Open ogen
• maandag, april 13th, 2009
Pasen is voorbij. Gelukkig? Nou nee.
Pasen heeft mij ditmaal doen beseffen hoe belangrijk de mensen die van Ingrid hielden voor me zijn. Zij loodsten mij door deze moeilijke dagen.
Dagen als deze, Pasen, Kerstmis, Pinksteren en weet-ik -nog -meer hebben een groot doel te dienen: het bijeenbrengen van geliefden, van naasten om op een fijne manier dichtbij bij elkaar te zijn. We hebben daar symbolen voor nodig: eieren, kerstballen en wat die meer zij. Maar per slot van rekening gaat het maar om één ding: het samenzijn met elkaar. Niets meer, niets minder.
Naast m’n grote verdriet dus ook dankbaarheid aan hen die mij deze dagen in hun nabijheid wilden, het verpoost je en geeft je kracht om de volgende dagen in- en uit aan te gaan. Ook al is alles anders…
Pasen is voorbij. Gelukkig? Nou nee.
Pasen heeft mij ditmaal doen beseffen hoe belangrijk de mensen die van Ingrid hielden voor me zijn. Zij loodsten mij door deze moeilijke dagen.
Dagen als deze, Pasen, Kerstmis, Pinksteren en weet-ik -nog -meer hebben een groot doel te dienen: het bijeenbrengen van geliefden, van naasten om op een fijne manier dichtbij bij elkaar te zijn. We hebben daar symbolen voor nodig: eieren, kerstballen en wat die meer zij. Maar per slot van rekening gaat het maar om één ding: het samenzijn met elkaar. Niets meer, niets minder.
Naast m’n grote verdriet dus ook dankbaarheid aan hen die mij deze dagen in hun nabijheid wilden, het verpoost je en geeft je kracht om de volgende dagen in- en uit aan te gaan. Ook al is alles anders…
