Aad Meijer

Vandaag viel er een brief op de mat. Een heuse brief…

De afzender leerde ik kennen toen ik veertien was, en hij vroeg of ik met em wilde voetballen. Toen. Ooit. We deelden sindsdien vriendinnen, verdriet, blijheid en dromen. De wegen die wij voor onszelf kozen dreven ons uit elkaar. Zuid-Holland verruilde ik voor het Brabant wat ik zo liefkoosde, en hij vertrok naar Friesland. We gingen wél allebei voor een krant werken, die liefde deelden we.

De schakels in onze ketting bestonden daarna uit kerstkaarten, ons leven leek te lopen.

Tot nu. Veertig jaar na onze ontmoeting lijkt m’n wereld in te storten, en ligt daar ineens een brief op m’n deurmat. En ik lees em in de zon terwijl m’n linkerwijsvinger een condensdruppel van m’n biertje veegt, en m’n rechterwijsvinger een dikke biggelende traan van m’n wang.

Tjees, wat is er veel gebeurd sinds dat eerste partijtje voetbal op Camping Patersven in Wernhout…

Bedankt Max…

~ door Aad op 12 juni 2009,.