» Fout Aad Meijer

Fout

Ondanks alle hulp, het gaat niet verder zo.

Ik ben (het) moe. Dood- en dood moe. Ben het beu om m’n antwoord op de vraag ‘hoe gaat het met je’ niet eens volledig uit te kunnen spreken omdat de zoveelste vraagsteller inmiddels al haastig doorratelt over andere dingen.

Wil gewoon een gezellig huis waar wat liefde wacht als ik thuiskom. Een gezellige maaltijd. Meer niet.

Gewoon lekker slapen, fijn wakker worden tijdens een ochtend waar de zon werkelijk opkomt.

Gewoon wat rust…

~ door Aad op 8 juni 2009,.

20 Reacties to “Fout”

Ok. Ok. Gooi het d’r uit. Maak eens een ellenlang blogje met álles. Hou je niet in, gooit ‘t eruit. ‘t Blijft JOUW blog, hè?!

Ondertussen; sterkte!

Sissi reageerde op juni 8th, 2009 om 17:47
Zoals belooft Aad bel ik deze week nog om te horen of je tijd hebt om bij te kletsen. Wil naar je luisteren zolang jij nodig vind.

johan reageerde op juni 8th, 2009 om 17:57
Het doet me zo’n zeer dat je zo’n diep verdriet hebt……zo’n zeer…..liefs 10-eke

10-eke reageerde op juni 8th, 2009 om 19:39
Ik wil je even laten weten dat, telkens als ik een roos zag de afgelopen weken, ik aan jou dacht en mentaal even stilstond… Voor nu wil ik een arm om je heen slaan.

x Merel

Merel reageerde op juni 8th, 2009 om 20:30
Jij ook al zo moe en ze stellen mij die vraag niet eens zo vaak meer. Geeft niet, ben blij dat het afneemt. Want het gaat niet, iedere dag maar weer. En het gaat wel, iedere dag maar weer. Ik laat maar 2 duimpjes zien en die wiebelen van up naar down en van down naar up. Misschien kan jij ook wat met je duimpjes. Vaak zeggen die meer dan genoeg. Hou je taai!

Joos reageerde op juni 8th, 2009 om 20:50
Take care Aad! Je komt er wel…erover praten, bedoel schrijven, is al een prettige stap die je verder en route zal helpen….!

Paul reageerde op juni 8th, 2009 om 21:40
Trek aan de bel bij huisarts en hulpverleenster nu blijkt dat de hulp die je krijgt niet genoeg is. En als ik me niet vergis schreef je niet al te lang geleden dat je dochter of op haar werk of bij haar vriendje eet. Regel daar ook ‘ns wat mee. Je hoeft namelijk niet elke avond alleen in de aardappeltjes te prakken.
En geef de katten nog ‘ns een knuffel..

Je koopt er weinig voor, maar wij denken aan je hier aan de overkant van ‘t water.

Eveline reageerde op juni 8th, 2009 om 21:50
Ach m’n lieve Aad… de man met de hamer is dus gekomen… voor zover hij ‘r nog niet was… gdvrrdegdvrr, wat is ‘t toch verrótte oneerlijk! Ik zal héél eerlijk zijn, ik weet niet zo goed wat ik moet doen om weer ‘n kleine gemeende glimlach op je gezicht te tonen… ik weet ook wel dat ‘n virtuele arm om je schouder gemakkelijk is om te geven… en of ‘t helpt… ik weet ‘t niet… ik denk zéker regelmatig aan je maar wat koop je ‘r voor?

Ik wens je héél veel liefs…

Cat reageerde op juni 9th, 2009 om 00:03
Wat kunnen wij voor je doen Aad? Hoe kunnen wij er op dit moment het beste voor jou zijn?

Maartje reageerde op juni 9th, 2009 om 01:49
Het is gewoon kudt met peren.
Alles draait gewoon door en jij zit daar maar (terecht) zielig te wezen.
Nu regent het ook nog eens een keer, dus weg zon!

Maar…….mik op kleine lichtpuntjes die dichtbij zijn, maak eetafspraken, schrijf van je af zoals jij dat wil maak van je hart geen moordkuil want het kan er maar uit wezen, eind van de week komt de zon weer dus rust uit tijdens deze regenachtige dagen.

We denken aan je man.

Palisa reageerde op juni 9th, 2009 om 04:40
Jongen… Ik wou verdomme dat ik wat kon doen… Haar terug kon brengen… De tijd terug kon draaien… Wonderen kon verrichten…

Marijke (f.k.a. Dutch Mamma) reageerde op juni 9th, 2009 om 06:42
Lieverd, voor de zoveelste keer, ik kan je niet helpen, je moet er doorheen en dat kun je aleen zelf, wat een vreselijke strijd voor jou, ik leef zo met je mee, maar ja, wat schiet je er mee op. Gooi het er allemaal maar eens uit, vloeken, janken, tieren, schoppen, wij vangen het allemaal op. Al je vriendjes op je weblog

nanny reageerde op juni 9th, 2009 om 08:25
Oprechte belangstelling schijnt maar een vinger lang te zijn. Iedereen draaft al snel door in de orde van de dag, terwijl jouw verdriet nog zo schrijnend is. Van een afstandd leef ik met je mee

Marloes reageerde op juni 9th, 2009 om 08:47
Was er maar iets wat ik kon doen om je te helpen. Helaas is zoiets er niet, jij moet er zelf door heen.
Blijf er niet te lang mee doorlopen, gooi alles er een keer uit, maakt niet uit op welke manier. Mocht je de behoefte krijgen met dingen te gaan smijten, geef maar een seintje, ik heb hier genoeg staan waar mee gesmeten mag worden.

Bloempje reageerde op juni 9th, 2009 om 10:46
Beste Aad,
Jij kent mij niet en ik ken jou een beetje door je weblog.
Ondanks dat ik je slechts een beetje ken leef ik met je mee.
Ik heb je log bijgehouden vanaf dat je vrouw en mijn naamgenoot ziek bleek te zijn. Ademloos heb ik soms je weblogs gelezen. Wat waren jullie sterk! Maar helaas mocht het niet baten. Ik hoop dat Ingrid nu ergens is waar ze het goed heeft.
En jij hebt het nu een tijdje na de dood van Ingrid erg moeilijk. Nagenoeg iedereen is overgegaan tot de orde van de dag. Maar voor jou zal die nooit meer hetzelfde zijn.
Mensen zijn vaak oppervlakkig geintereseerd: maar je moet niet vertellen dat het slecht met je gaat want dat willen ze niet horen. Daar kunnen/willen ze niet mee omgaan.
Je weblog is de ruimte om vooral wel te laten horen hoe het echt met je gaat. En als het slecht met je gaat: schrijf het op, schreeuw het uit!
Het hoeft geen net verhaal te zijn. Schrijf je verdriet en boosheid op. Vertel iedereeen hoe slecht het met je gaat. Misschien dat het wat oplucht en weet dat er mensen zijn die je weblog lezen en aan je denken.

Ik kan vanaf een afstand niet veel meer doen dan je veel sterkte te wensen en een luisterend oor/lezen oog bieden.

Groet
Ingrid

Ingrid reageerde op juni 9th, 2009 om 14:08
Kl… man en wij kunnen alleen maar naar je woorden kijken en daar doorheen voelen hoe moeilijk je het hebt. Tips kan ik je niet geven wel kan ik meehopen, dat de zon weer een beetje tevoorschijn wil komen voor je.

XX

betty reageerde op juni 9th, 2009 om 14:26
Lieve Aad, wie heeft er gezegd tegen je, dat het nu een beetje beter moet gaan………Niemand hoop ik, want dat is echt niet de werkelijkheid.
Na het lezen van jou strijd zou ik willen zeggen: Geef er eens aan toe, probeer er niet tegen te vechten, maar onderga het.
Kruip maar een week onder de dekens, huil, schreeuw of gooi dingen kapot. Van opkroppen worden je klachten alleen maar erger!
Al dat verdriet, woede en frustratie moet er gewoon uit, daar is niets mis mee.
Mensen die daar geen begrip voor hebben? Dat is dan hun probleem niet het jouwe.

Roos reageerde op juni 9th, 2009 om 17:46
Life suck’s, de rest is al gezegd

Frank(de toneelmeester) reageerde op juni 9th, 2009 om 19:04