Rustplaats
• maandag, juni 22nd, 2009
Vandaag leek heel even mooi te worden. Een zonnetje, en afspraken met de pers voor interviews over m’n pas benoemde status en de op handen zijnde expositie.
Ingrid zou trots zijn geweest, en ik verzamel alle moed om te beginnen aan het graven om haar een laatste plekje onder de olijfboom te geven. Daar waar ze altijd bij ons zal zijn.
Onwerkelijk, maar tóch doen mensen onwillekeurig je pijn, terwijl je hiermee bezig bent. Wat ermee bereikt wordt is dat je jezelf bewust wordt van je plek, en dingen achter je leert laten. Wat je vooral leert als je het meest dierbare hebt verloren, dat je door moet gaan, al lukt dat amper.
Eén dezer dagen zal ik de resten van m’n lief onder de boom moeten strooien, om haar voor altijd te bedekken. Het lef hiervoor heb ik nog niet, maar het zal er toch van moeten komen…
Vandaag leek heel even mooi te worden. Een zonnetje, en afspraken met de pers voor interviews over m’n pas benoemde status en de op handen zijnde expositie.
Ingrid zou trots zijn geweest, en ik verzamel alle moed om te beginnen aan het graven om haar een laatste plekje onder de olijfboom te geven. Daar waar ze altijd bij ons zal zijn.
Onwerkelijk, maar tóch doen mensen onwillekeurig je pijn, terwijl je hiermee bezig bent. Wat ermee bereikt wordt is dat je jezelf bewust wordt van je plek, en dingen achter je leert laten. Wat je vooral leert als je het meest dierbare hebt verloren, dat je door moet gaan, al lukt dat amper.
Eén dezer dagen zal ik de resten van m’n lief onder de boom moeten strooien, om haar voor altijd te bedekken. Het lef hiervoor heb ik nog niet, maar het zal er toch van moeten komen…
