Psochylogie en BakprAad
• maandag, juli 6th, 2009
De ochtend was zwaar. Ik had deze nacht doorgewerkt om de deadline te kunnen halen die me te wachten stond, na de vierdaagse van Werchter. M’n ogen voelden als zware tennisballen terwijl ik vanmorgen m’n psychologe recht in de ogen trachtte te kijken. Ze glimlachte begrijpend, en begreep mijn wil om niet meer rechts- of linksom, maar rechtdoor te willen gaan. Dan maar met m’n kop door de muur. Liever een korte, hevige pijn, dan een lange zeurende. Zolang ik m’n verantwoordelijkheden maar niet uit het oog verlies…
Terwijl ik voor Zoë op de bakplAadt een BBQ probeer te imiteren hagelt het buiten en vraag ik me – nadenkend over het gesprek met m’n psochyloge- af of onze cultuur niet zoiets als een geisha mist. Iemand die mooi is, goed en zinvol met je praat, voor je zingt, twee schouders voor je klaar heeft en voldoende talent in zich heeft om op verschillende wijzen de fluit te kunnen bespelen.
Helaas, dat hebben wij in het Westerse niet. Daar wacht je een bus vol grootbabbels die beloven voor je te zorgen, maar vervolgens bij de eerstvolgende halte weer haastig uitstappen. Doei!
Wacht maar tot ik uitgeslapen ben. Dan komt alles goed…
De ochtend was zwaar. Ik had deze nacht doorgewerkt om de deadline te kunnen halen die me te wachten stond, na de vierdaagse van Werchter. M’n ogen voelden als zware tennisballen terwijl ik vanmorgen m’n psychologe recht in de ogen trachtte te kijken. Ze glimlachte begrijpend, en begreep mijn wil om niet meer rechts- of linksom, maar rechtdoor te willen gaan. Dan maar met m’n kop door de muur. Liever een korte, hevige pijn, dan een lange zeurende. Zolang ik m’n verantwoordelijkheden maar niet uit het oog verlies…
Terwijl ik voor Zoë op de bakplAadt een BBQ probeer te imiteren hagelt het buiten en vraag ik me – nadenkend over het gesprek met m’n psochyloge- af of onze cultuur niet zoiets als een geisha mist. Iemand die mooi is, goed en zinvol met je praat, voor je zingt, twee schouders voor je klaar heeft en voldoende talent in zich heeft om op verschillende wijzen de fluit te kunnen bespelen.
Helaas, dat hebben wij in het Westerse niet. Daar wacht je een bus vol grootbabbels die beloven voor je te zorgen, maar vervolgens bij de eerstvolgende halte weer haastig uitstappen. Doei!
Wacht maar tot ik uitgeslapen ben. Dan komt alles goed…
op 
op 
op 
op 
