewoon over de straat, de straat waar het leven zich afspeelt. Je kunt ze aanraken zelfs. En net als in het echte leven worden er combines gesmeed, mensen ‘uit de wind’ gehouden, mensen de kant in gereden, afspraken gemaakt, afspraken geschonden, help je je ploegmaten, maar speel je soms oneerlijk om er zelf beter van te worden. Kortom: echt alles dus wat in het leven ook gebeurt, op het werk, privé, overal.

Vorig jaar reden we in de Vlaamse Ardennen, in de buurt van Geerardsbergen een steile helling op. Ploeteren en zweten en haast niet weten hoe je boven moest komen, en dat na meer dan 150 kilometer fietsen. Nou stond er een bord langs de kant van de weg met een spreuk om alle coureurs moed in te spreken, die ik nooit meer zal vergeten:

‘Afzien is voor even, opgeven is voor altijd …’

En inderdaad een kwartier later waren we boven, voldaan dat we het gered hadden, voldaan dat we we niet opgegeven hadden.

Fietsen is vaak afzien, over hoge toppen gaan, door diepe dalen. Maar altijd, altijd komt weer de verlossende streep. Gehaald!! Uitrusten, de vermoeidheid snel vergeten om weer verder te gaan. Verder te gaan het leven, omdat je dat voor jezelf moet en voor anderen.

Beste Aad, ik was in een kwartiertje boven. Jouw kwartiertje zal iets langer duren weten we, maar ook jij komt weer boven, omdat jij niet iemand bent die afstapt. Je bent je allerbeste ploegmaat helaas verloren, maar je hebt zeker nog een hele ploeg om je heen …

Kees reageerde op april 4th, 2009 om 07:55
@Kees: als altijd ben ik weer onder de indruk van je comment. Ik vind het zo knap van je dat je je gedachten zó onder woorden kunt brengen. En, en ik vind je een wijs man. Ik denk het vrijwel altijd na lezing en vond dat ik je daar vandaag deelgenoot van wilde maken. Vriendelijke groet, 10-eke

10-eke reageerde op april 4th, 2009 om 08:48
hou vol aad..

er komt een dag dat je niet meer elke minuut aan je verdriet denkt maar elke dag een minuut.

de zon komt ook voor jou op! en volgens mij heb je een heel leger virituele liefde achter je staan!

je bent een toppertje vergeet dat niet! er zijn maar weinig mensen die kunnen wat jij kan! en als jij er bent zorg je altijd dat mensen zich goed voelen.. je maakt koffie je zorgt en noem maar op.. maar misschien moeten we nu eens voor jou zorgen.. het hele cllctf aan de koffie en voor jou gebakjes brengen.!

aad je bent zo ontzettend lief!

vergeet nooit wat je waard ben en wat je kan! laat alles maar even komen je kan niet anders maar echt ooit zul je merken dat je vandaag al wat meer rust hebt dan gister al zij het maar kleine beetjes!

een dikke knuffel drie dikke zoenen en een viritueel gebakje om te vieren dat de zon opgekomen is en we er allemaal voor je zijn!

Roos reageerde op april 4th, 2009 om 10:00
Dag lieve Aad,
Gewoon even een paar woorden….dat je weet dat er iemand aan je denkt.
En… wat aan passie en creativiteit in een mens zit komt er ook ooit weer uit, hoor ! Heb maar een goed weekend samen.

Cobie reageerde op april 4th, 2009 om 15:59
Tja Aad, het is ondanks alles toch een machtig creatieve plAAD geworden.

betty reageerde op april 4th, 2009 om 17:12
@10-eke: bedankt voor je lieve woorden. Maar ik vind zo veel andere bezoekers van dit log ook prachtig commentaar kunnen geven, dus jouw eer komt niet alleen mij maar zeker ook hen toe.

Neemt niet weg, het deed me goed het lezen, maar ik ga me niet anders gedragen. Ik blijf schrijven wat ik denk en voel. De woorden verzin ik zelf, maar ze zijn voor jullie allen.

Kees reageerde op april 5th, 2009 om 15:47
Ben jij gek, die passie is helemaal niet verdwenen. Wordt nu onderdrukt, tuurlijk, dat wel. Maar het is er nog hoor, Aad. Je gevoel en je hart hebben het op dit moment veel te druk me andere gevoelens en gedachten, maar die liefde voor fotografie raak jij nooit kwijt.

Eveline reageerde op april 5th, 2009 om 19:27