Rustplaats
Vandaag leek heel even mooi te worden. Een zonnetje, en afspraken met de pers voor interviews over m’n pas benoemde status en de op handen zijnde expositie.
Ingrid zou trots zijn geweest, en ik verzamel alle moed om te beginnen aan het graven om haar een laatste plekje onder de olijfboom te geven. Daar waar ze altijd bij ons zal zijn.
Onwerkelijk, maar tóch doen mensen onwillekeurig je pijn, terwijl je hiermee bezig bent. Wat ermee bereikt wordt is dat je jezelf bewust wordt van je plek, en dingen achter je leert laten. Wat je vooral leert als je het meest dierbare hebt verloren, dat je door moet gaan, al lukt dat amper.
Eén dezer dagen zal ik de resten van m’n lief onder de boom moeten strooien, om haar voor altijd te bedekken. Het lef hiervoor heb ik nog niet, maar het zal er toch van moeten komen…













10-eke
reageerde op
juni 22nd, 2009 om 19:25
Sterkte!
Kwebbel
reageerde op
juni 22nd, 2009 om 20:45
loret
reageerde op
juni 22nd, 2009 om 21:27
johan
reageerde op
juni 22nd, 2009 om 23:57
Marijke (f.k.a. Dutch Mamma)
reageerde op
juni 23rd, 2009 om 00:15
Sterkte Aad.
xxx
Gisella
reageerde op
juni 23rd, 2009 om 06:42
Roos
reageerde op
juni 23rd, 2009 om 07:29
Ik geloof dat Ingrid zou zeggen, vanwegen die doos, maak maar eens voorwaarts….in zo’n doos is niet goed rusten. Dan spreekt het mij onder zo’n olijfboom meer aan.
Love Joanna
Joanna
reageerde op
juni 23rd, 2009 om 07:49
Misschien is het een idee om een beetje as te bewaren…Ik heb op onze huwelijksdag een prachtig hartje gekregen (foto op mijn blog) met de as van mijn vader erin…Dus nu heb ik h’m altijd bjme ….dicht bijmijn hart…Misschien ookwel een mooi idee voor Zoe en Rutger…En voor jou,ze kunnen tegenwoordig zoveel !!
Hopelijk vind je het wat……Stekte met deze moeilijke taak..
Peetjes
reageerde op
juni 23rd, 2009 om 08:03
Joos
reageerde op
juni 27th, 2009 om 16:22