header image
 

Aan tafel

Aan tafel. Het trouwe, gezellige tafereel van weleer is niet meer.

Ingrid is er niet meer, Zoë eet op haar werk of bij haar vriendje. Ik doe m’n boodschappen, kook wel. Om het daarna weer weg te flikkeren.

Ik wil niet alleen eten. En zoek ik een nabije cafetaria. Daar waar wat losgeslagen bestuursleden van een voetbalclub lallen over de misstanden bij hun club. Ze verstaan elkaar niet, ze noteren niets van elkaars onzin. De bar is bezet door twee uitgemergelde mannen. Ze lebberen aan hun flesje Jupiler, terwijl ze toch ook voor een koel tapje Dommelsch konden kiezen.

Ik moet altijd praten met mensen, wil weten wie ze zijn. Deze wensen alleen maar te lebberen, hun holle ogen kijken door mij heen.

Drie negertjes komen binnen, bestellen tien Jupiler om met te nemen ‘in twie taawsjes’. Zij bieden mij een drankje aan, maar ik sla het af. Ik moet naar huis, ik moet nog werken.

Werken aan m’n werk, werken aan mezelf…

~ door Aad op 23 mei 2009,.

7 Reacties to “Aan tafel”

  1. Lieve AAd, hoewel ik niet in jouw/jullie situatie zit, kan ik me dit zo goed voorstellen. Ik ben lang alleen geweest, en kookte iedere dag voor mezelf, maar dat was anders, en kende toen nog niet het fijne, het gezellige van het samen aan tafel zitten met je eigen gezin…..Van mijn moeder zag ik het wel, toen mijn vader overleed. Vaak kookte ze aardappelen en groenten in 1 pannetje, want och, het was zo toch veel makkelijker;-( Terwijl ze áltijd goed en smakelijk kookte toen we er nog allemaal waren. Ik kan je geen rAAd geven, maar voel met je mee……

    10-eke reageerde op mei 23rd, 2009 om 21:01

  2. Wat zou je hier actief aan kunnen doen? Minstens een of twee avonden afspreken dat Zoe thuis eet, misschien een nieuw ritueel beginnen waarbij je jezelf uitnodigt bij vrienden of familie, of zij bij jou komen eten, een avond een prakkie, een avond uitgebreid voor jezelf koken.. Maak gebruik van wat en wie je hebt, al was het alleen maar om door deze eerste periode heen te komen.

    Eveline reageerde op mei 23rd, 2009 om 21:50

  3. @ Eveline: ik zou best peen- en uienstamp voor je willen maken, Eveline. Maar eer jij vanuit Engeland de Noordzee overgeroeid bent is het koud…

    Aad reageerde op mei 23rd, 2009 om 21:59

  4. Peen- en uienstamp, noemen jullie dat daar in Roosendaal echt zo? Peeeenstaaaamp! met ergens een trema op een van die e’s. ;)

    Ik denk toch dat je dit probleem eens goed aan moet pakken, en niet in je eentje moet zitten kniezen boven je bordje. Kan ‘t vriendje van Zoe ook niet een keer bij jullie komen eten bijvoorbeeld? Vullen die agenda/keukenkalender!

    Eveline reageerde op mei 24th, 2009 om 13:12

  5. Is het elke dag alleen, Aad? Of alleen in de week-enden? Want je kunt met Zoë ook afspreken dat ze af en toe haar vriendje meeneemt en samen bij jou eten. Niets is zo demotiverend en eenzaam als eten koken en het daarna niet opeten.

    Lydeke reageerde op mei 24th, 2009 om 20:05

  6. Ik zou willen dat ik een tip voor je had Aad maar ik heb hem helaas niet.
    Eveline heeft al wat opties genoemd en die lijken mij prima.

    Weet van mijn zwager dat hij precies hetzelfde probleem had. Allen was zijn dochter een stuk jonger,die at wel thuis. Het gevoel bleef het zelfe. Aangezien wij toen in de buurt woonden aten we minimaal 3 keer in de week bij elkaar. Ene keer kookte ik, andere keer hij.
    Het was het enige wat wij konden doen om er voor te zorgen dat er door hem (en dochterlief) goed gegeten werd.

    Kwebbel reageerde op mei 24th, 2009 om 20:09

  7. Als je een keer mee wil eten, of een aantal keren, ben je van harte welkom.

    Man wat zul jij genieten van mijn kookkunsten.”

    “Chef Palisa” staat er op mijn kookschort die ik kado heb gekregen van een weblogger die bij mij herhaaldelijk aan tafel heeft gezeten.

    Dussehhhh zeg het maar……. ;)

    Palisa reageerde op mei 24th, 2009 om 20:17

Reageer;




 

grayscale.gif