Klaagzang op de achterbank
• maandag, april 20th, 2009
Vandaag gaat het het niet. Dit is zo’n dag waar ik bang voor blijf.
Ik had in m’n achterhoofd dat Sara en Ibbel voor een jaarlijkse check naar de dierenarts moesten. Een typische Ingrid-taak die zij met veel liefde uitvoerde, hetgeen overigens alles met betrekking tot onze poesjes.
Bij het maken van de afspraak had ik de assistente al toevertrouwd dat de beestjes doorgaans in deze periode hun 20.000 km-beurt krijgen, en dat ik ze ook ontwormpilletjes door de strot moet zien te duwen waarvan ik zeker weet dat onze harige vriendinnetjes deze achter mijn rug weer uittuffen, mij intussen vol krauwen achterlatend. Oh ja, en dan ook nog iets tegen vlooien, hoe doe je dat..?
Daar toog ik dan met m’n twee lieverds luid klagend in hun kooitjes op de achterbank. Ons ritje in het ochtendlicht vonden ze maar niets en je hoorde zie miauwend piepen ‘waaróm toch, waaróm toch ?’
Ze kwamen allebei gelukkig ongeschonden door de APK, ze kunnen er weer een jaar tegen. En ik weet hoe mijn strijd tegen vlooien te volvoeren.
Het verdriet laaide evenwel daarna bij mij hoog op, toen Ibbel en Sara thuis en eenmaal uit hun onvrijwillige gevangenschap tegen mij aankropen. Wat waren ze bamg geweest. Momenten zoals deze doen Ingrid’s naam nog eens extra glanzen.
Waarom moet dit allemaal zonder haar..?
Vandaag gaat het het niet. Dit is zo’n dag waar ik bang voor blijf.
Ik had in m’n achterhoofd dat Sara en Ibbel voor een jaarlijkse check naar de dierenarts moesten. Een typische Ingrid-taak die zij met veel liefde uitvoerde, hetgeen overigens alles met betrekking tot onze poesjes.
Bij het maken van de afspraak had ik de assistente al toevertrouwd dat de beestjes doorgaans in deze periode hun 20.000 km-beurt krijgen, en dat ik ze ook ontwormpilletjes door de strot moet zien te duwen waarvan ik zeker weet dat onze harige vriendinnetjes deze achter mijn rug weer uittuffen, mij intussen vol krauwen achterlatend. Oh ja, en dan ook nog iets tegen vlooien, hoe doe je dat..?
Daar toog ik dan met m’n twee lieverds luid klagend in hun kooitjes op de achterbank. Ons ritje in het ochtendlicht vonden ze maar niets en je hoorde zie miauwend piepen ‘waaróm toch, waaróm toch ?’
Ze kwamen allebei gelukkig ongeschonden door de APK, ze kunnen er weer een jaar tegen. En ik weet hoe mijn strijd tegen vlooien te volvoeren.
Het verdriet laaide evenwel daarna bij mij hoog op, toen Ibbel en Sara thuis en eenmaal uit hun onvrijwillige gevangenschap tegen mij aankropen. Wat waren ze bamg geweest. Momenten zoals deze doen Ingrid’s naam nog eens extra glanzen.
Waarom moet dit allemaal zonder haar..?
