Thuis
• woensdag, juni 17th, 2009
Vanmiddag mochten we haar halen. Althans: haar as. 15.30u.
Ik leefde er naar toe, met Zoë in m’n kielzog. Niet wetend of ik er nu tegenop zag of me erop moest verheugen. Er wachtte een kleine zwartegepakte man met zilverwit haar. Vriendelijk legt hij me mijn rechten en plichten uit. Immers, ik heb besloten de as zelf mee te nemen en uit te strooien.
De doos met daarin de urn voelt zwaarder dan verwacht, voelt vreemd. Daar ga ik dan, met m’n lief. Naar huis. Thuis.
Het lijkt gek, maar ik wilde het huis aan kant, de heg ervoor strak geschoren. Welkom thuis, meisje…
Vanmiddag mochten we haar halen. Althans: haar as. 15.30u.
Ik leefde er naar toe, met Zoë in m’n kielzog. Niet wetend of ik er nu tegenop zag of me erop moest verheugen. Er wachtte een kleine zwartegepakte man met zilverwit haar. Vriendelijk legt hij me mijn rechten en plichten uit. Immers, ik heb besloten de as zelf mee te nemen en uit te strooien.
De doos met daarin de urn voelt zwaarder dan verwacht, voelt vreemd. Daar ga ik dan, met m’n lief. Naar huis. Thuis.
Het lijkt gek, maar ik wilde het huis aan kant, de heg ervoor strak geschoren. Welkom thuis, meisje…
