Onderuit
• zondag, juli 5th, 2009
Het overkwam me binnen vijf minuten. Een naar gevoel wat ik meteen weet aan die heerlijk bruine wentelende kip die ik die namiddag had gegeten. Foute boel. Was het een valse kip geweest ?
Klam bezweet besloot ik me meteen te melden bij een van de hulpposten. Daar aarzelde men geen moment en dirigeerde me meteen naar een grote tent waar ik op een koude, keiharde oranje brancard belandde. Praten, praten, praten. Wat, wanneer, waar ? Intussen bloeddruk meten en al roffelend op m’n beide armen een ader trachten te vinden.
De sfeer bleef echter gemoedelijk, geen paniek. ‘Alee, edde gij al eens een infuus gehad ?’ Ik schudde van nee. ‘Dan krijde die nu’, glimlachte de groene broeder en hoppa, daar lag ik vast aan een aquariumslangetje. Ik had uitdrogingsverschijnselen. Bier is lekker, maar alcohol onttrekt nu eenmaal vocht en dat kan je in zo’n hitte de das om doen. Zoë was inmiddels ook meteen opgetrommeld en bleef trouw aan m’n zij.
Zorgend dat ik een deken tegen de kou kreeg, en er op toeziend dat die zak boven me toch wel binnen anderhalf uur leeg moest zijn, want dan begon Coldplay, de topact van die avond. Het kwam allemaal goed. En zo konden we samen ietwat geschrokken, maar weer helemaal fit genieten van een zomeravond vol sfeer en prachtige muziek.
Ik heb m’n lesje geleerd, zal in navolging van Willem Alexander m’n waterhuishouding beter in de gaten gaan houden. Want om nu als een droge zeemleren lap te eindigen zie ik ook niet zitten…
Het overkwam me binnen vijf minuten. Een naar gevoel wat ik meteen weet aan die heerlijk bruine wentelende kip die ik die namiddag had gegeten. Foute boel. Was het een valse kip geweest ?
Klam bezweet besloot ik me meteen te melden bij een van de hulpposten. Daar aarzelde men geen moment en dirigeerde me meteen naar een grote tent waar ik op een koude, keiharde oranje brancard belandde. Praten, praten, praten. Wat, wanneer, waar ? Intussen bloeddruk meten en al roffelend op m’n beide armen een ader trachten te vinden.
De sfeer bleef echter gemoedelijk, geen paniek. ‘Alee, edde gij al eens een infuus gehad ?’ Ik schudde van nee. ‘Dan krijde die nu’, glimlachte de groene broeder en hoppa, daar lag ik vast aan een aquariumslangetje. Ik had uitdrogingsverschijnselen. Bier is lekker, maar alcohol onttrekt nu eenmaal vocht en dat kan je in zo’n hitte de das om doen. Zoë was inmiddels ook meteen opgetrommeld en bleef trouw aan m’n zij.
Zorgend dat ik een deken tegen de kou kreeg, en er op toeziend dat die zak boven me toch wel binnen anderhalf uur leeg moest zijn, want dan begon Coldplay, de topact van die avond. Het kwam allemaal goed. En zo konden we samen ietwat geschrokken, maar weer helemaal fit genieten van een zomeravond vol sfeer en prachtige muziek.
Ik heb m’n lesje geleerd, zal in navolging van Willem Alexander m’n waterhuishouding beter in de gaten gaan houden. Want om nu als een droge zeemleren lap te eindigen zie ik ook niet zitten…
